SzP - Aris, owczarek szkocki.Adopcja-klapa.Potrzeba domu tymcz. MA DOM

[Formica]

Ślicznie wygląda. Bardzo się cieszę, że już wszystko w porządku i mam nadzieję, że tak będzie dalej! :loveu:

[Pysia]

Troszkę mnie jego prawa przednia łapa martwi. Jakby ją oszczędzał. Wet oglądał bo mama zwróciła na to uwagę. Ja na fotkach też widzę, ze ona jest w biegu częściej w górze. No ale wiek jednak robi swoje..... Bo wyoglądane wszystko i nic. Wet polecił podawać czasami ludzki lek niesterydowy przeciwzapalny bo to najprawdopodobniej wiek. Ale ogólnie Aris jest nieustannie zadowolony i ochoczo chodzi na spacerki :) A mamie sprawia wilką przyjemnosć chodzenie z nim bo ani smyczy nie trzeba ani pilnowania. Aris nie odchodzi na dwa metry od niej ;)

[Formica]

Tylko mam nadzieję, że przepisał Wam receptę na coś co może brać pies z obciążoną wątrobą? Bo w żadnym razie nie podawajcie mu nic z ibuprofenem, kw.salicylowym, czy paracetamolem. U psów inaczej metabilizowane są te leki. To droga na skróty za TM.
Z ludzkich najbezpieczniejsze są leki z substancją czynną meloksikam (jest ona stosowana w psich preparatach) np Aspicam, ale i tak ciężko dawkować.

I może dorzucić mu coś wspomagająco na stawy? ja Egri (prawie trzynaście lat) podaję Arthrostop i po nim jest wyraźniej lepiej. Zawiera glukozaminę, siarczan chodroityny i wyciągi z ziół działające p/zapalnie. W aptece można też znaleźc odpowiedniki ludzkie, poszczególnych substancji.

[Pysia]

Wiem o lekach ;) A co do wspomagaczy, to na razie nie dam rady mu kupić coś dobrego. Ale ze moje dziewuchy szaleją a miałam dla nich jeszcze pół kilowej puszki Canivitonu Forte to Ariskowi dałam. Jak zje pół kilo to powinno mu pomóc. Oprócz tego Caniviton Forte działa na serduszko dobrze i poprawia odporność.

[Pysia]

My

[halbina]

:loveu: piękni jesteście! absolutnie!

[Pysia]

[quote name='halbina']:loveu: piękni jesteście! absolutnie!


Teściowa w sierpniu wyjechała na dwa tygodnie. Mogła Ariska zabrać ze sobą ale jej odradziłam. Po licho stresować psa ;) Opiekę nad nim sprawowali moi rodzice. Oj Aris zakochał się w moim tacie mocno :loveu: Zresztą z wzajemnością ;)
Perełka ( mała pchła wzięta ze schronu lat temu ze 6 ) dostawała apopleksji z zazdrości. Rzucała się na Arisa nieustannie :mad: 13 dni Aris znosił ją ze stoickim spokojem aż 14-go dnia nie wytrzymał... Capnął raz a porządnie upierdliwca :razz: Teraz Perełka bierze zastrzyki bo jej się dziurki spaprały. Ale w sumie nic się nie stało. Pilnowani byli ale Perła nagle zeskoczyła ze stołka zanim tata zdąrzył zareagować i capła w nos kolaka. Nie dał rady... Oddał ;)
W sumie jak taty nie było w pobliżu to oboje szaleli razem :) Aris jakby odżył. Nawet zaczęłam się zastanawiać nad wzięciem mniejszej suni do kompletu ... No ale jednak nie :evil_lol:

[halbina]

no to miał wakacje... :evil_lol:

[Pysia]

[quote name='halbina']no to miał wakacje... :evil_lol:
No :evil_lol:
Wariacje Karolowo- Arisowe

[malawaszka]

:loveu::loveu::loveu:cudnie

[gochna35]

ten pies sie dosłownie uśmiecha od ucha do ucha !!
pozdrawiamy :)
zdjęcia jak zwykle świetne :)

[Pysia]

[quote name='gochna35']ten pies sie dosłownie uśmiecha od ucha do ucha !!
pozdrawiamy :)
zdjęcia jak zwykle świetne :)
Dokładnie :) Aris jest wiecznie uśmiechnięty i radosny :loveu: Taki bezproblematyczny pies z wiecznie dobrym humorem :multi: Choć wiek mu się daje we znaki bo i ciężej się chodzi i na diete trzeba uważać to nadal sie cieszy życiem a my cieszymy się nim :loveu:

