szajbus

Wiki traci nadzieję! Nie pozwól na to!

Czy te oczy mogą kłamać???? Nie! One mówią o tęsknocie!

Widać straciła nadzieję, uważa , ze nie musi być zauważona. Nie poddawaj sie sunia. Nie wszystko stracone!

Morus czeka na moment kiedy go przytulisz i pogłaszczesz

Pajączek wciąż czeka

Biegnij po Liszke i zabierz ją do domu

Alsa czeka na kochającego człowieka

Bratuś hopaj na pierwszą

Zapomniane łódzkie psiaki czekają na pomoc

Wacus czeka na pomoc

To niezła z niej bandytka :evil_lol::evil_lol::evil_lol:

Moje serce płacze. Dlaczego czuje sie winna?

Ty też taka jesteś. Czuła i wrażliwa, widać to po sposobie twoich wypowiedzi i słowach przepełnionych miłością do Aresika. Też potrafisz pocieszyć strapionych mimo, że i twoje serce krwawi. Każda z nas jest taka. Nie ma wśród nas lepszych i gorszych. Jedziemy na tym samym wózku, zapełnionym bagażami doświadczeń. A cóż ja takiego robię? Ty też nie pozwoliłabyś umierać z głodu bezdomnym psom czy kotom. Gdyby żyły obok Ciebie, dałabyś im jeść i zapewniła legowisko, żeby nie wylądowały w schronie i w miarę możliwości szukałabyś im domu. Nie siedzę w schronie, nie przemywam ran pogryzionym psom, nie wyczesuje ich nie wychodzę z nimi na spacery, nie miziam gdy tego potrzebują. Nie mam takiej możliwości, chociaż bardzo bym chciała to robić. Dlatego pomagam schroniskowcom w inny sposób, a jest to maciupeńka kropelka w porównaniu z tym co robią wolontariusze. Ci odwalają kawał dobrej roboty i nie rzadko dostają za to przysłowiowego kopniaka. Ale masz rację. Nasz świat jest chory, podły i chory, bo ludzie nie mają pojęcia, że zwierzę czuje ból i cierpienie. Póki nie nauczą się tego, że zwierzę nie jest rzeczą i nie można go traktować przedmiotowo będziemy żyć nadal w tym chorym świecie. Nadzieja w młodym pokoleniu. Psotuś,Reksia obie z teściową wpakowałyśmy sąsiadce. O dziwo! Balbicha się z nim już skumplowała i nawet go nie uchlała. Przynajmniej nie śpi teraz na naszych schodach, ale z niego też niezła łajza. Dziękuje za pomoc! Dla was skarbeńki kochane

Meluniu , wczoraj widziałam tęczę i przez moment byłam myślami z wami wszystkimi za TM, gdzie nie ma bólu i cierpienia. Tylko, że to tak bolało. Szkoda, że nie możemy was utulić i wycałować tych słodkich mordek. Opiekuj się Monia, Dżekusiem i cała reszta pieseczku.

Tak bardzo za wami tęsknimy

Puniu, wczoraj padał deszcz, a po nim na niebie widziałam piękna tęczę. Popłakałam sie i przez chwile byłam myślami z wami wszystkimi. Gromadą naszych milusińskich szczęśliwych tam, gdzie nie ma bólu i cierpienia. Bądź szczęśliwa

Ciesze sie. Znasz nasze emocje związane z odejściem psiaków i potrzeby. Wiesz, że musimy sobie tu wejść popłakać, wyrzucić z siebie ten ból i tęsknotę, pocieszyć się nawzajem w potrzebie itp. Jesteś jedną z nas. Przeżywasz z nami to co my wszyscy i doskonale potrafisz nas zrozumieć. Saruś

Raptusku

Bardzo mi przykro z powodu babci. Zaczęła nowy rozdział życia w lepszym wymiarze i jest szczęśliwa. Pewnie będzie nad tobą czuwała razem z Lazy.

Nie rycz, bo i jemu będzie ciężko. Łatwo się mówi nie? Ja tez czasami jak ściśnie mnie tęsknota to zalewam sie łzami. Nie dziw się, że szczekał na listonosza. Ona na swoim mundurku ma wybuchową ilość zapachów. Nozdrza psa czasami tego nie wyrabiają., stad to zajadliwe szczekanie. Morusku, tak bardzo za wami tęsknimy.

Rastuniu co teraz robicie za TM? Tak bardzo tęsknimy za wami.

Ernusiu, nasze serca nadal bija dla was i nic tego nie zmieni.

Aresik nie chciałby, żebyś tak mówiła. Jesteś potrzebna ! Uwierz mi, nadejdzie dzień w twoim życiu, że Ares pchnie w twoim kierunku kolejne 4 łapy i znów pokochasz. Bądź cierpliwa! Ja myślałam, że to jest niemożliwe, a jednak. Miłość ma ogromną siłę, przebije się przez wszystkie przeszkody. Jeszcze nie jesteś na nią gotowa, ale ten dzień nadejdzie.

Padał deszcz, a wkrótce po nim ujrzałam piękna tęczę. Stałam na balkonie i łzy same płynęły z oczu. Myślami byłam tam.....z wami wszystkimi. Jak bardzo to zdjęcie pasuje do wczorajszego widoku z mojego balkonu. Tęcza! Gdzie jesteście słoneczka kochane? Gdzie?

Opuszczony, zastraszony, zapomniany siedział za kratami boksu łódzkiego schroniska. Wyrwany z piekła zaczyna żyć pełnia życia, ale do szczęścia potrzebny mu jest kochający dom. Podaruj mu go. Nawet nie wiesz jak bardzo ci się odwdzięczy, ile razy przywoła uśmiech na twej twarzy !