Tyśka)
Members-
Posts
35751 -
Joined
-
Days Won
144
Content Type
Profiles
Forums
Events
Everything posted by Tyśka)
-
Dzisiaj powinno być coś wiadomo... wtedy podeślę... No proszę:) a ile tkwiła na łańcuchu? Bardzo się cieszę... to było moje marzenie: odmienić jego los. Baaaardzo dziękuję <3 Przecież macie też swoje bezdomniaki, więc wiele wydatków i zmartwień, a nie zapominacie o innych bidulach. Dzisiaj - mam nadzieję, będziemy wiedzieć na czym stoimy. Znajomy będzie negocjował z przyjacielem rodziny o zabraniu Aleksa... Proszę o kciuki. Oby poszło gładko i skończyło się tym, że wieczorem będę szukać transportu do hotelu...
-
Lolus, prosiiimy! :) Bo zacznę tupać z pozostałymi!
-
Benia już ma DS. Benia - kolejna ofiara człowieka, której musimy pomóc :(
Tyśka) replied to elik's topic in Już w nowym domu
Mam podobne obawy co Isiak :( Ale ja nie od dziś uprawiam czarnowidztwo. -
anico, ja się wcale nie dziwię Panu, mimo że mogę się teraz narazić co niektórym tym, co napiszę. Po 1 - nie życzę sobie, aby ktoś na spacerze skarmiał mojego psa bez mojej zgody. Oczywiście, co innego gdy jest to forma treningu i pies podejmuje smaczka za moją aprobatą... czyli po mojej komendzie. Mój psiak może dostać od kogoś smakołyk, ba! nawet wykona przy tym sztuczkę ;) ale chcę mieć wpływ na to od kogo i kiedy dostaje. Dzieje się to dlatego, że a/ u nas jest bardzo dużo trucicieli i tylko dzięki temu, że mój psiak wie, że bez mojej zgody nie może jeść niczego to żyje... nieraz na podwórku znajdywałam trutki! kiedyś ktoś próbował mi psa podprowadzić: otworzył furtkę i widziałam jak pokazywał psu smaczne kąski... byłam na drugim końcu ogrodu! pies dzięki treningom pokapował się, popatrzył na gościa i przyszedł do mnie.... teraz furtka i brama zamknięte są zawsze na klucz i kłódkę; b/jest strasznym łakomczuchem i ma problemy z tuszą, c/ ma wrażliwy żołądek. Miłka z tego co pamiętam, też ma wrażliwy układ pokarmowy, więc nadmiar smakołyków niewskazana. Zwłaszcza, jeżeli jest psicą wskakującą w ramiona każdej osoby i Państwo pracują nad ignorowaniem obcych na spacerze. Po 2 - ciągle w mediach słyszy się o nadużyciach w organizacjach. Jak są zabierane czasem bezpodstawnie psy. Pan naprawdę może się naczytać i bać... ja sama czasem aż się boję ;) Toteż nie dziwię się, że człowiek niesiedzący w adopcjach stroni od pokazywania psa, nie umie zrozumieć drugiej strony, bo nie zna dobrych praktyk organizacji... Ten strach przed zabraniem Miłki wyjaśnia dlaczego Pan nie chce utrzymywać kontaktu... wiem, baaaaardzo przykre: ale niektórzy ludzie się boją. Może to spotkanie, kiedy mogliście zbudować zaufanie pomogło przełamać lody? Ja wyadoptowałam na siebie SPORO psów. I tak, wśród nich byli nieliczni, ktorzy niechętnie zdają relacje. Ale wiem, że psiaki są szczęśliwe, bo mam swoich znajomych, którzy czasem tam zachodzą albo mieszkają w pobliżu. Mimo wszystko bardzo cieszę się, że Miłka jest kochana: bo to wnioskuję na podstawie Twoich postów.
