Jump to content
Dogomania

Ewa Marta

Members
  • Posts

    29659
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    38

Everything posted by Ewa Marta

  1. [quote name='Nutusia']No ja nie wiem, Ewa, czy nie powinnaś zgłosić posiadania psa agresywnej rasy Perusz Warszawski ;) Wszelkie bulki, amstafy i inne coś tam - wysiadają w przedbiegach! A z Kulki cwaniara, że oficjalnie dołączyła do Was dopiero w połowie spaceru. Wcześniej się obawiała, że każesz jej wracać do domu, na co kompletnie nie miała ochoty :)[/QUOTE] Perusz Warszawski - podoba mi się:-) Niesamowite jest to, że ona tak naprawdę broniła swojej rodziny. Choć mój Jacuś twierdzi, że to ja chcę tak to widzieć, a ona bronila nie rodziny, tylko własności... Jak to zwał, tak zwał, trzeba nad tym popracować, żeby maluchowi kiedyś nie stało się coś złego. To prawda Nutusiu, Kula wiedziała doskonale, że jak będzie blisko domu, to ją odeślę. Przy czym nawet później cały czas udawała, że jest obok nas przypadkiem:-)
  2. Wczoraj na naszym spacerze dołączyła do nas Kula. Jak ostatnio ma w zwyczaju, czekała na nas na ścieżce. Przywitałam się z nią, dostała smaczki i zaprowadziłam ją za ogrodzenie. Poszłam z moimi psami dalej, a tu nagle pędzi coś za nami... To KUlka radośnie merdająca ogonem. Nie było szans na odwołanie jej, bo ona tak naprawdę nie była z nami - była obok. Cały czas podążała naszym śladem, raz wybiegała do przodu, innym razem zostawała. Nie reagowała specjalnie na jakiekolwiek przywolanie. Dopiero w połowie spaceru zawołana przybiegła na głaskanie. W czasie spaceru spotkaliśmy znajomą panią z pieskiem. Bałam się, żeby Kulka nie wyskoczyła na nich, złapałam ja więc za obrożę. Okazało się jednak, że była bardzo przyjaźnie nastawiona i podeszła przywitać się z Frodo. Kątem oka zauważyłam, że kiedy podchodzila do niego, Peruszka stanęła wyprostowana jak struna i w bezruchu obserwowała sytuację. Po chwili Kulka odbiegła od Frodo, po czym wróciła i merdając ogonkiem wydała z siebie jakiś dźwięk. To byla sekunda i moja Peruszka znalazła się między nimi łapiąc zębami z groźnym warknięciem Kulę. Złapała ją pod przednią łapą. Kulka odskoczyła kładąc uszy po sobie. Widać było, że czuje respekt przed tym małym gnojkiem. Ja natychmiast odwołałam Perełkę i dałam jej sygnał, że nie życzę sobie jej pomocy. Szła koło mojej nogi bardzo grzeczna i chcąca spełnić moje oczekiwania. Kiedy podeszliśmy do ogrodzenia, zawolałam jej opiekunkę Małgosię, żeby potrzymała Kulę, bo ona za nic nie chciała wracać do siebie. Chwilkę porozmawiałyśmy, a w tym czasie Kula podeszła do Barsy. Barsunia polubiła Kulę i nie boi się jej już zupełnie. Kulka kiedyś na nią warczała będąc na łańcuchu, ale od dłuższego czasu między nimi jest zgoda. Kulka podbiegła więc do Barsuni wąchając ją zamruczała coś pod noskiem. Nie zdążyłam zareagować, kiedy Perusz skoczyla na nią jak lwica broniąca swojego dziecka. Autentycznie ją zaatakowała, a Kula w tym momencie nie wytrzymała i zaczęła się kotłowanina. Kula skoczyła na Perełkę, oczywiście przygniotła ją swoim ciężarem. Ale to nie ona była agresorem, tylko mój Perusz mimo, że przygnieciona, pokazywała zęby i strasznie warczała usiłując ugryźć Kulkę. W kilka sekund odciągnęłam Kulę, a Peruszka dalej chciała