Isabel

Dobranoc sunieczko!

Misia tak chciałaby spać znowu we własnym domu!

Ta szansa musi przyjść!

Oj, jak się cieszę, Mróweczko kochana, żeby się tylko udało, spisz się na medal i czaruj Pana jak tylko potrafisz!

Fredziu, przypomnij się jeszcze raz!

Szukają, tylko jakoś Gratki nie mogą odnaleźć!

I jeszcze raz prosimy o domek!

Podnoszę, niech ją wreszcie jakiś domek dojrzy!

Domek pilnie potrzebny, bo sunia popadnie w totalną depresję!

Za mało tu cioteczek do ciebie zagląda... Gratka, hop po domek!

Skaczemy Mróweczko na dzień dobry!

Przypominamy, że tęsknie na domek czekamy!

Śliczności!!! A swoją drogą, u Ciebie zielono nie tylko wokół domu, ale i w środku. Koty tak cudnie wyglądają wśród zieleni.

Jest śliczna i z buzi podobna do Tiny. Domku, znajdź się proszę!!!

Kaerjot, a jednak!:lol:

No proszę, dopiero co chowała się po kątach, przemykała cichcem, w nocy,a teraz na kolankach u Zosi! A swoją drogą to prawdziwa z niej Klusia.

No to już teraz wiem Zosiu o jakiego pieska chodzi. Faktycznie umknął mi szmat czasu, nic nie wiedziałam, a tu tyle się działo. Gapa ze mnie. A Barry jest śliczny, i u Ciebie stanie się jeszcze piękniejszy i jeszcze mądrzejszy. Może nie uwierzysz, ale moja Vega też z początku była agresywna, myślałam, że już nikt nie będzie mógł przyjśc do mnie z wizytą. Ale pomalutku, pomalutku i proszę, teraz psa "do rany przyłóż".

Ja pisałam Wam wcześniej, że Tince bardzo włoski urosły, ale najwidoczniej nie wyobrażałyście sobie, że aż tak. Teraz to już nie wiadomo,czy ona jest PON-em z ogonem, czy przewłosionym pirenejczykiem, czy może wszystkim naraz, z domieszką briarda i skye'a. Tinka indywidualistka!

Myślę, że na tym spacerze się nie skończy, mamy przed sobą jeszcze wiele pogodnych - mam nadzieję - jesiennych dni.

Podaj proszę Zosiu linka do tego pieska.

Kicia śliczna z tym usmolonym noskiem. Zosiu, a o jakim Ty psie piszesz? Czyżbym coś przeoczyła?

Ale śliczne zdjęcia! Dziękuję Kasiu za wklejenie, a Wtatarze za ich zrobienie. Masz rację Akuszko, że Vega imponuje Tince, bo przejmuje po kolei wszystkie jej dobre cechy, zachowując oczywiście swoją indywidualność. Bo pewne zachowania Tinki to już trudno będzie zmienić, mam na myśli jej bojaźliwość, pewnego rodzaju nieufność w stosunku do obcych, nadwrażliwość. Na to zapracowała sobie przez pierwsze 10 lat życia.

Piękny, mądry, super pies i jakoś nikt się nim nie interesuje. A byłby z niego TAKI przyjaciel!

Skacz malutka!

Kropeczko, gdzie twój domek?