limonka80

Szymuś dostał stałą od : Elik Aldrumki Mari23 MGOG Nuncka Bardzo dziękuję

Jaki on cudny, taka kochana mordeczka Nie korciło Cię żeby go nie oddawać ?

Wiem Marta że rozumiesz Dni otwarte - tak bym chciała, choć raz ...

Dziękuję Ci. Dżekuś był z nami prawie 9 lat, to był przekochany i przedobry pies. Mimo że mocno doświadczony we wcześniejszym życiu, potrafił ponownie zaufać ludziom i kochać tak, jak tylko pies potrafi ... Czuł że też mocno Go kochamy, i w jego oczach było zawsze tyle oddania, tyle miłości a do tego bijąca z nich radość. Mam nadzieję, że był tak szczęśliwy z nami, jak my z Nim . Pożegnaliśmy już wcześniej inne psiaki, ale moja rozpacz po stracie Dżekusia jest jakaś inna, taka straszna, rozrywająca od środka ... Sama tego nie rozumiem, zdaję sobie przecież sprawę, że kiedyś musiał przyjść czas pożegnania, a mimo to wciąż jestem niepogodzona z Jego odejściem, oprócz żalu i smutku jest we mnie bunt i złość, niezgoda na to że odszedł ... Dziewięć lat, kawał czasu, do tego to był taki wspaniały czas ... Wspaniały czas - zarówno wtedy, gdy był w pełni sił (mimo że miał już 10 i więcej lat) gdy wszędzie z nami jeździł, tyle z nami zwiedził, tyle miejsc zobaczył, a także wtedy, gdy już sił ubywało, słuch i wzrok zaczął zawodzić, łapki odmawiać posłuszeństwa, kiedy zamiast zabawy i wyjazdów, więcej było spokojnego bycia razem, przytulania, drapania za uszkiem ... Wspaniały także wtedy, (choć już podszyty lękiem przed nieuniknionym) gdy Dżekunio stał się już prawie całkiem bezradny, zdany na człowieka który nakarmi, wyniesie na spacer, zmieni podkład, umyje brzuszek i futerko, przytuli i powie że wszystko będzie dobrze ... Wspaniały i bezcenny, bo wtedy wciąż jeszcze wspólny czas ...

Mocno trzymamy

Pięknie się zaprezentował, wersja 100% eksportowa :-)

Do zobaczenia

.

Coraz starszy, ale uśmiech wciąż na pyszczku.

Jestem bezpieczny i kochany, mogę spać spokojnie.

A tutaj już wiedział

W niedzielę minęły dokładnie trzy miesiące od śmierci mojego Dżekusia ... Wciąż nie mogę uwierzyć, że tyle czasu Go już nie ma, cały czas łapię się na tym, że odruchowo mówię i myślę o nim jakby był z nami. Tęsknię za Nim strasznie. Tak było kilka tygodni po adopcji - już nie był przerażony, ale jeszcze niepewny co Go czeka, i nie wiedzący, że można cieszyć się życiem

Nie dziwię się, dziewczynka jest przecudna...

Bohater chyba tak pomyślał, bo minę ma raczej niebohaterską

Szczęśliwej podróży Zoranku

Dużo szczęścia dla malutkiej

Tak bardzo smutno, Cukierku ... Trzymaj się Agata ...

To zdjęcie jeszcze u mnie, kilka dni przed wyjazdem ...

Tak Nuusia ma się dobrze apetyt ma za dwóch, ale trzyma stałą wagę 10- 10,5 kg. Taką wagę osiągnęła już u mnie i taka wagę wetka uznała za optymalną i zaleciła utrzymać.

Nie mogę się doczekać

Szczęśliwie sobie teraz Guzik żyje, teraz czekamy na rocznicę

Nukcia trzyma sie świetnie, apetyt i humor dopisują

Nuukusia dostała wsparcie od Figuni i Aldrumki Bardzo z maleńką dziękujemy

Dziękuję bardzo, napisałam taki tekst : https://www.olx.pl/d/oferta/mala-niesmiala-lilka-szuka-spokojnego-domu-CID103-IDUoQrl.html?bs=olx_pro_listing nie mam ręki do ogłoszeń, ale wszystkie podstawowe informacje o suni są, a co do zdjęć to Lola jest trudną modelką, cud że takie są, umordowała p. Ewę bo jak niektórzy celebryci, jak ognia unika aparatu ale coś da się wybrać ... Dziękuję bardzo. Może nie wszystkie, ale niektóre zdjecia są ładne, takie autentyczne, niepozowane - po prostu Lola

Maleńka pozdrawia fanki