atakować. Wrzasnęłam "Perełka nie!" Odpuściła. Rezultat był taki, że Kula ma niedużą rankę, a Perełka nic, bo Kula tylko się broniła. Wygląda na to, że Perusz jest niezłym dominantem. Małgosia potwierdziła, że ona ustawiała całe towarzystwo. Trzy duże psy Kula, Berta i Atos były podporządkowane małemu brzdącowi. Muszę w tej chwili pilnować bardzo zachowań Perełki. W naszym domu ona jest zdecydowanie podporządkowana Semikowi i ma duży szacunek do Barsy. I tak powinno zostać. Miała rację Pani Agnieszka - treserka, która mnie przestrzegała przed takim zachowaniem Perełki. Myślę, że spokojnie sobie z tym poradzimy. To nie jest jej wina, że musiała nauczyć się walczyć o przeżycie. W tej chwili weszła w istniejącą już rodzinę, myślę, że doskonale wie, że w nim, rządzi Semik. Nie musi już walczyć o jedzenie. Podczas jedzenia zawsze szykuję 3 miski jednocześnie, po czym jako pierwszą stawiam na podłodze miskę Semika. Dziewczyny w tym czasie stoją grzecznie i czekają. Kilka sekund później biorę dwie miski w rękę i stawiam im jednocześnie. Jeśli któraś skończy wcześniej, nigdy nie podchodzi do innej miski, tylko czeka. Tego Peruszka sie nauczyła, bo początkowo rzucala sie do pierwszej postawionej michy. Muszę jednak czasami odstawic ją, kiedy wskakuje na kolana i domaga sie pieszczot. No i pilnować sytuacji, które coraz częście zaczynają się powtarzać. Kiedy witam się z psami, Peruszka wpada mi w ramiona jako pierwsza. Za nią jest Semik, a na końcu Barsa. Przy czym Perusz jest wszechobecna cały czas. Wita się jako pierwsza, po czym kiedy Semidło mnie całuje, ona też się wpycha i stara się go odsunąć ode mnie, wejść między nas. To samo z Barsunią. No i muszę to ukrócić. Peruszka musi zostać czasami odsunięta na bok i zobaczyć, że nie jest najważniejsza. Rozmawialiśmy o tym wczoraj długo z Jackiem i Ritą. Oboje twierdzą, że pozwalam Peruszce na za dużo, że bardzo ją faworyzuję. A ona nie jest już biedna. Ma swoją rodzinę, bezpieczny dom, regularne posiłki, dużo spacerów, zabawy z nami i samodzielne zabaweczkami, super kumpla Kulfona masę miłości i teraz trzeba tylko utrzymać stan, który jest. Nie ma żadnych awantur między psami, nikt nikogo za nic nie szura. Zaskoczyła mnie tym gwałtownym atakiem na Kulkę. Kompletnie nie rozumiała, że jest 3 razy mniejsza i że może stać jej się krzywda. Przy jej oddaniu człowiekowi, przy tym, jak kiedyś bała się do kogokolwiek podejść, wierzyć się nie chce, że jest taka odważna w stosunku do zwierzaków. Wierzę teraz w opowieści jej byłych opiekunów, że którejś nocy wyskoczyła za ogrodzenie i przegoniła dziki ryjące tuż obok. Z jednej strony jest taka odważna, a z drugiej płochliwa... Mój syn opowiedział mi, że kiedy został z psami na 2 dni sam, był jednego wieczora u swojego ojca. Tam wypil 3 piwa i kiedy wrócił i Perełka wyczuła od niego alkohol, schowala sie przerażona pod stołem i za nic nie chciala do niego wyjść. Aż mu sie głupio zrobiło, chciał ją nawet pogłaskać, przywołać, ale nie było mowy. Peruszka się trzęsła i nie wyszła. Serce mi pękało, jak mi to opowiadał. Całe to zdarzenie nie zmienia faktu, że kocham ją bardzo i nigdy nie oddam:-) Będziemy pracować, żeby zapobiec ewentualnym zmianom w hierarchii stadka, bo tak jak jest, jest super:-)
