Zbytnia uległość suczki

[ula.p]

Hej,
Ja mam troszke inny problem. Moja Rubi to świetny piesek, ciekawski, lubi ludzi (choc do niektórych jest nieufna), nie boi sie aut, psów (obojetne jak duzych), nie szczeka, nie niszczy nic w domu pod moja nieobecnosc, ale... okropnie mi CS'uje. Za każdym razem kiedy sie do niej zwrócę wywala mi pozy uległosci i czesto boi sie podejść. Jedynym momentem kiedy tego nie robi sa moje powroty do domu lub chwile kiedy siedzę na lozku lub przy komputerze, wtedy sie wspina lapkami na kolana i zaglada w oczy :) Przy kazdej probie poglaskania wywija sie lizac rece lub co rzadziej kladzie sie brzuchem do gory. Próbuje się z nią bawić, rzucac zabaweczkami, skłonic do tarmoszenia lub pogoni po mieszkaniu, ale jakiekolwiek zaproszenie z mojej strony jest kwitowane CS'em i strzelaniem oczyma na boki. Próbuje ja zachecic i sama stosuej CS'sy w domu (np klade sie przed na na plecach :cool3: , co o dziwo dziala bardzo szybko, kiedy widze ze jest zestresowana ziewam i mruze oczy - czasem pomaga) staram sie nie nachylac nad nią i mówic do niej zachecajaco, ale ona zachowuje sie tak jaby odbierala to jako grożby i stara sie mnei uspokoić CS'ując. Generalnei nie ma z nia ządnych kłopotów, ale chciałabym zeby była bardziej pewna siebie.
Ma 8 miesiecy, mieszka z seterką Nescą i 2 kotami i najwyraźniej jest na samym dole w hierarchii. Inna sprawa to to ze psy trzymam na "krótkiej smyczy" i czesto jesli któras suka cos zmaluje to kwituje to wyrzuceniem z pokoju podniesionym tonem (won, poszła, odejdź - zaleznie od sytuacji), drobne zaczepki w nieodpowioednim momencie lub zebractwo - warczeniem i uporczywym spojrzeniem. Niestety seterka zakumala ze jelsi podniose głos lub warcze, to juz nei ma zartów i potulnieje, a kiedy mowie do niej cicho i spokojnei to tylko mi sie przyglada i merda ogonem. To czego wymagam od seterki wymagam tez od małej i nie ma taryfy ulgowej. Ale widze ze ona jest chyba delikatniejsza od Neski.
Zastanawiam sie czy nie dac jej w jakis sposob uprzywilejowanej pozycji, np zezwolic na spanie ze mna w pokoju lub nawet w lozku (wszystkie zwierzeta spia w kuchni), ale nie wiem czy to cos pomoże ? POdczas pielegnacji tez widze ze bardzo sie boi... stoi grzecznie, ale caly czas sie trzesie i patrzy mi prosto w twarz. Nie pomagaja smaczki (nawet ich nie chce) ani pochwaly.
Pomózcie... co zrobic zeby byla odwazniejsza ?

[Berek]

Za dużo myslisz o hierarchii. Gorzej, usiłujesz do psów mówić "po psiemu", a one doskonale wiedzą że psem nie jesteś.
:cool3:
Oczywiście dobrze jest wiedzieć jak psy porozumiewają się między sobą, ale żeby robić z tego swoją filozofię w porozumiewaniu się z psami?

To raczej nie zdaje egzaminu.

BTW wywalania psa z pokoju "gdy coś zbroi" to totalne nieporozumienie. Psa może spotkać króki bodziec awersyjny w momencie - doładnie - gdy robi coś niepożądanego, ale żeby miał zdawać sobie sprawę z tego że oto został ukarany za coś co już się przed chwilą stało???
I to jak ukarany? Albo agresją werbalną (założę się, że ze zbyt dużym natężeniem ;) ) albo wręcz ciągnięciem (a co z "opposition reflex"?).

