Jaaga

Franka jest u mnie, bo goni koty, więc nie może mieszkać u mojej sąsiadki. Na konto wpłynęło 50 zł. Pieniądze, które wpłynęły jeszcze na Gerdę przeznaczam na płatne ogłoszenia. Bez nich psy siedzą na Dt miesiącami. Franka nie ma problemów z pęcherzem, bo robi zawsze jednocześnie i kupkę i siusiu. Tylko, że robi je od. 5 razy na dobę. Nie widzę jej za często przy jedzeniu, wiec nie wiem, skąd to wypróżnianie się na raty :roll:. Najgorsze jest to, ze nie daje zupełnie znać, że cos sie jej chce. Po prostu kuca i sie załatwia :cool1:.

Teraz już wiem, dlaczego na moje konto wpłyneły pieniądze na pogryzione psy ;). Dostałam 100 zł, które przelałam na konto Justyny, bo Dingo nie ma trafić do mnie, tylko gdzie indziej. Ja zabrałam ze schronu Słodziaka (ma dom), Francę, Sarę, Gucia i mam jeszcze Łatkę z innego schroniska. Nie dam rady zabrac następnego psa, tym bardziej, że większość z nich jest praktycznie nieadoptowalna i nie mam kasy na utrzymanie więcej psów :shake:.

Ja też tak wpisałam przy Dianie i po 3 dniach pojechała do super domu. Cieszę się, ze Kaj ma wreszcie domek :multi:.

Ona jest obłędnie kochana :loveu:. Niestety, ma problemy z utrzymaniem czystości :roll:. Nocy nie potrafi jeszcze wytrzymac, a w ciągu dnia musi też często wychodzić. Czasem sie już udaje dłużej wytrzymać. mam nadzieję, ze będzie lepiej.

U mojej sąsiadki też wszystko w kuchni obsiusiał na "dzień dobry". Później już ani razu. Proszę go nagradzać smakołykami i pochwałami za siusiu na dworze, powinno poskutkować. Ze mną jak wychodził, to nie było problemów z siusianiem. Może rzeczywiście trzeba mu sprawić jakies ubranko. ja wychodziłam z nim w tym sweterku, co miał na zdjęciu. Może mu za zimno i nie mysli dlatego o załatwianiu sie na spacerze :roll:?

Miałam na Słodziaka wyróżnione Allegro i zmieniłam je na malutką KIKĘ o numerze 1052aa( z budynku przy wejściu). Dałam tel. do siebie i do schroniska. Nie wiem, czy dobrze, bo pierwszy raz robię allegro na psa w schronie.

Ja też mam nadzieje, że wszystko bedzie w porządku. Słodziak mieszkał u mojej sąsiadki, która ma tylko koty i nauczyła go załatwiania się w domu w jednym miejscu na gazetce, stąd pewnie ta kupka w domu. Nie chciała mi go dawać na spacery, bo bała się że zmarznie ;). Kilka spacerów i pies powinien wrócić do normy, bo na początku kupki robił tylko na dworze. Do zabawy najlepsze są specjalne psie zabawki, te dziecięce nie sprawdzają sie za bardzo, bo właśnie szybko "giną" :evil_lol:.

Słodziak już od wczoraj jest w swoim domu :multi:. Szkoda, ze nikt nie odwiedza tu Franki :roll:.

Do własnego domu pojechał również pinczerek Słodziak :multi:.

One oba mają zapewnione miejsce w DT, tylko trzeba go opłacić. Justyna dzis dopiero wieczorem wróci do domu. Wtedy na pewno napisze więcej.

Na moją małą musiała nadepnąć jej mama, jak była maleńka, bo od razu kiedy zaczęła tylko próbować chodzić, to robiła to niezbornie. Późniejsze zdjęcia wykazały pokruszone dwa szyjne kręgi. Operacja mogłaby jej wiecej zaszkodzić, więc tak sobie żyje. Po pływaniu, masażach i rehabilitacji jakoś w miarę normalnie chodzi. Szukam jej domu wśród znajomych, bo to jednak dziewczynka i boję się, żeby komuś nie przyszło do głowy jej kiedyś pokryć. Do sterylki pies musi być wyprostowany i rozciągnięty, a jej mogłby sie wtedy przesunąć odłamki kostne i spowodować paraliż. Słyszałam od klientki, że była w pseudohodowli, gdzie widziała sparalizowaną suczkę yorka, która miała młode, bo może przecież rodzić :angryy:. Maltusia naprawdę wypiękniała i wcale nie przypomina tego kudłatego, wełnistego, zaniedbanego stworzonka, jakie sie tu pojawiło :lol:. Moja też ma dopalacza :evil_lol:. Nadrabiają sobie dziewczyny ;).

Pozwolę sobie odpisać, bo nie ma tu Justyny. Dingo nadal jest w schronisku. Drugi pogryziony piesek również. Oba mają szansę na DT, ale potrzebne są pieniądze. Dingo ma zapewniony DS za miesiąc.

Jaka ona teraz jest piękna. Pamietam ją, jak pojawiła sie na dogo. Trzymam kciuki za znalezienie domku. Mam ten sam problem, tylko z młodziutką yorczką, z tym ze moja sunia koślawo, bo koślawo, ale chodzi. Jest u mojej mamy, ale też muszę jej znaleźć prawdziwy dom, tylko to tak trudno :shake:.

