Czarodziejka

[B][COLOR=green]Romka jest już prowadzącą wątek, natomiast Donato, tobie oddałam 5 post, ponieważ musiałabym usunąć post ze zdjęciami Lasiorka, a są w czterech pierwszych. Możnaby było poprzenosić. Jeżeli tak uzgodnicie, to skopiuj fotki z 2 postu do 5, a ja wówczas przeniosę go na ciebie. [/COLOR][/B] [B][COLOR=#008000]I nie pisuj w zieleniach, bo wygląda tak, jakby moderator coś tam poprawiał ;)[/COLOR][/B] [B][COLOR=green]Niezbyt składnie napisałam, ale dopiero zasiadam do spóźnionej kawy.[/COLOR][/B]

Kochany Lasiorek :)

Jestem już praktycznie cały czas na miejscu. Akurat w weekend miałam zajęcia :-?

Była propozycja domu dla onka i pomyślałam o Morisku lub Kajce, albo o którymś z psów którejś fundacji, ale okazało się, że w tym domy psy były kilkakrotnie trute w celu kradzieży ozdobnego ptactwa...Moris nadal więc siedzi bezpiecznie u mnie ;)

Sokół przechodzi bardzo boleśnie subtelną kurację odchudzającą, bo powoli wraz z Szarikiem zaczynają przypominać pancernik Potiomkin w wersii stereo ;)

Daszeńka, duszyczka kochana żyje sobie powolutku :)

Szarotko - trafione w sedno. Grom, to pies stadny. Potrzebuje choćby maskotki do przytulania.

Szarusia niestety została odgórnie zmobilizowana do obowiązkowych spacerów. A wiecie, jak to na starość bywa - tu łupie, tam strzyka, a tu każą spacerować. Jedno wielkie futrzaste nieszczęscie idize naburmuszone podklejone do mojej nogi. Kiedy przystaję, by spojrzeć, jaki piękny jest ten świat Szar zwala się na plecy ukazując puste worki. Znaczy dyskretna sugestia odpoczynku ;)

Retro zwany Rysiem wyszedł na łąkę i z miejsca wytarzał się w krowim łajnie 8) Się zrewitalizował we własnym zakresie.

Przyszła dziś paka z lekami dla Misia. Bardzo dziękujemy. Tymczasem Misiorek ma się całkiem przyzwoicie. Nawet po kilku dniach bez swoich pigułek na serce ;)

Sakuś nic nie narozrabiał, bo on jest chłopak przyzwoity. Czasem ukąsi, ale na tym się ekscesy kończą ;) Mamy straszne upały, a ja zajęta jestem grodzeniem wybiegu dla psów.

U nas upały i burze piaskowe. Homerek spokojnie zażywa żywota ;)

A żebyście słyszały, jakie tam po drugiej stronie słuchawki zachwyty i płacze nad biednym Rafikiem....Siedzi, bo gdzie pójdzie. Na szczęście dopieszczony, ukochany i najedzony. I doopsko przetrzepane, bo znów wydrążył rów na rurę hydrauliczną 8) Ale bo to się kiedyś nauczy ciapol, że nie wolno TUTAJ kopać?

Laro - mało kto ma tyle sił żywotnych, co Toro i Retro ;) Toruś na pieszczoty przychodzi jak przylepka, a kiedy zabieram się za czyszczenie usząt - przy okazji ;), on zabiera się za atakowanie mojej ręki. Muszę go ścisnąć zgrabnie między nogami, usztywnić i z uszu wymieść sposobem znanym mistrzom technik 3-go stopnia. Za to uszy po same końce pachną oliwką Bambino ;)

Pupil dycha i ma się przyzwoicie. Mamy tu teraz małe urwanie głowy, bo grodzę wybieg dla piesów i zabieram się za wylewki w pomieszczeniu zimowym. Zima idzie 8) Ząbalek nadal zakochany w Homerku.

Misio i Ząbal musieli cierpieć straszny głód w życiu, ponieważ mają bardzo skórczone żołądki. Dostają duże porcje, ale nie są w stanie wszystkiego zjeść. Dokarmiam ich w ciągu dnia, ale co zjedzą, to wytupią. Obaj uwielbiają wędrówki po ogrodzie i prawie zawsze gdzieś pomykają. W upały tylko oni się snują w poszukiwaniu przygody. Reszta śnięta w trupa na trawie i w cieniu.