  3. Eluś, jesteś Aniołem! Boję się już cokolwiek napisać żeby nie zapeszyć, ale.... trzymajcie kciuki jutro;-)
  4. Uwielbiam takie domki:-) Mattilu, ściskam Was (całą rodzinkę) mocno!!!!!
  5. [quote name='Ellig']Panie przed chwila odwołały wizytę u Bafi, maja juz pieska.....Oczywiście wysłały sms-a.[/QUOTE] Wiecie co jest najsmutniejsze? Że Ci odwołujący zawsze wysyłają smsy, nie potrafią nawet zadzwonić i powiedzieć kilku słów:-( Poza tym napisały do Ani, do mnie się nie odezwały w ogóle. Przykre to bardzo, ale głowy do góry. Będzie dobrze, bo musi:-) Najważniejsze, że Bafinka jest bezpieczna i szczęśliwa!
  6. Pewnie, że dobrze. Mam nadzieję, że teraz nauka pójdzie jak burza:-) Zapomniałam Wam chyba napisać, że od jakiegoś czasu Kula czeka na nas codziennie na ścieżce, na której kiedyś czekała Perełka... Dzisiaj leżała sobie i wypatrywala nas. jak juz zobaczyła, że idziemy, ruszyła merdając ogonkiem i skoczyła na mnie witając się radośnie. Potem podskoczyła do Semcia liżąc mu pyszczek, a za moment biegła do Barsy nie mając żadnych złych zamiarów. Mimo to nasz ochroniarz - Peruszka skoczyla na nią jak lew i pomrukując złowrogo podeszła razem z nia do Barsy. Widać było, że czeka tylko na to, co zrobi Kula. Gdyby pokazała zęby Barsie, jestem pewna, że Peruszka dałaby jej wycisk. Co najśmieszniejsze Kula boi się Perełki i jest bardzo posłuszna. Od razu się kuli i łypie przestraszona oczkami na mnie. Przywołałam Perełkę i nie pozwoliłam jej na to, bo uczymy ją w tej chwili, że jest zwolniona z chronienia stada. Szybko podeszła do mnie i już była spokojna. Kulka dostała smaczki, wygłaskałam ją, wytuliłam i zaprowadziłam za ogrodzenie, za którym grzecznie została. Pokasłuje coś panienka i narazie 3 razy dziennie dostaje Rutinoscorbin i mieszka prawie cały czas w środku z ludźmi. Na łańcuchu praktycznie nie stoi. Jeśli nadal będzie kasłać, zabiorę ją do weta, bo może potrzebny będzie antybiotyk. Zapomnialam też napisać, że moje ukochane psiury oszalały prawie, kiedy wróciłam do domu po 2 dniach. Lizaniu, skakaniu na ramiona nie było końca. Kiedy w końcu po 1,5 godzinnym spacerze, wygłaskaniu chciałam sie położyć, Perusz wskoczyła na łóżko i wtuliła się we mnie całym maleńkim ciałkiem:-) Zasnęłam mając taka kulkę przy twarzy i nagle budzi mnie delikatne lizanie po twarzy:-) To Peruszka moja kochana:-) Ona chyba najbardziej ucieszyła się z mojego powrotu. Podobno były smutne i na każdy dźwięk na klatce, leciały do przedpokoju. Ech, dobrze, że już jestem z powrotem, bo tęskniłam za nimi bardzo:-)
  7. [quote name='AMIGA']A Alesssandro bossssski :loveu: Nie pojmuje tylko dlaczego, skoro on dogomaniacki, to obok niego nie widac jakiegoś ogonka, czy łepetynki psiej ;)[/QUOTE] Amiga, może Mamusia Ziutka chciała, żebyśmy pozachwycały się samym Alusiem:-) jakby dała zdjęcie z boksiem, to skupiłybyśmy się na tym, jaki dobry dla dziecka itp:-) Ale Alessandro rzeczywiście super chłopak:-)
