Figunia

To już wieści dzisiejsze i zaraz Nutusiu biorę się za wklejenie fotki...:) A muszę Ci uprzejmię "donieść" ,że Twoja telepatyczna reprymenda podziałała na moją sforę i stał się cud - położyliśmy się o 21,00 było TYLKO jedno wstawanie o 3,00 i dopiero potem pobudka o 6,10 -coś niebywałego,nie pamiętam już kiedy tak długo pospałem!Oczywiście najpierw była "micha na ciepło" i teraz "towarzystwo " dalej śpi a ja o zgrozo dopiero usiadłem do kompa o 6,50 i piszę.Nie przejmuj się ,że Lonia zdominowała sforę -to niezupełnie tak jest ponieważ u mnie w domu DAMY zawsze mają pierwszeństwo przed FACETAMI -taka wrodzona kurtuazja i zawsze Napoleon i Ja traktujemy dominację Pań z "przymrużeniem oka " stwarzając im pozory całkowitej "władzy " -hi hi hi -dobre co ?Jeśli chodzi o dzieci i Mikołaja to jak już zdążyłaś mnie poznać,to każdą sytuację życiową staram się "wykorzystać" dla pozytywnych osiągnięć-aby dziecko czy osoby dorosłe czegoś się nauczyły,przemyślały i przez to rozwijały się!Nie stosuję przy tym typowej "łopatologii" przekazu wiedzy ale metodę pytań i odpowiedzi by "delikwenci" bez względu na wiek sami dochodzili do słusznych wniosków to wtedy napewno zapamiętają to do końca życia!

Jeszcze koniecznie fragment, który uwielbiam, za tą mądrość życiową na końcu... A wogóle to lubię czas przedświąteczny,szczególnie Boże Narodzenie i tradycje kulinarno-etnograficzne !Mam sprowadzony z Niemiec specjalny strój Mikołaja w który się przebieram i chodzę do dzieci znajomych i sąsiadów od kilkunastu lat ! Uszyłem jeszcze do stroju wspaniałe czerwone buty z aksamitu,bo dzieci zwracają uwagę,że Mikołaj w adidasach to jest nieprawdziwy ! I są atrakcje ! A wogóle nie wiem Aniu czy wiesz,że w życiu mężczyzny wyróżniamy 3 etapy życia : 1-wszy to wierzy w Mikołaja, 2-gi to przebiera się za Mikołaja a 3-ci to bez przebierania wygląda jak Mikołaj !!! hi hi hi.Jak to jakiś mądry człowiek powiedział -śmiej się z siebie a będziesz miał zagwarantowany ubaw na całe życie I taki rodzyneczek, z wczoraj: Dzisiaj Loni ugotowałem mostek cielęcy z warzywami i cała trójka zajadała aż im się uszka trzęsły