-
Cudnie! Wzruszające! Mój uniknął za szczeniaka łańcucha (na pewno by tam trafił tak, jak jego rodzeństwo), kilka razy wyciągałam z łańcucha od patologii różne psy (podhalankę z córką, nad którymi się znęcano, hasiorka którą stara baba hodowała na smalec - taaak, to nie żart...) i wszystkie psiaki okazywały się cudne... Rodziny są nimi zachwycone. Aleks jeszcze okaże się najwspanialszym psem:) Już poruszył tyle serc!
-
Dziękuję za potwierdzenie :) Jeżeli Łatek zwolni miejsce w domu (bo on ma miejsce VIPowskie, hihi i śpi w łóżku) to może Aleks tam trafi: byleby dogadywał się z psiakami. O dobrą reklamę się postaram - jak będzie bezpieczny, ruszę z ogłoszeniami z kopyta... Dziękuję, chociaż myślę że i tak wystarczająco działasz na rzecz Aleksa i ta deklaracja jest zbyteczna? Masz przecież Koffi. Najszybciej jak się da: mam nadzieję, że na początku przyszłego tygodnia: bo nie wierzę że do weekendu się uda.
-
Jestem niesamowicie zaskoczona, że mimo że nas tutaj mało to umiecie tak wspaniale pomagać :) Zakładając wątek nie miałam większych nadziei, że się Aleksowi uda... i że zbierze choćby połowę deklaracji stałych... Malutko nas, psiaków w potrzebie ogrom... Trzeba być realistą... A tu znowu okazuje się, jakich dobrych Ludzi gromadzi Dogomania: Aleks na ten moment ma 170zł deklaracji stałych i całkiem realną szansę opuszczenia łańcucha w przyszłym tygodniu :) DZIĘKUJĘ!
-
~Kasja - duża młoda suczka, witaj na pokładzie! u nas w bdt
Tyśka) replied to malagos's topic in Już w nowym domu
Ojej, to brzmi interesująco... oby zaiskrzyło :) -
Znajomy, który chodzi do Aleksa zadeklarował 20zł stałej na kudłacza <3 Leszku, dziękuję! Jesteście z żoną i córcią rodziną na medal. (bo Leszek łapie nam psy, zwłaszcza te z łatką gryzoni i wozi wszędzie, jego córcia mimo młodego wieku ogłasza wszystkie nasze psiaki na różne portale, a żona też i łapie psiaki, i robi na nie zbiórki karmy, i prowadzi adopcje od jakiegoś czasu) Czyli jeszcze 40zł deklaracji i Aleks może ruszać do hotelu: najszybciej jak się da :)
-
Mnie to samo :) Według mnie takie psy wiele tracą po strzyżeniu... trymować je jak najbardziej, ale nie traktować maszynką:) Ale wiadomo, są gusta i guściki. Jeydne co to po strzyżeniu psiaki są bardziej... szczeniaczkowe:) A Nemo faktycznie ta sama "rasa". Mam nadzieję, że Kapsel szybciutko pofrunie do siebie.
-
Jejku, Bogusik - bardzo dziękuję Tobie i Pani od Aleksa :) Jesteście wspaniałe. Konto podeślę, ale wolałabym dopiero jak chłopak opuści łańcuch. Obyś miała rację... :) Pozostaje czekać na te dwie adopcje, co się szykują... Myślę, że tak: przynajmniej na początek kojec jest lepszym miejscem. Niestety, na razie dziewczyny nie chcą psa brać kolejnego na nas, więc chyba muszę zebrać większość deklaracji, aby Aleks był psem dogomaniackim. Nie podejmę się brania kolejnego psiaka bez deklaracji... U mnie teraz sporo zmian w życiu i nie mogę sobie na to pozwolić. No chyba że dwóch podopiecznych znajdzie dom... :( Jest mi bardzo przykro i niezręcznie, że nie stać mnie na zabranie Aleksa - ba, nawet deklaracji stałej nie mogę mu zaproponować... ehhh, życie... Bardzo, bardzo dziękuję. :) Już z radością zapisuję. Aleks jest przeszczęśliwy, jak słyszy kroki Znajomego. Mam nadzieję :) Pomyślałam sobie, że może zacząć go już ogłaszać, ale na warunkach DT jeżeli ktoś się zgłosi... wiem, że to ryzykowne, bo nie wiem nic o psie, ale może jednak to jakaś dla niego szansa? Baaaardzo dziękuję za obecność na wątku. Ciepłe myśli również mile widziane. :)
-
Doczekał się. Właśnie pojechał do swojego domku. Adopcja co prawda przytuliskowa, ale mam nadzieję, że trafił dobrze, a nie na łańcuch.
