Zagrodowy pies polski

Tak, masz rację. Może w przyszłości go namówię. Opowiadałam mu jaka Kapri byłaby świetna we freesbee lub innym sporcie ale na razie nie załapał. Ważne, że w ogóle z własnej inicjatywy się kontaktuje ze mną więc muszę działać delikatnie. No i to, że zaczyna z Kapri wychodzić do innych psiarzy. Zawsze to lepiej jak Kapri spotka się z innymi pieskami, a ona do przyjażni pierwsza. Myslę Elu, że Twoja wizyta i rady Sowy pmogły im się otworzyć i dziękuję Ci za to:)

Dziś p. Arek i Kapri poznali nowych kolegów. Spacer wyszedł świetnie. Oboje wrócili zmęczeni ale szczęśliwi:)

Oby wyszło słoneczko i wyszły piękne zdjęcia:)

Dziś byliśmy u Michasia. Poszliśmy na spacer na 2 godz. Niestety cały czas na smyczy. Poszliśmy do lasu i bałam się, że Michaś nie wróci na przywołanie albo że spotkamy myśliwych. Pracownicy leśni przyglądali nam się ze zdziwieniem, ale na pozdrowienie "Szczęść Boże" reagowali prawidłowo czyli uśmiechem:) Trochę jestem zmartwiona, bo Michaś był taki grubiutki ale sporo stracił na wadze od naszego ostatniego spotkania i ma rzadką kuu....... Na razie właścicielka hoteliku zmieni mu dietę i poda proszki na odrobaczenie, oczywiście będzie obserwować. Nie wygląda to na nic poważnego, ale po przejściach Michasia "dmuchamy na zimne" . Michaś boi się mężczyzn, dziś na spacerze bardziej niż poprzednio i mając na uwadze adopcję też zastanawiamy się jak mu pomóc. Ogólnie na własnym podwórku chojrak.

Dziś p. Arek przyysłał zdjęcie Kapri. Na razie nie planuje iść do szkoły. Chce ją sam szkolić. Ponieważ Kapri "szaleje" jak p. Arek wraca z pracy, planuje poszukać dla niej poznać innego pieska, z którym będzie spotykał się na spacerach, żeby Kapri się wybiegała. Zabrał Kapri na spotkanie ze znajomymi i zachowywała się bardzo dobrze. Kapri jak zostaje sama ma zabawki i pluszaki rozrywa na strzępy. Moim zdaniem po prostu się nudzi. Pocieszające jest to, że zaczynają się do siebie dopasowywać.

P. Arek napisał SMS. Kapri już jest spokojniejsza, zaczyna ją uczyć komend, przede wszystkim "siad". Zadzwonię do niego w weekend i zobaczymy co powie.

Elik dziękuję bardzo Tobie za wizytę i Sowie za rady. Zobiłyście gorącą linię z Arkiem. Pomysł był super. Mam nadzieję że wstawisz zdjęcia i relację z wizyty jak tylko znajdziesz czas. Tylko dzięki Wam uda Arkowi i Kapri się przejść ten najgorszy okres. Tak strasznie się bałam że. Kapri wróci z adopcji.

Kochana Elu masz rację. W domu też trzeba ich obejrzeć i podpytaj go czy pójdzie do szkoły z Kapri i jak się nazywa ta szkoła obok niego. Trzymam kciuki!!

Ta wizyta rokowała bardzo dobrze. P. Arek mieszkał z rodzicami. Od kilkunastu lat mają jack russel - sunię wychowywaną od szczeniaka. Sunia wyglądała dobrze. P. Arek przeniósł się do własnego mieszkania i chciał mieć psa dla siebie. Ze strony rodziców padały zapewnienia że pomogą prz Kapri. Wydawało się że dom jest idealny. Mam nadzieję że wizyta Elik pomoże. Co do szkoły do Arek słyszał o niej dobre opinie i lepiej niech idzie blisko niż wcale:( Elu czy Arek dzwonił żeby imówić się na wizytę?

Rozmawiałam z Arkiem. Powiedział że już myślał o telefonie do Elik i że sam zadzwoni. Dodatkowo znalazł szkółkę niedaleko od siebie i zastanawia się czy tam nie pójść z Kapri. Kapri była grzeczna w zeszłym tygodniu. Raz weszła na stół i Arek ją skrzyczał. Teraz jak Arek wchodzi do domu to Kapri ucieka na swoje legowisko i musi ją przywoływać. Wogóle dziś Arek był jakby zniechęcony do Kapri. Nie to co wcześniej - same zachwyty.:( Elu jak do Ciebie nie zadzwoni do piątku to daj znać sms. Do soboty jestem za granicą ale będę monitorować i w razie czego dzwonić do Arka.

Dobrze, dziś zadzwonię i spróbuję Cię umówić. Dziękuję Ci bardzo za chęć pomocy, mam nadzieję, że wspólnie uda się pomóc Kapri i p. Arkowi.

Michaś ma ogłoszenia na bieżąco odnawiane. Teraz jeszcze damy dodatkowe ogłoszenie na Otwock i okolice. Czekam na info of Magdaad. Pocieszam się tylko że w lutym to nawet marchewka się nie sprzedaje:( i dlatego nikt nie pyta o Michasia.

Elu czy jest szansa żebyś spotkała się z Arkiem w ten weekend? Mam dzwonić do niego czy sama zadzwonisz? Przekazałam mu namiary na szkołę jeszcze e zeszłym tygodniu ale nie wiem co zdecydował. Nie chcę być namolna i dlatego do niego nie dzwonię. Boję się o Kapri:(

Poprosiłam znajomego, żeby popracował nad zdjęciem Amora i oto efekt

No nie mów!!!