Pytasz Aniu czy możesz wklejać zdjęcia - oczywiście ,że tak -wszystkie jakie Ci się spodobają nawet ze mną,jeżeli sprawi Ci to przyjemność.Mój jeden znajomy powiedział,widząc jak całuję akurat Napoleona,że on zwierząt nie całuje bo one mają inne PH w ślinie więc od razu mu zripostowałem -" tak ,wiem -ludzie mają gorsze !" -hi hi hi !Dzisiaj miałem "biegane "od 23,00 potem o 1,30 o ostatnie o 2,45 .Niunia to się szybko załatwiła i zaniosłem Ją do ciepłego łóżeczka ale Napek poszedł na 20 minutowy spacer a ja zanim i tak mnie rozbudził,żee już po powrocie po 3-ciej poszedłem się ogolić i koniec spania-dla mnie,bo całe towarzystwo teraz śpi ze mną na dole po "przekąsce" a ja piję kawkę i mam czas na pisanie Jeszcze fragmenty, z innych dni: Właśnie Nasza Kruszynka wstała z fotela i przeszła do mnie koło komputera i przyniosła mi w pysiu swoją ulubioną piłeczkę-patrz jakie dobre serduszko kochane i dlatego właśnie mogę w nocy wstawać co godzinę by odwzajemnić Jej miłość ! Pamiętam jak w pewnym momencie w domu miałem "na stanie" 5 kotków ,3 pieski,2 kury,1 koguta i 1 dziką kaczkę -Donalda ,którą znalazłem zamarzniętą na trawniku.Schowałem Ją za pazuchę bezpośrednio do ciała i Ona odżyła- potem była rekowalescencja w dużym kartonie po telewizorze i po tygodniu została przetransportowana do stada w parku szczytnickim-mam jeszcze zdjęcia z tego zdarzenia- Z wczoraj, odnośnie mej propozycji by rozwydrzone stado jakoś poskromić, by przestało tak zamęczać nocnymi spacerami... Droga Aniu !Obiecuję,że się "poprawię " i będę od dzisiaj spełniał tylko 99,99% Ich zachcianek ! Hi hi hi !Moja żonka mówi ,że ja z Nimi jestem wspólnie "uzależniony" jak od narkotyku ! Nawet czas zakupów ograniczyłem do niezbędnego minimum a moje futerka reagują tak samo na każdą nawet krótką rozłąkę .Kotka to już mnie wita na rogu ulicy,a żonka mówi ,że po zachowaniu piesków i ich radosnym szczekaniu widzi ,że ja już jestem blisko i może wstawiać wodę na kawkę.A do drzwi wybiega cała trójka robiąc szum na całą "gminę" Nawet Lonieczka wtóruje Milence i Napkowi- takie to są prawa życia w stadzie.Dyskutowaliśmy w domu,że ta przemiana Loni to właśnie skutek wspólnego zwierzęcego współżycia!.Wszystko jest już prawie poukładane-Lonia dostaje pierwsza michę a Mila i Napi grzecznie czekają,potem dama kotka Pchełka ,potem Milenka a na końcu Napi.Jest spokój , porządek i dyscyplina hi hi hi.Jak zawsze mówię o tym porządku,że "mogą być myszy ale muszą chodzić w jednym rzędzie z jednym piskiem " hi hi hi !Odnośnie wyboru "domu " dla zwierząt to ja idąc do znajomych zawsze widzę i wiem jaką hierarchię w tym domu zajmują i czy to dom właściwy - to od razu się widzi i czuje

Ciocie drogie, pewnie z tego strachu, znowu bierze mnie jakaś cholera, sory - choroba...:( Całą noc nie zmrużyłam oka, tylko dusiłam się, smarkałam (za przeproszeniem) i cherlałam, gardło boli a czuję się tak, jakby przejechał po mnie walec drogowy... No nic, chociaż powklejam wypowiedzi Pana Jurkowe, to choć humor mi się zaraz poprawi. Ręczę, że Ciociom też!

Śmieją się ze mnie...buuuuu :( I nawet nie ma mnie kto obronić, Lonia, gdzie jesteś????

Niech będzie tak, jak mówisz, Myszko kochana :)

Jak miło Cię widzieć, Ewuniu !! Jak Twoja Sunieczka? bo z trwogą czytałam wieści które zamieszczasz i te u Krabulca. Lecę we wtorek rano. Już zaczynam się telepać, bo tego b. nie lubię (latania). Trzymajcie się Dziewczyny!!!!

Dziękuję, dziękuję miło mi... Ale czemu te spodnie już się nie dopinają ..i sweterek też...;)

Ciocie drogie - BASTA...bo jeszcze pęknę z dumy albo się nadmę jak balon...;)

Wspaniale że Krabik zachowa łapinę! Ewuniu, trzymaj się i Twoja Maleńka skarbunia, także!!! Zdrowia i wracajcie do domu!!!

O jak się cieszę!!! Dziękuję kochane!!! Trzymam za sunie. Oby tekst a przede wszystkim zdjęcia, zrobiły swoje... :)

Kurcze...czytam teraz tekst MarysiO i widzę ,że jednak wiele z niego niechcący "ściągnęłam", choć przeczytałam go raz jeden i to przed kilkoma dniami. Trzeba będzie chyba trochę mój tekst pozmieniać... Gorsza sprawa, że mnie już trochę czas "goni"... Ale pomyślę o czymś w zamian tych zdublowanych "podwójnych szczęść". Naprawdę, sądziłam, że tworzę cos oryginalnego, że z tekstu Marysi nie pamiętam nic (specjalnie już do niego więcej nie zaglądałam)...ech...

