Dzisiaj rano nie miałam internetu, zajrzałam na dogo z telefonu, przeczytałam o Arielce i zamarłam; dobrze, ze zadzwoniłam do anecik, bo w tych nerwach myślałam, ze sunia nadal w tym schronie :(
Tak bardzo mi jej zal :(
Alaskan - mądrze piszesz, wiem ile czasu poświęcasz swojemu Kazanowi, tylko czy właściciele Arielki myślą podobnie?
Jakoś brakuje mi w tym wszystkim telefonu do anecik, szukania pomocy, skoro ucieczki powtarzały się.