I relacja Pani Arleny :)
Witam,
Lusia dzisiaj pozytywnie zdała pierwszy egzamin ze swobodnego biegania bez smyczy, bez ograniczonego ogrodzeniem terenu! Oczywiście ta pierwsza próba była poprzedzona: spacerami na 10 metrowej lince, przywoływaniem jej na wybiegu dla psów i ciągłym przywoływaniem jej w domu i nagradzaniem za to wszystko smakołykami i pochwałami. Jej wczorajsze wspaniałe zachowanie na wybiegu dla psów, czyli trzymanie się nas, kontrolowanie przez nią naszej obecności i wracanie na komendę przy tak atrakcyjnych bodźcach jak kilkanaście psów, utwierdziło nas w przekonaniu, że jest gotowa i my tez żeby ją spuścić ze smyczy. I udało się! Podjął się tego mój mąż, bo Lusia jego najbardziej słucha, o czym wspominałam we wcześniejszych relacjach. Luśka była naprawdę szczęśliwa, maż na początku trochę zestresowany, ale tez szczęśliwy i dumny że z faktu ze Lusia jest do niego naprawdę przywiązana, ufa mu i wraca bo traktuje go jak swojego przewodnika czyli kochanego pana.
Lusia ma u nas urozmaicony jadłospis. Sporo czytałam, pytałam o karmienie psa fachowców i znalazłam mam nadzieje „złoty środek” jeśli chodzi o menu Lusi. Każdy pies jest przecież inny i nie da się stosować tych samych zasad żywienia, które sprawdzają się u innych. Lusia dostaje rano suchą karmę z łyżką jogurtu, drugi posiłek to gotowane przeze mnie mięso (wołowe, indycze lub rybka)+makaron lub ryż+warzywka z łyżeczką oleju. Dostaje też surowe kości np. szyję indyka lub kurze łapki albo krowie suche żołądki. Nie tyje i nie schudła. Ma piękną, błyszczącą sierść, prawidłowe kupki i mnóstwo energii. Czyli to menu jej służy!
Kupiliśmy jej oryginalny furminator ale jeszcze go nie akceptuje i musimy się sporo „nagimnastykować” żeby ją wyczesać.
Zamówiłam dla niej piękne, wygodne legowisko, ponton pod jej rozmiar oczywiście, które ma przyjść w tym tygodniu.
Luśka „rozbroiła” już kilka maskotek. Zna wiele komend, ostatnio nauczyła się przynosić zabawki i piłeczki. Czasami robi to bez komendy, żeby dostać smakołykJ
Zna ją już nasza cała rodzina, była z nami na dwóch przyjęciach urodzinowych i na obu przyćmiła swoją osobowością solenizantów! Wszystkich zadziwia jej otwartość na ludzi, i to ze jest tak grzecznym, „ułożonym” psiakiem mimo jej schroniskowej przeszłości i faktu, że jest u nas dopiero kilka tygodni.
U nas przedwiośnie więc spacery z Lusia coraz dłuższe czyli przyjemniejsze i dla niej i dla nas.
Została już w domu sama kilka razy, najdłużej 2 godziny, niczego nie zniszczyła a witała nas tak jakbyśmy „wrócili z wojny”.
Dołączam fotki i filmiki, jeden z nich udało się nagrać mężowi właśnie dzisiaj na pierwszym swobodnym bieganiu. Mam nadzieję, że wszystkie przejdą.
Pozdrawiam serdecznie w imieniu całej rodziny.
Arlena
P. S. Trochę się rozpisałam, ale nie relacjonowałam dwa tygodnie, więc teraz nadrabiam.
Pokre, po relacji Pani Arleny popieram Cię w 100 procentach.