Witam i od razu "do rzeczy", czyli do tekstu. Wreszcie go napisałam, proszę oceniać, zmieniać jak trzeba, dodawać, odejmować, itp. bo być może nie wszystko w nim jest zgodne z prawdą. Trudno pisze się tekst dla zupełnie nie znanych stworków, od czego jednak wyobraźnia... Trzymam kciuki za sunieczki, oby Im się udało!!! :) Człowiek i pies, to zestaw idealny, To obopólna radość i satysfakcja. Wiedzą o tym wszyscy. Jednak mało kto wie, że Człowiek plus dwa psy, to coś znacznie lepszego. To radość zwielokrotniona czyli...jeszcze więcej szczęścia!!! Dlatego mamy nadzieję, że te dwie piękne siostrzyczki znajdą wspólnie kochający dom. Mimo młodego wieku, poznały już życie od tej gorszej strony, wiedzą co to porzucenie, głód, poniewierka oraz życie za schroniskowymi kratami. Zniosły to wszystko, bo miały siebie i się wzajemnie wspierały. Dlatego jest to tak bardzo ważne, by nie trzeba było ich rozdzielać, by zawsze już mogły żyć razem. Sunie już teraz, w domu tymczasowym, pokazują, jak bardzo człowiek jest dla nich ważny. Początkowo zalęknione i onieśmielone, każdego dnia robią wielki "skok", przełamując dotychczasowe lęki. Widać ogromne pragnienie bliskości człowieka i zaufania mu. Człowiek, który je przygarnie, będzie podwójnym szczęściarzem, gdyż będzie podwójnie obdarowany. Dwa łebki do głaskania, dwie pary oczu wpatrzone z miłością i oddaniem, dwa merdające ogonki, a przede wszystkim poczucie, że zrobiło się coś wyjątkowego i pięknego. Dlatego serdecznie zachęcamy do tej podwójnej adopcji. Więcej info pod tel.... Obowiązuje umowa ...

Ogromny żal. Mari zrobiłaś wszystko, co w ludzkiej mocy. Niestety, nie wszystko możemy... Myślę, że powinnaś odpocząć, nabrać sił. Przepraszam, za takie mądrzenie się na odległość, ale nie trzeba być jasnowidzem, by wiedzieć, że Jesteś przemęczona i wyczerpana. Inna sprawa, czy taki odpoczynek, jest możliwy. No i może jednak lepiej rzucić się w wir pracy i dalszego działania, niż roztrząsać to, co było, myśleć... Ślę więc w Twoim kierunku moc wspierających, serdecznych myśli - oby choć odrobinę podniosły Cię na duchu.

Jakie słodkie zębate mordeczki :) Jakie groźne....:)

Tosiu - dziękuję!!! Dołączam do okrzyków radości z powodu poprawy wyników Pimpulka. To najwspanialsza wiadomość, bo że Piesio jest ozdobą Krakowa - to wiadoma sprawa...:) Ukłony i serdeczności dla Pani Ani :)

Dziękuję kochana! :)O jej los jestem spokojna, ale te pierwsze dni, kiedy ją tam zostawiłam były trudne. Choć wiadomo, że zadbana, pilnowana itd, ale pewnie czekała na mnie. A co myślała wtedy - kto wie. Na szczęście to już będą 3 tyg. jak jest TAM i każdy kolejny dzień, sprawia, że to co było wcześniej zamazuje się i znika. Bo chyba jakoś tak to wygląda...

Już piszę do Ciebie Aniu, PW.

Piękny tekst ułożyła Ciocia Marysia :) A ja się głowię, natężam - jednak wciąż bezowocnie. Czyżbym, na ogłoszeniu Loni, wyczerpała do cna swoją wenę...:( Będę jeszcze myśleć, ale i tak bardzo się cieszę, że jeden tekst już jest i to doskonały. A ja chyba za bardzo chciałabym stworzyć coś wyjątkowego, ale niestety - nie wychodzi...

Na pewno wiele osób chciałoby pomóc, tylko z różnych względów, nie może. Jednak ktoś w końcu się zjawi, MUSI...