  8. Bardzo wszystkim dziękujemy za kciuki i dobre myśli:-) Będzie jak ma być, jestem spokojna, bo co innego mogę zrobić;-)
  9. Mamy pierwsze wiadomości na temat Atosa... Nie są może powalające, ale ja wierzę, że Atos w końcu zrozumie o co chodzi w jego nowym życiu. Jamor napisał, że Atos po wypuszczeniu z boksu pierwsze 10 minut przeznacza dla siebie. Potem dopiero dobiega do innych psów i biega z nimi. Zawołany przez Jamora raz podleci, skoczy przednimi łapkami aby go potarmosić a innym razem udaje głuchego. Wystartował raz z zębami do żony Jamora:-( Po tym żona ma dziurę w spodniach na łydce i udzie. Było to 15 sekund od wypuszczenia z boksu. Jamor tego nie widział, a Atos do żony podbiegł od tyłu. Nie wiadomo o czy to z radości czy ze złośliwości. Jamor nie widział tego ataku i nie wie, czy to nawet można nazwać atakiem, bo pies tych gabarytów jakby chciał zrobić krzywdę to by zrobił a nie tylko podziurawił spodnie. Do Jamora i do innych psów zero agresji. Zdaniem Jamora, z którym bardzo się liczę, jeśli psiak długo wisiał na łancuchu to trzeba trochę czasu aby zapomniał że go już nie ma. Jest więc trochę dobrze i trochę źle, ale wierzę w Atosa, bo to naprawdę super pies! Zobaczcie, jaki jest piękny i zadowolony:-) [img]http://www.iv.pl/images/38248789754339910300.jpg[/img] [img]http://www.iv.pl/images/87911839448379456560.jpg[/img] [img]http://www.iv.pl/images/74127189589937048313.jpg[/img] [img]http://www.iv.pl/images/16658105369479071481.jpg[/img]
  10. Słodka sunieczka! Do tego jest maleńka, więc powinna szybko znaleźć domek:-)
  11. Rozmawiałam z Panią i jesteśy umówione na początek tygodnia na spotkanie z Bafinką:-) Miałyśmy jechać razem dzisiaj, ale Ania ma koszmarną migrenę i choć chciała nas zaprosić uznałam, że nie można się człowiekowi wpychać w takiej sytuacji. Rozmawiałyśmy bardzo długo, Pani Monika zadawała masę mądrych pytań. Mama jest w tej chwili u Pani w W-wie, ale mieszka w Świnoujściu i tam docelowo chciała adopować jakiegoś psiaka w potrzebie. Co ważne lęk separacyjny i przywiązanie do jednego człowieka nie są Pani obce, bo miala sunię zachowującą się podobnie. Narazie nie nastawiam się za bardzo, wolę dmuchać na zimne:-) A Pani z Kielc odpadła po rozmowie. Uczciwie powiedziała, że kocha zwierzaki, ale nie mają wstępu do sypialni. Bafinka musiałaby nocować zamknięta samotnie w innym pokoju, co dla tej wrażliwej na samotność suni jest absolutnie nie do przyjęcia. Pani sama zresztą powiedziała, że skoro Bafi śpi w łóżku, to ona nie podejmuje się szarpania z psem i oduczania go tego. Odpowiedziałam, że generalnie nie uczymy psów w DT spania w łóżku, bo potem różnie bywa z tym w nowych domach, ale Bafi jest wyjątkowa, bo 3 lata spędziła sama i to ona wskoczyła pierwszej nocy do Ani, żeby być bliżej, żeby czuć ciepło ludzkiego ciała i szukamy dla niej domu, który uszanuje jej potrzebę i przynajmniej pozwoli maleńkiej spać na posłanku obok łóżka, żeby w każdej chwili móc ją dotknąć ręką.
  12. Odklinam, trzymam kciuki i wierzę w to, że mądrzy ludzie poznają się na Dinulce!!!!!!!!!!!!!!
  13. Kochane, jestem po dłuuugiej podróży. Miałam lądować w Warszawie, wylądowałam po długim czekaniu w powietrzu w Łodzi, z której musiałam jakoś dojechać. Potem powitanie z moimi psiakami i dopiero jestem:-) Witam nowe Cioteczki, zostańcie z nami:-) Z Panią z Kielc jestem w kontakcie mailowym. Dostałam numer telefonu do Pani Mamy i jutro na spokojnie zadzwonię. Pani chciałaby sunię do kochania i rozpieszczania. jeste jednak jeden problem. Tam na zewnątrz mieszkają dwa wielkie psy i to mnie niepokoi. Są też inne zwierzęta m.in. konie. Nie wiem, czy to najlepsze miejsce dla Bafinki, ale porozmaswiam z Panią jutro. Tak się umawiałam. Eluś, Bafi długo szuka domku, ale też jest sunią wymagającą wyjątkowego domu z uwagi na swoje przejścia, strachy i przebytą operację. Wierzę, że znajdzie w końcu własną rodzinę.
  14. Zobaczcie, jak szleje z innym psem:-) [URL="http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/pelny/e57496e0e6a13590.html"][IMG]http://images10.fotosik.pl/3406/e57496e0e6a13590gen.jpg[/IMG][/URL]
  15. Dostałam dzisiaj maila z pytaniem o Bafinkę. Pani z Kielc szuka suni do towarzystwa dla Mamy. Napisałam kilka zdań na temat wizyty przedadopcyjnej i zaproponowałam, że jeśłi jest zainteresowana adopcja suni z Warszawy, poproszę o numer telefonu i zadzwonię, żeby opowiedzieć troszkę o Bafince. Zobaczymy, czy Pani zadzwoni. Ja jestem cała rozdygotana. Jutro lecę na 2 doby do Szwecji na pogrzeb. Mój TZ poleciał już dzisiaj, bo musi pomóc Mamie, której zmarł mąż. Ja lecę w zasadzie na sam pogrzeb, bo mam duży problem z zostawieniem moich ogonków. Zostają pod opieką mojego syna, ale ja już się zamartwiam, bo on nie jest fanem spacerów, zmianę wody na świeżą 3-4 razy dziennie uważa za moją fanaberię, a na podawanie jedzenia o stałych porach rano i wieczorem patrzy dziwnie:-( Jutro z samego rana wyspaceruję je półtorej godziny, wyprzytulam, nakarmię i jeszcze raz wyskoczę na siusiu, żeby potem chciały tylko spać. Wieczorem wpadnie Rita - sąsiadka, żeby je wyprzytulać, wyciągnąć moje dziecko i psy na dłuższy spacer, no i zmienić wodę (jeśli syn zapomni). W piątek będzie trudniej, bo moje dziecko zostaje już samo z psami. One jeszcze nigdy nie zostały beze mnie i Jacka naraz. Jeśli była taka konieczność, wymienialiśmy się, a teraz znikniemy oboje. Wiem, że jestem nadopiekuńcza, ale bardzo się martwię, czy nie będą tęsknić, kto im poprawi posłanka, które Barsa permanentnie rozkopuje, a wtedy Semik nie chce na nich leżeć:-( Mam nadzieję, że dziewczyny wybiorą nasze łóżko na spanie, bo tam będą nas czuły. Ja się wykończę normalnie. Wracam o 8 rano w sobotę i od razu biegnę z nimi na dłuuuuugi spacer.
  16. [quote name='Morska']Jak dziś otrzymałam zdjęcia, to po zobaczeniu Atosa sobie pomyślałam: "Ale podobny do Atosa", a tu się okazuje, że to on i do tego bawi się z "moim" Ciapulem :lol:.[/QUOTE] Nie wiedziałam, że masz tam psiaka:-)
  17. Ania bardzo się zżyła z Bertą, ale trudno się dziwić, bo to naprawdę przemiła sunieczka:-)
  18. Bardzo to smutne, bo Dinka, to naprawdę super sunia. Przelałam wczoraj stałą deklarację dla Dinulca:-(
  19. Cudny jest:-) Stęskniłam się już za nim:-) To zdjęcie przypomina mi, jak fajnie reagował na inne psy:-)
  20. Efi wygląda dokładnie tak, jak Perełka w nowym domu:-) Cudowna sunieczka:-) Przykro, że Hera tak szleje. Ja mam kiepskie doświadczenia z preparatem Kalm -aid. Drogi i był mało skuteczny dla moich psów. Dziewczyny bardzo polecają stress out - też naturalny i podobno dobrze działa na uspokojenie psiaków.
