supergoga

Kira jest wesołym szczeniakiem. Nie bardzo chciałabym aby zmieniała dom co kilka dni, a nie sądze, żeby u Ciebie mogła byc dłużej. Znam bowiem twoje sprawy mieszkaniowe. Chciałabym poszukac dla niej domku i znaleźć tymczas do tego czasu. Ale wielkie dzięki.

Po prostu kanał. Kira właśnie wraca do nas. Jej szczenięce zabawy przerosły właścicielki - ponoc miała byc kanapowcem, a ona jest małym żywiołem. Kurcze, nie rozumiem. Ktos bierze szczeniaka i spodziewa się, że będzie siedział na kanapie? Mówiłam, że to szczeniak - i co z tego. Nic. Właśnie jedzie do mnie do domu. A ja mam Karo, jutro przywożę Ledę - po która ma przyjechać domek wieczorem i mam nadzieję, że przyjedzie. Ale nie mam jak i gdzie teraz trzymac jeszcze Kiry. Bosz, co teraz zrobię nie wiem. Nie odwioze ich do schroniska za dopłatą. To jakies fatum straszne. Kto ma jakis pomysł? Bo u mnie juz kanał całkiem sie zrobił.

Witamy cioteczkę Maggie - Karolek dziękuje za miłe słowa. A nasze psiaki dziękują za garnuszki - dzisiaj już pojechały do schroniska. Bardzo się przydały.:multi:

Puma po wizycie u dr Garncarza. Wyrok brzmi: łuszczka - genetyczna choroba owczarków. Pokrótce polega to na problemie z układem odpornościowym, który jakby odrzuca Pumkowe oczy. Rogówka zarasta błoną i suka powoli ślepnie. Jest dla niej szansa, ale podawanie leków jest długotrwałe, a leki nie są tanie. Mamy już recepty i jutro Puma otrzyma pierwsza dawkę. Będzie je brała do marca - wtedy pojedzie na kontrolę. Po przerwie półrocznej - kolejna, może krótsza seria. Ale nie wahaliśmy się nawet chwilę. Jeśli ma szansę, nie mamy prawa jej tego odmawiać. Sunia jest kochana, grzeczna. W samochodzie była przerażona - wtuliła się w moje ramiona, oparła głowe na ramieniu i tak jechała na tylnym siedzeniu, mimo że za kratka jechała z nami Saba. Pumka nie potrafi chodzić na smyczy a w każdym razie boi się w nieznanym terenie. W schronisku była pewniejsza. Nie odbierajmy jej szansy na zycie i oglądanie świata, nawet jeśli jest to oglądanie zza prętów schroniskowego kojca. Może i dla Pumy zaświeci jeszcze słońce, jej słońce. Pozwólmy jej to zobaczyć. Wszystkim, którzy będą mogli i będą chcieli jakoś pomóc Pumie - pięknie dziękujemy!!!:oops:

Już po wizycie. Jestem załamana. Saba już nie widzi na jedno oko, w drugim - zaćma. Też grozi jej ślepota. Jej szansą jest operacja - dość kosztowna. Dr Garncarz wyraził zgodę na operowanie suni - poczekamy do wiosny, i prawdopodobnie Saba pojedzie do Warszawy. Musimy jednak uzbierać na operacje Sabci troche pieniędzy - i będziemy bardzo prosic o pomoc w poszukaniu dla niej tymczasu na tydzień w Warszawie - może byc płatny. Jakoś musimy sobie poradzić. Po tygodniu Sabcia wróci do schroniska. Ale będzie widziała - a tak: ani domu, ani świata. Chcemy pomóc jej najlepiej, jak to będzie możliwe - czy pomożecie nam? Jechała w samochodzie jakby zawsze to robiła: położyła się dzielnie w combi za kratą, mimo iz na tylnym siedzeniu siedziałam z Pumą. Całą drogę nie wydała dźwięku. Potrafi chodzić na smyczy. No i nie bardzo chciała wrócić do swego kojca - w aucie było ciepło i sunieczki posneęy spokojnie. Oto Saba w gabinecie: To wspaniała suka, trzeba jej pomóc za wszelką cenę.