[gochna35]

Pysia napisał(a):

.....to nadal sie cieszy życiem a my cieszymy się nim :loveu:

i to najważniejsze :)
szczęściaż z niego :)
a ja pamiętam z mojego dzieciństwa zaledwie jak przez mgłę identycznie umaszczonego owczarka mojej babci :)

[Pysia]

[quote name='gochna35']i to najważniejsze :)
szczęściaż z niego :)
a ja pamiętam z mojego dzieciństwa zaledwie jak przez mgłę identycznie umaszczonego owczarka mojej babci :)
To na pewno dobre wspomnienia ;)

Jeszcze szaleństwo :) Tak czy siak Aris nadal biega i szaleje :)

[Pysia]

Aris stał się psem podróżnikiem :) Już był raz z mamą u znajomych na weekendzie i sprawił się bardzo dobrze :loveu: W samochodzie ( 200 km) był bardzo grzeczny- po prostu spał. A w obcym domu był w pełni dżentelmenem :multi: Wszyscy go chwalą jaki mądry i ułożony psiak ! Plany są takie, ze Aris z mamą wyjadą sobie razem w goscine na zime :p
Aris jest nieoceniony. Jak dzwoni telefon a mama nie słyszy go bo jest na dworze to Aris szczeka i prowadzi ją do domu. Jak coś się dzieje to on zawsze pokazuje ze coś jest nie tak. Np przypalający się obiad na kuchni, kipiąca zupa, lejąca się w kranie woda bez sensu.... Zaczynamy na niego mówić : " Strażnik mamy" :loveu:
Mama jest osobą bardzo czynną i ciagle coś robi. Zaczyna a za chwile zajmuje się czymś innym zapominajac o tym co robiła wcześniej. Aris przypomina ;)
Trafił nam się skarb nad skarby!!!
Ten post powinni przeczytać ludzie którzy nie chcą adoptować starszego psa ;) Ileż radości właśnie taki potrafi doć człowiekowi :loveu:

[halbina]

byle by zdrówko dopisywało! Człowiekowi i psu!!!

[ala56]

Bardzo mi ciepło na sercu jak czytam same dobre rzeczy o Arisie. Trzymałam kciuki jak zastanawiałaś się nad domem dla niego i o ewentualnych problemach ze starszym psem itd. Cieszę się, że nie żałujecie tej decyzji i będę dalej trzymała kciuki aby jeszcze długo Aris cieszył się życiem i nie przysparzał Wam kłopotów swoimi dolegliwościami. Colaki są mi bardzo bliskie od 13 lat i nie da się ich nie kochać. Pozdrawiam serdecznie.

[Pysia]

halbina napisał(a):

byle by zdrówko dopisywało! Człowiekowi i psu!!!

Mama jeszcze świat podbije ;) Życzę młodzieży aby miała tyle sił witalnych co ona :multi:
Arisek choć ma dolegliwosci typowe dla starszych panów to kipi radością :loveu: No i ma teraz często dotowarzystwa sunie w typie jamnika szorstkowłosego :) Mamy znajomy ją adoptował :loveu:
Trochę popyskuje na Arisa a potem razem szaleją. A Aris jest niezwykle w takich zabawach delikatny. To dżentelmen w każdym calu :loveu:

ala56 napisał(a):

Bardzo mi ciepło na sercu jak czytam same dobre rzeczy o Arisie. Trzymałam kciuki jak zastanawiałaś się nad domem dla niego i o ewentualnych problemach ze starszym psem itd. Cieszę się, że nie żałujecie tej decyzji i będę dalej trzymała kciuki aby jeszcze długo Aris cieszył się życiem i nie przysparzał Wam kłopotów swoimi dolegliwościami. Colaki są mi bardzo bliskie od 13 lat i nie da się ich nie kochać. Pozdrawiam serdecznie.

Decyzja o adopcji psa musi być bardzo mocno przemyślana. I dlatego że przemyślana została to jej nie żałujemy ;) A Aris okazał się ideałem :multi: Naprawdę. Ja tego nie piszę ot tak sobie. To jest idealny pies dla naszej mamy !!!!! A ona chyba jest idealna dla niego ;)