O rety, Kraksa... Oby nic poważnego nie wyskoczyło, bo Magda ma tych nieszczęśc wszelakich o wiele za dużo... Aniu, do mnie można już po resztę fantów podjechać, jakby co, zapraszam. I już otwieram link od Ciebie.

Sama prawda. Piękny i wyjątkowy Człowiek. A teraz dzisiejsze, bardzo "zwyczajne" wieści... Lonieczką się nie martw,wiesz,że dla Niej zrobię wszystko co w mojej mocy i na co mam wpływ !Wspominam sytuację jak stwierdzono u mojej 15-letniej Józefinki raka i lekarka zakomunikowała mi ,że przed Nią jeszcze maksimum 2 miesiące życia - to spadło na mnie jak grom,płakałem jak dziecko,nosiłem Ją cały czas na rękach,nosiłem na spacerach,trzymałem Ją by mogła się załatwić,a Ona gasła w oczach- z 15 kg wagi w 1,5 miesiąca schudła do 7,5 kg pomimo ,że karmiłem Ją strzykawką itp.Odeszła przytulona do mnie a Ja odwlekałem chwilę Jej pochowania!Potem po 2 miesiącach /nieszczęścia jednak chodzą parami / moja 17 letnia jamniczka Sonia zachorowała /wypadł Jej dysk do środka i zablokował wszystkie czynności organizmu/ i w przeciągu 4 dni zmarła !Na dodatek Napoleon przestał jeść i nie chciał się ruszyć na spacer - myślałem,że to już Mój koniec !Ale walczyłem z losem -pojechaliśmy do schroniska ,wzięliśmy też "nieadoptowalną " Milenkę i życie znów nabrało sensu ,Napi zaczął jeść przy nowej dziewczynie i wracał spokój ducha co nie oznacza,ze zapomniałem omoich szczęściach -one zawsze będą w moim sercu żyły dopóki ja będę oddychał !

Widzę, że nie wkleiłam ostatnich wieści a są wyjątkowe... Nasza Niunia jest szczęśliwa,niegłodna ,kochana, możesz w spokoju ducha wyjechać do Dzieci w świadomości,że Loni jest i będzie dobrze do końca życia !Ona tą nową karmę uzupelniającą uwielbia ale pomimo,że jest drobna to ja jeszcze ją rozdrabniam i radzi sobie doskonale-potem biegnie do kuchni i piję wode i z powrotem do zabawy w dużym pokoju z nową piłeczką i Milenką.Nawet nie możesz sobie Aniu wyobrazić jak pozytywnnie to stadne życie na Nią wpłynęło- to wprost nieprawdopodobne jak wszystko zaczyna się układać - kto pierwszy dostaje jedzonko,kto się gdzie bawi,spacerki po ogródku w swoich rejonach,wspólne spacerki po osiedlu,czas na naprzemienne przytulanki i całuski -wszystko idzie w dobrą stronę i to jest najważniejsze.Pamiętamy by w ciągu dnia do woli Ją wypuszczać na ogródek -jak biegnie do drzwi to nawet co godzinkę ale dzięki temu niee ma żadnych wpadek.Dzisiaj wstaliśmy o 5,10 i to tylko z jednym międzywstawaniem o 2,00 - a teraz wszyscy dalej śpią ! Jeśli chodzi o fotki to postaram się z żonką coś zrobić a wogóle to planuję jak będziesz miała wyjeżdżać to podjechać w Twój rejon zamieszkania / to jeszcze się umówimy /i pospacerować z Naszą Kruszynką byś chociaż z oddali mogła na Nią popatrzeć- a Ja będę Ją tulił w Twoim imieniu !Widzę takie rozwiązanie jako najrozsądniejsze i przede wszystkim mając na uwadze dobro Loni ! Jak Twoja Córka ma telefon komórkowy to będę Ci przysyłał od czasu do czasu zdjęcia Niuni do Szwecji -bądż więc dobrej myśli bo w kraju zostawisz przynajmniej dwie dobre dusze !

Trzymam za zdrowie Malucha a właściwie to za Całokształt Jego Nowego Szczęśliwego w Pełnym Zdrowiu Życia...:)

Oby się udało! Właśnie tak! Trzymam z całej mocy!