Radek

Dużo nauki i pracy. Masz rację, że to dla nas dobrze. Czasu na rozmyślanie jest mniej. Chociaż są takie chwile, gdy wspomnienia są tak silne że wyciskają łzy:(

Pycho wygląda na zadowolone.

Norasku, dziś nasza mała sunia poznała moją mamę. Jak wszystkie psiaki od razu ją polubiła, tylko na samym początku trzymała rezerwę. Oczywiście jak zwykle mama dokarmiała psisko, to samo z każdym psiakiem:)

Wspaniale przeczytać z wieczora dobre wieści. Powodzenia!

[quote name='yumanji']albo tych,co prowadza komercyjne schroniska i trzaskaja na tym ogromna kase[/QUOTE] To akurat to skandal, są sprawy na których nie powinno się zbijać kasy bez żadnej rzetelnej kontroli. Widać w takich sytuacjach jak wygląda u nas ochrona zwierząt:(

W sumie fakt;) Ale na zewnątrz z małą bywa niełatwo. Najlepsze rozwiązanie to grzeczna w domu i na zewnątrz, ale nie można mieć wszystkiego:evil_lol:

Za dużo tego psiego nieszczęścia na świecie:shake: Pomóc się chce, a z możliwościami bywa różnie...

[quote name='Anja2201']Wyników jeszcze nie ma , będą jutro po południu[/QUOTE] Mam nadzieję, że będą dobre.

Każdy psiak zostaje w sercu, tylko dlaczego to tak boli:( Mała ma na imię Gaja. Została wypatrzona na jednym z portali gdzie dobrzy ludzie poszukują domów, została znaleziona z obrożą, nikt jej nie szukał pomimo ogłoszeń. Jest z DT w Warszawie, tam była ok. 2 miesiące, Pani która się nią opiekowała miała nie tylko Gaję, właściwie to moja żona wypatrzyła stamtąd inną psinkę (też malutką), ale ta już miała dom, a Gaja wpadła żonie w oko z wzajemnością i tak trafiła do nas. Kawał z niej cholery na zewnątrz, a w domu prawie aniołek.

Ech i na dodatek smutne wieści mikołajkowe:(

Nie wiem, czy dzielni. Czasem zdarza mi się ryczeć, trudno mi nie pamiętać małpiszonka. Z wyglądu to mała jest ciekawa, bo faktycznie kolory łapinek jak z berneńczyka, za to mordka czarno-biało-łaciata na żywo przywodzi na myśl trochę bordera, tylko jest mniejsza i ma śmieszne uszyska:)

Też bardzo lubię czytać, że wszystko w porządku:)

[quote name='yumanji'][URL]http://www.dogomania.pl/forum/threads/187399-gdzieś-jest-TAKI-DOM-gdzie-jest-ich-moc-gdzie-dostają-Miłość-i-odzyskują-Wiare?p=14865948#post14865948[/URL][/QUOTE] Na wątek zajrzałem, na razie nie bardzo mam jak pomóc:shake:

Dyszka już w drodze. Tami, trzymaj się zdrowo.

[quote name='szajbus']Zobaczymy co mądre głowy powiedzą we wtorek[/QUOTE] Mam nadzieję, że mądre głowy przekazały dobre wieści.

Zaciskam kciuki z całych sił.

Tak się jakoś złożyło, że żonę malutka złapała za serce i nie chciała puścić. Jest młodziutka, a na dodatek rozbrykana do niemożliwości;) Trudno mi się przyzwyczaić do małego psiaka, ONki są zrównoważone, cierpliwe, a mała cholera jest tego przeciwieństwem. Brakuje mi małpiszonka, bardzo brakuje. Saruśka dała mi bardzo dużo, szkoda że za krótko:( Mała jest bardzo absorbująca, co akurat teraz jest pozytywem bo pozwala nie myśleć cały czas o stracie.

Myślę, że Saruśka dała dom suni, która potrzebuje cierpliwego domu i ludzi którzy się nie zniechęcą problemami. Psinka jest nieźle nadpobudliwa i będzie wymagać od nas pracy, pracy i jeszcze raz pracy.

Mała została znaleziona z obróżką, albo się zgubiła i nikt jej nie szukał, albo ktoś ją "zgubił" celowo:mad: Tego nie wiemy. Psinka została wzięta z DT z ogłoszenia na jednym z portali gdzie dobrzy ludzie szukają domków dla psiaków w potrzebie. Mam nadzieję, że będzie jej u nas dobrze. Jest niemożliwa, a z drugiej strony daje od siebie ogromną ilość miłości. Ciężko się na takiego zwierza denerwować. Kciuki jak najbardziej potrzebne, bo pracy przed nami jeszcze sporo. Nie mamy zamiaru się poddawać:)

Sunia śliczna jest, ale czeka nas z nią sporo pracy bo potrafi być niemożliwa. Ale tak to już jest, nie zawsze może się trafić pies grzeczny i posłuszny. Dzisiaj miałem na wieczornym spacerku chwilę słabości:( Bardzo lubię wieczorne spacery w śniegu, a dziś spacer polegał na wyciszaniu suni. Zdawałem sobie sprawę, że sunia nie jest bezproblemowa, ale przed oczami stanęły mi spacerki z Norcią, Sarunią i zaczęły mi z oczu płynąć łzy. Nie jest łatwo uczyć się życia z nowymi łapami:shake:

O kurczę, to fatalnie:( Czy nie za dużo tych złych wydarzeń?

Norasku, dziś padał wieczorem śnieg i było prześlicznie. Zawsze wychodziliśmy takimi zimowymi wieczorami na długie spacery, aż się Asia śmiała że poszli i zginęli.

Erko, tak wygląda ta mała cholera;) Jest bardzo rozbrykana i wymaga dużo pracy żeby stała się zupełnie normalnym psiakiem. Z Saruśką było trochę pracy związanej z jej lękami, a u małej jest nadmiar energii i brak wychowania. Na pewno będzie wymagać od nas więcej pracy niż kochany małpiszonek. [IMG]http://img802.imageshack.us/img802/626/igv2.jpg[/IMG]

[quote name='erka']Tak, to chyba najlepsze lekarstwo, uratowanie następnej bidy, jak już będziecie gotowi....[/QUOTE] Moja lepsza połowa wypatrzyła cztery łapy potrzebujące domu, i te łapy są już u nas. Nie jest mi lekko, bo wciąż w pamięci mam kochanego małpiszonka:-( Nie wiem, czy kiedykolwiek mógłbym powiedzieć że jestem gotowy, do dziś mam w pamięci Norcię i tak samo Saruśka zostanie na zawsze w mojej pamięci, chociaż wiadomo że pokocham kolejne łapinki. Na wątku Norci opisałem sytuację gdy na spacerze z Norcią spotkałem starszą panią która zachwyciła się Norcią i powiedziała że w czasie okupacji miała takiego psa... Minęło tyle lat, a ta pani wciąż pamiętała. Takie sytuacje zapadają w pamięć:shake: Cały czas pamiętam psiaki, które pojawiły się w moim życiu i bardzo chciałbym móc je pogłaskać choć raz... Jeszcze nie mogę napisać więcej o chorobie Saruśki, napiszę na pewno, proszę jedynie o cierpliwość.

Może się chłopakom wreszcie poszczęści.