-
Kolorem zapewne :) i sposobem szycia, jakością, zapieciem... tutaj może być wiele czynników - zależy od producenta ;) Nie każde szelki tego typu są tej samej jakości. Jednak właśnie taki typ jest najlepszy. Jak dobrze wymierzysz Mimi to zamówię szelki ze sprawdzonego sklepu. Te szele, co ma na sobie są ewidentnie za duże... :( PS: Mimi jaka pracowita: użyźni glebę, przesadzi kwiatki... :)
-
A czy ktoś z Was pamięta Czesia od dzikiej Tinulki? Czesio ogólnie ma się dobrze... ale z opisu i zachowań jest wypisz-wymaluj Mimi. I wcale nie przesadzam - z racji, że znam oboje mogę wysnuć wnioski ogólne. Czesio jak pamiętacie, od początku miał kontakt z człowiekiem: od pierwszej doby i od początku starałam się podsuwać jakieś podpowiedzi, aby wyszedł na ludzi. Niestety, problemy ma podobne do Mimi i to od początku: od początku niby o wysokim mniemaniu o sobie, ale bardzo histeryczny delikatniś. Największym problemem jest postawa jego właścicielki: nie to, że zła... ale zbyt... miękka. Ciepła. Ulegająca. Ogólnie rzecz ujmując: Czesio jest zbyt dobrze traktowany, więc problemy zamiast się zmniejszać w pewnym momencie zaczęły... narastać. Od początku mówiłam: "K., proszę - bądź bardziej stanowcza. Ustal zasady. Czesio jest pogubiony". Nie działało :) Pamiętam jak dwa lata temu przyszłam, a Czesio non stop mnie oszczekiwał najeżony (mimo że opiekowałam się nim jak był oseskiem, więc teoretycznie powinien znać mój zapach): podobny obrazek miałam w lutym u Mimi... ;) Bo Czesio po paru godzinach otworzył się na podobnym poziomie jak Mimi w stosunku do mnie... Nie chcę opisywać całej historii pracy z psem... ale jak problemy lękowe zaczęły narastać na sile to K. konsultowała to ze mną, przebadała też psiaka wzdłuż i wszerz, zaczęła szukać szkoleniowca u siebie. Wskazówki moje wcielała w życie... niby działały, ale nie do końca. W końcu przyznała, że jedyne, czego nie przestrzega to ścisłych zasad. Bo jak to pies powinien zapracować na smaczki czy głaski? Jak to piesek nie śpi w łóżku? no jaaak mu zabronić? Przecież jest TAKI delikatny... Sytuacja się zmieniła, kiedy do czesiowych lęków włączyła się po przeprowadzce agresja lękowa. Nie, nie był agresywny do tej pory: był jak Mimi. Ale po przeprowadzce kiedy zmieniło się też mu stado (zabrakło pana-opiekuna, który do tej pory trzymał Czesia w ryzach i potrafił go zdyscyplinować i sama właścicielka opowiadała mi z żalem: "wiesz co, ja tak mocno kocham Czesia, a ten woli pana domui przy nim jest niemal bezproblemowy!") stał się tak spięty i czujny, że nie tylko wymuszał głaski, ale potrafił udziabać... A bo kostkę ma, a bo ktoś leży obok JEGO łóżka, a bo ktoś waćpana dotknął. Przejął totalnie kontrolę, mimo że nie chciał: wcześniej jak już mocno się bał to gubił sikupę... teraz już nie. I tu coś pękło w myśleniu właścicielki. Ona NIE UMIE być stanowcza... ale pewnego dnia włączyła kennel klatkę i zaczęła odcinać pępowinę. Dodam, z wielkim bólem i za każdym razem pojękiwała mocno. Próbowała być bardziej stanowcza