Fajny pan dzwonił w sprawie Słodziaka. umówił sie na niedzielę :lol:.

Gucio niestety wrócił. Okazał się za duży i za energiczny dla młodszego dziecka. Szukamy domu w dalszym ciągu.

Gucio pojechał do nowego domu. Państwo zostawili 50 zł na schroniskowe psy. Jednak na razie poczekam z radością z nowego domu ;), bo wiadomo, ze Gucio jest trudnym psem. Fotka Franki (Francy): [IMG]http://photos02.allegro.pl/photos/oryginal/525/70/30/525703057[/IMG] i pinczerka: [IMG]http://photos03.allegro.pl/photos/oryginal/525/69/74/525697478_1[/IMG] Więcej na ich wątku :cool3:.

Super, bardzo dziękuję.

Jak go zobaczyłam pierwszy raz na wątku schroniskowym, to popłakałam sie, bo jest tak podobny do mojego najukochańszego Tolka, który juz nie żyje. Wtedy było jeszcze ciepło i myslałam o chociaz tymczasie dla niego. Niestety, miałam cały czas inne psy w domu i jakos tak wyszło :roll:... Teraz nie jestem w stanie go zabrać, bo mam Wolfa, który nie toleruje w domu innych samców, a zimą nie miałabym gdzie dac psa, jak tylko do domu. Piesek jest śliczny, mój Tolek wszyskich zachwycał swoim dłuższym włosem i ciekawym umaszczeniem. Ten też pewnie podobałby sie, gdyby miał szansę wyjść z budy i sie pokazać. Byłam już kilka razy w schronisku w Rudzie Ślaskiej, a jego nigdy nie widziałam. Dopiero dziś. Bardzo prosze o zainteresowanie sie tym cudownym psem.

Justyna, ty to jesteś niecierpliwiec :evil_lol:. Na fotki musisz trochę poczekać, bo wzywaja mnie obowiazki. Powiem tylko tyle, ze to dwa grubasy, tylko jeden na patyczkowatych nóżkach, a drugi nie.

Pianka, jestem. Dziękuje za wsparcie dla Sary. Na dzień dzisiejszy nie mam mozliwości jechac do Tychów, może w piątek mi sie uda. Jak wrócę, to wstawię rachunek, więc na razie nic nie wpłacaj. Może akurat nie będzie drogo :eviltong:. Później podam konto. Na jutro szykuje sie dom dla Gucia. nie chcę zapeszac, ale gdyby sie udało, to byłoby super, bo dom spełnia wszystkie warunki, jakie powinny być konieczne do adopcji tego psa. Proszę o kciuki. Jutro dam znać, co z tego wyszło. Przy pinczerku i Francy poprosze o podanie namiarów do mnie, bo są oboje u mojej mamy i sasiadki, a ja zajmuje sie szukaniem domów. Jakby udało się jutro wydac Gucia, to zastanawiam sie nad Kajem. Nie chce go nikomu w domu dawać na tymczas, bo może okazać się kłopotliwy, dlatego wzięłabym go do siebie, jak będę miała wolne miejsce.

Ja tak mam zazwyczaj, ze jade po jednego, a wychodzę z dwoma :eviltong:. Krótki tel. do mojej mamy i powrót do schroniska. Franca dla mnie jest bardzo miła. Obydwoje rozwalili mi sie w samochodzie na kolanach. Rzeczywiście jest taka spłoszona, ale to może wynik dłuzszego przebywania z duzą ilością wiekszych od niej psów, a może boi sie mężczyzn. Trzeba przyznac, ze jedzonko w schronisku w Rudzie Śląskiej musi byc smakowite :cool3:, bo Franca jest baaardzo grubiutka. Myslę, ze przed adopcją trzeba by spróbowac ją odchudzić.

Sara ma Allegro i Alegratkę.

Druga nasza Sara wczoraj pojechała do swojego domu. Teraz kolej na rudą Sarcię :lol:.

Bardzo dziękuję za pomoc zwierzakom :lol:.

Justyna, wchodze sobie na psy do adopcji, patrzę "po 8 latach" i myslę "jak moja Sara" i co widzę :crazyeye:? moją Sarę :evil_lol:. Sara doczekała sie nawet swojego wątku. Żarty na bok. Rzeczywiście Sarusia jest przekochanym psem. Nigdy nie uwierzyłabym, że spedziła prawie całe swoje długie zycie w schroniskowej budzie. Jest idealna, czysta, grzeczna, łagodna, miła. Tylko ma ogromne problemy z poruszaniem się. Czasem nie chce wstawać wcale, bo tylne łapy odmawiają jej posłuszeństwa. Jest coraz gorzej. Już dwa razy musiałam ją znosic po schodach na spacer, ale nie daję rady, bo ona waży połowe tego, co ja :oops:. Chciałabym jej pomóc w rozkoszowaniu się domowym zyciem po tylu latach samotności w budzie. Sarusia często drży, chyba z bólu. Leży wtedy, patrząc na mnie tym swoim smutnym wzrokiem i cała sie trzęsie. Cały czas obkładam ja wkoło legowiskami, zeby nie kładła sie na gołej podłodze, ale to niewiele pomaga. Nogami i tak powłóczy, czasem mniej, czasem, bardziej, ale jednak. Chciałabym z nia pojechac do Tychów na konsultacje do dr Olender, zeby zdiagnozować przyczynę bólu i z nim walczyć, jesli już sie nie da go całkowicie zlikwidować.