Właśnie boję się okresu prezentów dla dzieci, które potem lądują nagminnie w schroniskach.

Na wystawie jest ogłoszenie. Powoli klaruje sie domek dla Ledy, może...Domek miał kiedyś jack russela i temperament suni jest nie straszny. Trzymac kciuki oby był i był dobry.

Dlaczego nikt nie zagląda do Ledy. Do innych wszyscy zaglądają, a maleńka pokrzywdzona Leda została tylko ze mną. Ta mała suńka już swoje przeszła, i to dwa razy. Proszę, chociaż zajrzyjcie do niej.

Jedyny dsomek dla Karolka na razie to...nasz domek. Nikt nawet o niego nie pyta. Dzisiaj kolejne spotkanie z Laguną - nie było TZ-a a my baby z Aga odważniejsze. Zwłaszcza Aga - wierzyła w Lagunę. Miałam chwile grozy, bo piesek jest z charakterem i za nic poddać się nie chciał. Ale Laguna postawiła dość brutalnie na swoim, było nieco pisku i wrzasku, ale brzuch wywalony i wtedy Laguna go olała. Stwierdziła, że pokazała mu gdzie jego miejsce i poprosiła mnie o spacerek, aby ochłonąć po emocjach. Ale opisze Wam moment komiczny. Przy ścianie w pokoju mamy kanapę , tak w narożniku. Mały uciekając przez rozzłoszczona Lagunią wlazł za kanapę - ona wsadziła leb i go szukała - a on wzdluż ściany za kanapą wylazł z drugiej strony, za jej plecami i łaps ja koło nogi z tyłu. Szkoda że nie widzieliście miny mojej suki. Jej wściekłość nie miała granic. Najważniejsze, że przełamałyśmy impas, choć bez nadzoru ich zostawić raczej bym nie ryzykowała. Lagunka jest nieco nieobliczalna. Najgorzej jednak, że ida święta - ma przyjechać niebawem moja mama - i zawał ma murowany, jak zobaczy psa. Az się boję. A nikt o niego nie pyta nawet.

Moja Coca Cola jest śliczna. Bardzo. Dzisiaj wysłałam ich fotke jednej rodzince. Czekam na ankietę i konkrety. Wtedy Paulina Ci wszystko wyslę do sprawdzenia.

Totalny kanał. Leda ma czas w tymczasie do poniedziałku po południu. Wtedy musze ją zabrać, przynajmniejn do końca tygodnia (wyjazd). Nie mam co zrobić, nasz mały z nią się nie zgodzi. Ręcę opadają. 7 gapiów na allegro, a żadnego domku. Wtedy telefony sie urywały, teraz cisza.

Przed chwila były dwie ciotki Rene&Rabik z Siostrą i Rabikiem. Mały został wymiziany za wsze czasy. Podobał się i był zachwycony. Natomiast Rabik był mniej zachwycony, nawarczał i naskoczył na natręta, który chciał koniecznie i na siłę się z nim bawić i obwąchiwać. No i mały odpowiedział tez mruczanką. A jak człowiek na niego krzywo spojrzy - wywala sie brzuchem do góry. Jest przytulankiem kochanym bardzo.

Maly jest usłuchany ale jak to dzieciak, ma swoje małe pasje. Np. chyba zaraził sie od swojej młodej Pani - i kocha książki. "Czyta" namiętnie. Aga zostawiła na dolnej półce 2 książki i zajął się nimi troskliwie. Dobrze, że weszłam i przerwałam lekturę - urazu doznała częściowo tylko okładka.Inaczej marny by był jegolos, bo ksiązki Agi to dla niej świętość. A staramy sie go nie ograniczać i nie zamykać w kennelu, chyba że wychodzimy do pracy i szkoły. Bo tam jeszcze szczur jest w klatce na ziemi, więc żeby nie było draki. Mały jest niezwykły, przytulasty jak rzadko który. Uwielbia, gdy bierze się go na ręce lub kolana.Przytula się całym sobą i tak może siedzieć. Kocha ludzi. Uczy się powoli wielu rzeczy. Ma apetyt i ...tuszę. Waży ponad 6 kg. Karo - Karolek szuka domku!!!!