i była w szoku, że to działa. Przy tym miała rozdwojenie jaźni bo i bardzo płakała, że ona nie potrafi i ją boli, że musi Czesiowi coś zakazać... że jak... No ale ostatnio pochwaliła się, że po trudach budowania u siebie pozycji lidera, Czesio jest grzeczniejszy i co najważniejsze: mniej jest czujny, potrafi zasnąć snem kamiennym. I już ataki mijają, już kostki i ręce są bezpiecznieje. I jakoś normalnieje... Jeszcze droga milowa czeka ten duet zanim wszystko się ułoży - ale tutaj słabym ogniwem jest przewodnik psa, a właściwie jego brak ;) K. z bólem odpowiada, że miałam rację i Czesiowi przydał się większy rygor. I kennel też - chociaż nadal ma dostęp do łóżka, ale już na pewnych warunkach. Kiedy Mimi pojechała do hotelu, byłam ciekawa czy będą z tego miejsca podobne obserwacje, co u Czesia. I okazało się, że dyscyplina służy suni. Nie chodzi tutaj o łamanie kręgosłupów: ale jasne zasady przestrzegane zawsze i wszędzie. W hotelu było też dużo nagród: ale nikt, tu muszę przyznać, nie pochylał się specjalnie nad Mimi. Najpierw dyscyplina, potem miłość. Musiała sobie na wszystko zapracować. Przyznaję: nie wiem, co się działo w hotelu. Naprawdę nie wiem, może cudnie brzmi tylko na papierze... ale ja ufam jednak właścicielom hotelu. Na to, że Mimi robiła postępy i cieszyła sie na spacer. I że wreszcie spała spokojnie i niczego nie wymuszała. I że nie wpadała w panikę. I szukała pomocy u pana jak sobie nie radziła... I na tych obserwacjach buduję w tej chwili wizerunek Mimi. Szukam oczywiście czegoś po środku (z jednej strony: miłość MImi taką jaką jest, brak ambicji - a z drugiej, chęć pracowania z sunią i przepracowania pewnych rzeczy): bo chciałabym, aby Państwo dostrzegli wyjątkowość Mimi, a przy tym mam świadomość, że nie każdy ma umiejętności trenera (chociaż patrząc na moją koleżankę Czesiową wiem, że wiele można wypracować nawet wbrew sobie). Chętnym na Mimi przedstawiłam więc uczciwie dwie Mimisi: tą u Jaguski i tą w hotelu, dodając przy tym, że NIE WIEM na ile Mimi się zmieni u nich i JAKA będzie. I że wiele zależy od nich. Państwo na razie się nie zrażają - chcą pierwszy raz przyjechać bez córki, aby sami poznać Mimi - więc chcą przyjechać w przyszłym tygodniu. Drugie spotkanie jeżeli się odbędzie to będzie z córcią. Jutro do ich domu wpada koleżanka z psiakiem, aby sprawdzić jak mocno koty stresują się na psa postury Mimi. Zdają sobie sprawę, że takie parogodzinne spotkanie może powiedzieć tyle, co nic, ale po prostu chcą mieć jakiś obraz. I tak, zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby Mimi znalazła dom szyty na miarę. Świadomość, że mam zaufanie jaguski do mnie w tych poszukiwaniach daje mi wiele. Naprawdę chcę, aby dom był zaaprobowany i przez Jaguskę - żeby mogła spać spokojnie, że Mimi ma się świetnie. Sama byłam domem tymczasowym i wiem jakie to ważne... ;)
-
Masza już w swoim domku. Niestety, na start pogoniła kaczątka... no zobaczymy, może się przyzwyczai i nauczy, że kaczuszek i kurek się nie rusza... ooby!