zerduszko

Zmieniam chęci, niech dzwoni mało ludzi, ale sensownych :)

Hohoho, to trzymam :)

Gdybym miała pewność, że się od mojej kotki nie zarażą, to bym wzięła. Zobaczymy co uda nam się wymyślić.

zrobiłam druga część ogłoszeń maluchom, mam nadzieję, że się tel. rozdzwoni.

Ona po prostu nie jest nauczona czystości może? Czułe życie na podwórku może mieszkała? I co teraz z nią będzie?

Ależ się cieszę :) Taka lalunia, żeby była już zawsze szczęśliwa.

Jak już tak optymistycznie się zrobiło, to pociągnę temat. Widzę jednak pewną różnice, jak odchodzi nasz zwierzak, a tymczas. Już raz miałam przyjemność i to jest koszmarniejszy koszmar. Raz, że nie po to wyszedł ze schroniska żeby umrzeć, a znaleźć dom. On o tym nie wie, choć tyle, ale nie ma tych wszystkich fajnych wspomnień, szczenięctwo, dorastanie itd. A dwa, że zdecydowanie trudniej podejmuje się decyzje leczyć czy dać spokojnie się starzeć, ulżyć w cierpieniu czy jeszcze dać żyć. Mi jest trudno zadecydować czy iść z nim do weta ze sztywnym chodem, a co dopiero podjąć poważna decyzję. To niejako jest "wspólny" pies, sporo osób jakoś pomaga i czuje sentymenta. A widzę tylko ja. Zawsze, ale to zawsze znajdzie się ktoś, kto ma inne zdanie. I to można łatwo wyczuć. I to już pozostaje na zawsze, jako wyrzut sumienia. To jest ogromna odpowiedzialność :shake:

Jak zawsze cioteczko masz rację :) sesesese

Już jest jeden Elmo i nie ma szczęścia do domu. Moż jednak inne?

Też się tego trzymam, złego diabli nie biorą. Mam jakiś dziwny sentyment do psów od Was: Hop, Toyek, Swiss. I same pluszaczki.

[quote name='Ss']Dziewczyny jest sprawa... Wiem że kotów jest od groma wszędzie ale... Zawsze rano około godziny 7.20 jak ide na uczelnie mijam kocią rodzinke. 4 maluchy około 5 tygodniowe i i ich matke. Mieszkają w pobliskiej piwnicy (Poruszamy sie od poczty w strone rynku, zaraz za apteka pod lewem, ta po schodkach). Jak pomyśle że te kociaki mogą być rodzicami następnym takich kociątek to aż się serce kraje. Kotki są chyba dzikie, choć nie próbowałąm ich głaskać bo nigdy nie mam czasu. Może udało by sie je schwytac a matke wysterylizowac chociaz.. Najgorsze jest to ze nie ma gdzie ich umieścic :( co myślicie[/QUOTE] Teraz jest posucha na kocięta, jak one małe to szybko znalazły by domy. Wyglądały na zdrowe? Masz możliwość zrobienia im fotek? Trzeba coś im znaleźć.

To mnie pocieszyłaś :(

Szkoda talerza :lol: Albo z Was takie france :diabloti: albo macie o mnie takie zdanie. Piesek grzecznie czeka aż człowieki zjedzą, chce pomóc i pozmywać, kiedy jego chęć pomocy zostaje odrzucona idzie szukać szczęścia gdzie indziej, a Wy go w łeb chcecie? :shake: Oj baby, baby :shake: Smutno mi się zrobiło, Jambi taki temat rozpoczęła... :-( Od razu Wam powiem, że ja nie mam sił żeby on u mnie umierał. Musimy mu znaleźć dom. Do lata.

Stresik? :razz:

[quote name='jambi']Dlatego w przypadku Arona, psa prawie 13-toletniego, podczas gdy średnia wieku sznaucerów olbrzymów to lat 10, zwyczajnie nie ma sensu... [/QUOTE] Znajomej olbrzymka żyła lat prawie 15, wiek nic nie przesądza. Sama nie wiem co o tym sądzić, ciężki temat. Niektóre psy się lepiej trzymają i tyle. Znam kilka maluszków, które w wieku 10 lat były już po prostu stare i długo już nie pożyły. A taki gad Swiss, według papierów z którymi został oddany do schroniska w kwietniu będzie miał 14 lat. Ani mi, ani nikomu innemu się wierzyć nie chce. Jest zdrowy jak koń, on się dopiero zaczyna starzeć. A maluszek z niego nie jest. Jak nic wróżę mu ze 3 lata życia.

Hahahaha, widać nie jest jeszcze ze mną tak źle i odruchy mam ciągle ludzkie ;)

Furtka naprowadziła mnie na dobry trop ;)

Gubię się o której lunie piszesz. Oby z tym domkiem wypaliło.

Nie ma szans, gorzej być nie może :lol: Ciągle do przodu, ale też kilka rzeczy mamy popsutych (np. jak Damian wychodzi z domu, to Swiss ujada). Mają z Lizką taką resztę "kości". Chodzą z tym na zamianę, śpią. Wycyckane, ogólnodostępne, więc mało ważne. I dzis mu dałam tą kość, zaraz chwyciłam i puścił sam. Wiem, ze to banał, ale odbieranie mu jedzenia to nie lada wyczyn dla mnie. Mówię, on jest fajny pies, tylko z nim nie można na siłę :(

Ja też :) :)

Nie wiem czego się boisz, ale aż się boję zapytać :lol:

Nie chciało mi się wcześniej powiększyć.

Piękny jest :multi: :loveu: Masz zdjęcia w większym rozmiarze?

Ale miny stroją :) Strasznie Ci zazdroszczę dziennych spacerów. Koniec zimy chcę! ;(

Na pewno częściowo, ale myślę, ze u niego to jest głównie brak zaufania. Wygląda na to, ze wszystko miał robione pod przymusem i na sam widok grzebienia wystawiał zęby. Teraz już przychodzi sam, nawet jak nie mam smaczków. Na razie nie ma luzu i długo jeszcze nie będzie. Wczoraj mi kłapnął przed nosem, ale jak go zawołałam i przyszedł grzecznie, to czesaliśmy się dalej spokojniej. On wymaga masy pracy, a nie mogę też za dużo z nim robić z powodu tego wycia. Ale jestem pod wrażeniem ile on łapie i jak się szybko zmienia przy tak małym nakładzione pracy. W tym temacie pozytywnie mnie rozczarował. Jutro będą dwa miesiące dopiero. Dwa tygodnie nie bierze już KalmAidu.