Anula, daj spokój, już się potrójnie zrehabilitowałaś :) Homerek faktycznie dobrze się tu czuje i bardzo lubi leżeć na trawie. Psy z Palucha - Toro i Rysio/Retro, oraz Daszka śpią zazwyczaj na kocykach w garażu, a on tylko wtedy, kiedy pogoda jest brzydka. I widzę, że doskonale się orientuje we wszystkich kwestiach naszej zagrody - kto przyjechał, kto wchodzi, gdzie coś dają, gdzie głaszczą. Idzie instynktownie i zawsze jest na czas i na miejscu ;) Obszczekuje listonosza bo inne psy obszczekują, ale pruje papę w drugą stronę :D Gdzieś się ktoś kotłuje i jest ruch - np Rafi z Herą skaczą do stawiku - Homer już tupa i też uczestniczy w akcji obserwowania i podszczekiwania. Przyjeżdżąm z torbami z zakupów - idzie przy nodzie i wtula nochal w siaty wraz z Kajką i Sakusiem. Nie ma żadnych lęków, fobii. Jest szczęśliwym obywatelem stadka - akceptowanym i poiważanym. Kiedyś tak warknął na Rafiego, że mu w michę zajrzał, że biedak poszedł jak zmyty. A kiedy wyły syreny strażackie, to Homer wraz z resztą pruł pysk wyjąc oczywiście w odwrotnym kierunku. Ale wył jak należy 8) A kiedy wyszłam i nakazłam pozamykać pyski, bo noc, to zamknęły się wszystkie prócz Homera :D

Szarik jest gigantem, który wciąż jest najbardziej głodny ze wszystkich. Muszę mu w wielkim garze dawać dietetyczne racje i to jeszcze wystawiać mu jego gar na końcu, żeby wszyscy zdążyli zjeść zanim jego misiowatość się nie skapnie, że tylko on niedojadł ;) Grubas jest razem z Sokołem. Obaj razem przeglądają po posiłkach gary i pozostawiają je lśniące :)

Niestety...chyba Bela ma rację. TYLE telefonów, tyle wzruszeń i cisza...:-? Rafi tymczasem bardzo nam wydoroślał i zmądrzał. Powiniem mieć już swój dom, a tu takie buty...

Wujek Zła Rada ma się całkiem do rzeczy, z tym wyjątkiem, że jest bezapelacyjnie niefajny podczas wyczekiwania na gary z kolacją. Musi być pierwszy pod drzwiami i pierwszy musi gar dostać. A kiedy już je, to nie wolno nawet oddychać koło niego ;) A kiedy się nafutruje na amen, a w garze coś jeszcze jest to szczeka rozpaczliwie, że dalej nie może, a przecież jadłby wciąż gdyby mógł. Taka kochana gderliwa, złośliwa pierdoła, która jednak jest już bardziej wyrozumiała podczas przytulania. Pozwala innym trzymać łeb blisko swojego podczas tarmoszenia ;)

Znów??? Dziękujemy! Ja jeszcze trzymam jakieś smakowite drobiażdżki z paczek dla najbiedniejszych bied - Homera, Ząbala, Rysia/Retro oraz Misia i Daszki. Każdemu po kawałeczku ukradkiem, żeby grubasy nie zauważyły ;) Mamy teraz bardzo ciepłe noce i Homer śpi pod werandą zwinięty w trąbkę. Przy nim znów Ząbal 8) Najbardziej go miłość bierze po kolacji. Nażre się do przysiadu, odsapnie i zaczyna piskać krążąc wokół Homera. A potem sobie leżą przytuleni przez chwilkę, Ząbal zasypia snem sprawiedliwych, a Homer cichcem w bok i w inne miejsce ;) Spryciarz.

Gromiś żyje pełną gębą. Bardzo szczęśliwy w stadzie wśród psów coraz bardziej ośmiela się za ich przykładem i coraz odważniej sobie ze mną poczyna. Może wkrótce potraktuje mnie niczym jeden z garów i bez lęku sam podejdzie...;) Dla niego najlepszym rozwiązaniem byłby wybieg z chociażby jednym psim towarzyszem.

Sakuś pozdrawia. Dziś się nawet do mnie przytulił ;)

Otrzymałam pieniążki. Kuraja rewitalizująca będzie podana na początku tygodnia - poniedziałek/wtorek, bo nie jestem w stanie pojechać teraz do lecznicy. Oko naszego Retro ma się całkiem dobrze. Wołam go od jakiegoś czasu Rysio 8) Bo przy Retro, a zawsze gdzieś plącze się i Toro plączę się również mój język. Rysio jakoś słodziej mi brzmi przy jego oślim wyglądzie i charakterze osioła. Osiołkowi w żłoby dano...Wszystkie gary są Rysiowe i z wszystkich naraz je wszczynając karczemne awantury. Musi więc jadać na uboczu w największym garze, żeby po wsadzeniu weń łba nie widział bożego świata i nie rozpraszał się ;)

Otrzymałam wpłatę, oraz pieniądze na kurację rewitalizującą dla Toro i Retro. Zastrzyki będą podane w poniedziałek/wtorek.