Trochę więcej o Bezuni i jej ciężkim, dotychczasowym życiu :(
Dzisiaj długo rozmawiałam z panem, który zgodził się dać DT Bezuni - lepiej sunia nie mogła trafić.
Pan przeprowadził małe śledztwo no i ustalił, ze sunia mieszkała kilkanaście km od miejsca, gdzie została znaleziona - żyła w strasznych warunkach, bez budy, jadła chleb z wodą i czasami resztki od ludzi.
Ale i tak znudziła się i jej "pan" oddał ją znajomemu (chory psychicznie), z jeszcze gorszym stosunkiem do zwierząt :(
Sunia nie dostawała jedzenia, nie miała gdzie się skryć no i zaczęła szukać jedzenia - tak trafiła do pana...
Beza nie wie co to mięsko, sucha karma, potrafi jeść tylko rozwodnione jedzenie, ale już robi postępy.
Ma lęk separacyjny - nie potrafi zostawać sama, nie wie, co to obroża, smycz :(
Ale bardzo zaufała tymczasowemu właścicielowi, nie odstępuje go na krok.
Pan zadzwonił pełen obaw, czy nowa rodzina da radę i czy suni nie czeka po raz kolejny porzucenie...
Suczka może u nich zostać do chwili znalezienia domu, obiecałam, ze znajdziemy najlepszy z najlepszych, ale chyba nie będziemy pisać w ogłoszeniach o tych wszystkich nieumiejętnościach suni, porozmawiam jak ktoś zadzwoni.
Marzeniem byłby domek z ogródkiem...
Pan będzie powoli przyzwyczajał Bezę do smyczy.