Jeśli suczka jest bardzo uległa, to w przebojowego stwora jej nie zmienisz.
Postaraj się nie zwracać do niej bezpośrenio, używaj ćwierćtonów raczej, niż zbyt dużej ekspresji.
Ustawiaj się do niej bokiem, nie wpatruj się w nią.
Po prostu, z takim zwierzątkiem to raczej na paluszkach... :lol:

P.S.
Naprawdę za bardzo wierzysz w te bredniowate raczej poradniki typu Fennell. Co ma do rzeczy spanie w łóżku z windowaniem pozycji w stadzie.
Znam sporo psów niesłychanie podporządkowanych przewodnikom, w tym psy sportowe i ratownicze, ktore śpią z przewodnikami w łóżku i nic złego się nie dzieje we wzajemnych relacjach.
:angryy:

[ula.p]

[quote name='Berek']Za dużo myslisz o hierarchii. Gorzej, usiłujesz do psów mówić "po psiemu", a one doskonale wiedzą że psem nie jesteś.
:cool3:
Oczywiście dobrze jest wiedzieć jak psy porozumiewają się między sobą, ale żeby robić z tego swoją filozofię w porozumiewaniu się z psami?

uzywam tego tylko wtedy gdy wiedze ze psy sa zdenerwowane i niepewne, tylko z celu uspokojenia i czesto skutkuje.

BTW wywalania psa z pokoju "gdy coś zbroi" to totalne nieporozumienie. Psa może spotkać króki bodziec awersyjny w momencie - doładnie - gdy robi coś niepożądanego, ale żeby miał zdawać sobie sprawę z tego że oto został ukarany za coś co już się przed chwilą stało???
I to jak ukarany? Albo agresją werbalną (założę się, że ze zbyt dużym natężeniem ;) ) albo wręcz ciągnięciem (a co z "opposition reflex"?).

Ale ja ich nie wywalam "po czsie" tylko w momencie zlego zachowania. ZAWSZE. Najczestszym powodem jest skakanie na gosci lub wtykanie im nosa w talerz. Najczesciej najpierw wydaję spokojnie komende a jesli nie skutkuje podnosze ton lub wyprowadzam psy z pokoju za obroze bez ciagniecie i szarpania bo w tym momencie wychodzą bez szemrania (leb i ogon nisko) i zamykam drzwi. Po chwili wpuszczam spowrotem.

Jeśli suczka jest bardzo uległa, to w przebojowego stwora jej nie zmienisz.
Postaraj się nie zwracać do niej bezpośrenio, używaj ćwierćtonów raczej, niż zbyt dużej ekspresji.
Ustawiaj się do niej bokiem, nie wpatruj się w nią.
Po prostu, z takim zwierzątkiem to raczej na paluszkach... :lol:

Nigdy nie patrze psom uparcie w oczy, nie ustawiam sie forntem, staram sie kucac bokiem i czekac na kontakt ze strony psa. Czytalam prawie całą polska literaturę jaka jest dotepna. Uff... Rubi przebojowa byc nie musi, tylko lyso mi ze sie mnie boi :( chcialabym sie z nia bawic normalnie jak z psem. No i dla niej byloby mniej stresu.

Naprawdę za bardzo wierzysz w te bredniowate raczej poradniki typu Fennell. Co ma do rzeczy spanie w łóżku z windowaniem pozycji w stadzie.
Znam sporo psów niesłychanie podporządkowanych przewodnikom, w tym psy sportowe i ratownicze, ktore śpią z przewodnikami w łóżku i nic złego się nie dzieje we wzajemnych relacjach.
:angryy:

No to które metody są w takim razie dobre? Kazda ksiazka ma tyluż zwolenników co przeciwnikow i ciagle sie dostaje baty od innych za traktowanie psa... :placz:

[taks]

ula.p napisał(a):

No to które metody są w takim razie dobre? Kazda ksiazka ma tyluż zwolenników co przeciwnikow i ciagle sie dostaje baty od innych za traktowanie psa... :placz:

No bo nie istnieje jedna uniwersalna i genialna metoda. Cała sztuka polega nie tylko na wytrwałym stosowaniu metod wychowawczych ale i na ich właściwym doborze - właściwym dla danego psiaka, jego psychiki, temperamentu właściciela itd itp. - pewno dlatego to takie trudne

[Sylwia K]

taks napisał(a):

No bo nie istnieje jedna uniwersalna i genialna metoda. Cała sztuka polega nie tylko na wytrwałym stosowaniu metod wychowawczych ale i na ich właściwym doborze - właściwym dla danego psiaka, jego psychiki, temperamentu właściciela itd itp. - pewno dlatego to takie trudne

jest to jedno z najmądrzejszych zdań na tym 'portalu':fadein: