Raźniej mi jak tu zaglądacie.
Nie ma wyjścia , trzeba czekać. A mała nadal robi postępy w stosunku do nas. Na zawołanie coraz częściej podchodzi do nas ,a właściwie idzie na ugiętych łapkach, zwija się w pałączek ,a ogonek robi pełny obrót jak szalony.
Zdarza się jej często jednak jeszcze uciekać przed nami jak np. wchodzimy na piętro i ona na nim jest albo odwrotnie ,z dołu goni na górę jak schodzimy. Przybiera wtedy pozę gonionego psa i wzrok ma wtedy taki zagubiony. Aż serce pęka.
Ona jeszcze nie pokonała lęku przed człowiekiem. Potrzebuje wyrozumiałego domku i na taki będziemy czekać.