O zdjęcia w domu należy bezpośrednio poprosić p. Renatę. My zawsze spotykamy się na werandzie i przy boksach.

Niestety na ogród dalej nie dało się iść, bo wszędzie lód. Ponieważ padał deszcz i było ciemno i pochmurno, zdjęcia są takie nieciekawe. Oczywiście pomijając fakt, że nie potrafię robić dobrych zdjęć. Wydaje mi się, że najlepiej zawieżć Amorka do fotografa i zrobić mu ładne pozowane zdjęcia.

Podejrzewam, że po prostu się rozmyślili i "olali" nas. Magdaad dzień wcześniej u nich była i ustalała wizytę a w niedzielę rano wysłała jeszcze przypominającego sms. Wiedzieli, że specjalnie jedziemy z drugiej miejscowości. Tak mi przykro, że Michaś utknął w tym hoteliku i nic się nie dzieje.

Serdecznie dziękujemy w imieniu Michasia

Michaś jest już więcej niż gotowy do adopcji. Chodzi bez problemu na smyczy, przybiega na zawołanie Magdaad, mizia się, poszukuje kontaktu z człowiekiem i jest bardzo mądry. Brakuje mu tylko rodziny. Z pieskami dogaduje się świetnie. Po porażce z wizytą zapoznawczą, bo nawet nie przedadopcyjną postanowiłyśmy, że w miejscowej gazecie damy ogłoszenia o poszukiwaniu domu tymczasowego, gdzie byłby w rodzinie. Magdaad ma sprawdzić jak to zrobić i ile kosztują ogłoszenia papierowe i internetowe. Poprosimy też Myszę o odnowienie ogłoszeń na Olyx. Niestety Magdaad zmieniła pracę i mieszkanie i nie może dofinansowywać Michasia tak jak do tej pory. Dlatego prosimy cioteczki o wsparcie. Radżce co robić, bo nam już ręce opadają:( Na zdjęciu Michaś w środku, z tą powiewającą kitą:)

Nie chciałyśmy z Magdaad wcześniej pisać, żeby nie zapeszyć. Magdaad znalazła rodzinę, polecana przez znajomą, która ma wlasnego psa - sunię i która deklarowała, że chętnie przyjmie Michasia do budy na podwórku i do domu jak wrócą z pracy. Miał być to dom tymczasowy z niewielką nadzieją na DS. Ponieważ w domu jest kot i gospodarze dokarmiają dzikie koty należało sprawdzić jak Michaś reaguje na koty. Dodatkową zaletą było to, że ten dom jest bardzo blisko od mieszkania Magdaad, więc by miała bezpośredni nadzór. Wydawało się, że będzie wspaniale. Mili ludzie, podwórko, dobra buda, możliwość wspólnych spacerów i przystosowanie Michasia do życia w rodzinie. Niestety, na 15 min przed wizytą zapoznawczą (już dojeżdżaliśmy z Michasiem do ich domu) kobieta zadzwoniła i powiedziała, że nie może się spotkać i przyjąć Michasia, bo pada deszcz. Deszcz oczywiści kropił, ale jak dojechaliśmy to przestał. Totalne rozczarowanie. Przecież mieliśmy się tylko zapoznać, porozmawiać, pokazać Michasia i zobaczyć czy między mini coś zaiskrzy. Nie miałyśmy w planie zostawiać Michasia, na to było za wcześnie. W rezultacie w minorowych humorach poszliśmy na spacer. Tylko Michaś był wesolutki i zachwycony otaczającą rzeczywistością.

Grześ się bardzo interesował co się dzieje na podwórku, ale biedaczek jeszcze nie jest gotowy aby uczestniczyć w psich zawodach o nagródkę. Niby chciał podejść, chciał też biegać z psami ale mnie nie zna, więc się bał. Miał w oczach nadzieję, aż mi było mi go żal. Podchodził tak na trzy metry, stawał, na głośniejszy dżwięk się odwracał. Ale nie uciekał. Widzę duży postęp, bo widziałam go miesiąc temu i wtedy był o wiele bardziej wystraszony. Renata mówi, że w domu zachowuje się wspaniale, jest grzeczny i spokojny. Jak Renata do niego mówi to reaguje i się zbliża ale do obcych (do mnie) nie podchodzi. Potrzebuje biedaczek jeszcze czasu. Na zdjęciach Grześ zainteresowany i Grześ przestraszony jak Michaś zaczął rozrabiać.

Amor jest gotowy do adopcji, wydaje mi się, że nie do bloku ale do obejścia z kojcem, budą i wizyty w domu jak będą gospodarze. To taki świetny wiejski burek. Jest miły, chętny do kontaktu, mizia się i poszukuje kontaktu. Z innymi psami bezkonfliktowy. Nie dominuje ale bardzo pragnie żeby go zauważyć.Na zdjęciu wydaje się smutny ale to nieprawda, był wesolutki tylko nie umiałam zrobić dobrego zdjęcia. Jęzor ma wspaniały. Niestety nie fotogeniczny. Trzeba by było poprosić profesjonalnego fotografa, żeby mu zrobił ładne zdjęcia. Pogoda była kiepska więc i zdjęcia kiepskie:(

Niestety problemy z transportem mogą być duże czyli ten hotelik to ostateczność.

W końcu dotarłam do Amora. Jutro zrobię mu zdjęcia i na miejscu podpytam Renatę jak jest z Amorkiem.