Mam nadzieję, ale nadzieja i kciuki to może być za mało.

Raczej trudno będzie, a on taka drobinka chudziutka i całkiem maleńka.

Paulina, miałaś łóżkową "paradę równości". Gratuluję. Ja tam tolerancyjna jestem. U nas przynajmniej Darek się cieszy, bo ma facecika Karolka jako wsparcie.

Misiek niby wzbudza zainteresowanie, niby ktoś pytał na wystawie, oderwali 2 numery kontaktowe. Już dwa razy jakas Pani umawiała się z Pawłem na przyjazd do Misia w celu jego adopcji. I nic. Misiek nadal czeka. A powiem Wam, że on i do domu się nadaje. To jedyny w Buku pies, który ma czysto w kojcu - bo on tam nie brudzi. Trzyma ile może i wychodzi załatwiać się na wybiegu. W sobotę, gdy byliśmy z TZ-em je oporządzać tylko u Misia nie miałam nic do roboty prócz nakarmienia i nalania wody. PObiegał i ,,,trawka...

Rysiek to taki "jamnik" na sterydach, czyli Paker, jak nazywa go Iwona. Miała go ogłosić, ale przez operację naszej kochanej szczurki a przede wszystkim przez te szczeniaki nie dopilnowałam. Muszę napisać do p. Kornelii która obiecała że załatwi Rysiowi ogłoszenie.

Piękne te nasze panienki a ludzie ślepi całkiem. Dawno tal eleganckich dziewczynek nie widziałam ;)

Pani z allegro napisała do mnie, że wysyła paczke dla Darmy i pytała co w niej ma być jeszcze. Ponieważ dogo nie chodziło, poprosiłam o kontakt emeilowy z opiekunką Darmy, wolontariuszką. Myślę, że się skontaktowała. A swoja drogą - aukcja moja się skończyła, ale coś czytałam, że Darmie ktoś jeszcze też zrobił ogłoszenie allegro. Jesli tak, to ja już nie odnawiam.

3 domki przesyułaja regularne wieści, więc mam nadzieje, że niespodzianki nie będzie, choć po przykładzie z Ledą wszystko jest możliwe. Karo też by chciał, a tak sam siedzi. Dzisiaj nastapiło spotkanie - ryzykowne - Z naszą Lagunką. No i Darek mój TZ nalegał w pewnym momencie na zabranie malca. Zaczynało być groźnie.

Foksi jest mała i drobniutka, taka do kolana. Trudno zrobic zdjęcie z człowiekiem bo jest okropnie wypłoszona i nieśmiała. Taka dystansowa, choć elegancka i taka śliczna. Zastój jak nic.

No tak różowo nie jest. Terierkowa Leda wróciła z adopcji i nikt juz się nią nie interesuje (była jedynie jakas oferta od Pani z 6 dzieci, ale po doświadzceniu Ledy z dziecmi cos mi mówi NIE. Karo też ślęczy u mnie i nikomu się nie podoba. I obawiam się że posiedzi. A co z Radomiem, pojedzie suczynka?

Karo jest smutny, bo został sam. Wprawdzie ciepło ma i pełen brzusio, ale ponad połowę dnia spędza samotnie. Szkoda go. No a i w tej pozostałej części nie zawsze jest czas na zabawę z nim, kiedy jest pełno pracy i innych obowiązków, spraw, zwierzaków, wyjść słuzbowych itp. Karo powinien szybko znaleźć włąsny dom póki się nie przyzwyczai za bardzo do nas. A zostać nie może.

No dobrze. Leda nie może juz źle trafić - bo to byłby kolejny dom dla niej. I totalna porażka wtedy. Tylko że póki co innego nie mamy.