  21. Dziękujemy bardzo za odwiedziny:-) Po powrocie z pogrzebu muszę się do niej wybrać. Nie dałam niestety rady teraz, ale bardzo za nią już tęsknię...
  22. Wpadłam na moment, żeby napisać kilka słów na temat poszukiwania rozwiązania dla Atosa. Z uwagi na jego nieokrzesanie, przed oddaniem go do adopcji musi się trochę zmienić. Biorąc pod uwagę, że znając dobrze Anię, nieoczekiwanie coś go spłoszyło, przestraszyło, nie wiem... cokolwiek to było, zareagował niezbyt fajnie, bo złapał ją za łydkę, konieczne wydawało nam się nauczenie go słuchania człowieka. Atos widząc człowieka cieszy się jak opętany, skacze, cieszy się bardzo. To kochany psiak, ale wymaga pracy. U Pani Małgosi w Mokrym Nosku potrafił wskoczyć bez zastanowienia na stół w ogrodzie, bo zawsze wskakiwał na swoją skrzynię a później budę, żeby coś zobaczyć. Nad tym trzeba popracować. Miałam kilka telefonów w jego sprawie, Najczęściej nie potrafiłam odpowiedzieć na zadawane pytania, bo tak naprawdę nie znam jego stosunku do kotów, nie wiem, czy boi się wszystkich ludzi, czy tylko facetów w kapturach i Ani z aparatem w ręku. Nie mam pojęcia, jak będzie chodzil na smyczy przy ulicy. Nie wiem też, jak go uczyć posłuszeństwa, bo on przy człowieku zachowuje się jak piłeczka pingpongowa. Szukałam mu DT domowego. W jednym było nawet miejsce, ale Pani powiedziała, że nie przyjmie do domu psa, który może kogoś złapać za łydkę, bo poza prowadzeniem DT ma też szkołę językową, do której przychodzą ludzie. Gdyby go odizolować od ludzi, wtedy Atos zacznie szczekać, a to też przeszkadza. Jednym słowem nic nie wskórałam. Pytałam Ronję, do której mam 100% zaufania w kwestii opieki nad psami. Niestety Marta nie miała miejsca, poza tym ma w tej chwili maleńkiego Filipka i ograniczony czas dla psiaków. Uważam, że Jamor poradzi sobie doskonale z wychowaniem Atosa. Dodatkowo przyszłemu DS udzieli fachowej informacji na temat postępowania z Atosem. Wiem, bo jakiś czas temu był tam Rufus, którego razem z Anią z dogo odławiałyśmy koło Reala na Ursynowie. To był pies, który chciał mnie zjeść żywcem. Nie działał na niego sedalin i cudem udało się go zapakować do samochodu i przewieźć na SGGW. Rufus od dawna ma swoją Rodzinę i duża w tym zasługa Jamora, który zawiózł go na miejsce i przekazał uwagi jak z nim postępować. Wierzymy z Elą, że to była dobra decyzja.
  23. Zagapiłam się i dopiero dzisiaj zrobiłam przelew deklaracji za luty dla Spajkusia:-)
  24. Jestem pewna, że Atos raz dwa poczuje się tam dobrze:-) Ciocia Rita opłaciła transport Atosa do Jamora:-)
  25. [quote name='mysza 1']Smutna historia, widziałaś się w koncu z synem tej pani? Jakieś nowe wiadomości? Psiaki cudne, Semik na kanapie bardzo przypomina moją podpieczna, Fortunkę :)[/QUOTE] Niestety nie przyszedł drugi raz, chociaż czekałam:-( Mysza, zawsze mówiłam, że Fortuna przypomina mi Semika:-)
×
×
  • Create New...