rozi

Ja to idę spać, zostawiam dobre myśli i gwiazdkę

Ale kogo i czym? Ostatnio pisałaś o sprawach oczywistych, które każdy wie przecież.

Ogóś nasz opływa w dostatki, ptasie mleko etc., a syn (jeden z), dorosły całkiem facet, Ogósia się boi. Może nie powinnam pisać, ale piszę, na użytek Rabarbara. Bo to ziomale są niejako.

Byle się nie rozbisurmanił, bo za chwilę, jak okrzepnie, gotów warczeć na inne pieski i gonić koty.

Żeby ich zaraza. Choćby świerzb i tasiemiec, ale glisty też by się przydały. I brak dostępu do leczenia. Bydło.

Dywan, czy - jak Anula pisała - stary chodnik jakiś, jest ciężki z założenia. Chodzi tylko o to, żeby pies się nie bał schodów. Jasne, że można przymocować, jeśli trzeba, znaczy jeśli za lekki.

Ależ on będzie!

To jedyne, co można robić. Najprostsze też.

Nie chodzi o ślizganie, tylko o zeskok. Z głupiego schodka nawet. Połóż dywan z boku, na części schodów.

Pisałam już, dywan, jakaś grubsza tkanina. Wiem co mówię, Kula moja boi się cieni przy schodkach, krawężnikach, w progach u mnie leżą ręczniki.

Super uwaga, zęby mogą być źródłem. Ale tu sprawa złożona, robale, świerzb i cała reszta. Na samym początku miałam napisać, że odrobaczanie osłabi tego prawieducha, no ale nie było rady, więc nie napisałam.

Chrzanić wyniki, patrzeć na psa. Co ma być, to będzie.

Opiekunem Rabarbara jest Onaa, no chyba monitoruje temat.

Nigdy jej nie zapomnimy, są takie pieski, ja nigdy nie zapomnę Keruska.

Zajrzałam po omacku. Dobrze jest.

:D Muszę wyjąć soczewki, jutro zajrzę. Dobrej nocy dla piesunia, dla Mari, dla wszystkich :)

Nie wiem co powiedzieć.

Urosan. Kruszewicz mówił, że jak nie wiadomo co jest, to trzeba dawać urosan.

To jest piękny, mądry pies, szlachetne linie. Nie poznali się na nim, tumany, a dopuścić do takiego stanu, to się nie mieści ani w głowie, ani nigdzie.

Jeszcze jajeczko zniesie :)

W oczach wszystko widać. Miałam dużo do czynienia z ptakami egzotycznymi, mądrego weta znaleźć trudno, i jak ktoś (na ptasim forum) się martwił, że ptaszek ospały jakby, to zawsze pisałam popatrz na oczka. Bo jak bystre, czyste, błyszczące, to nic mu nie jest takiego, żeby panikować. Feniks ma teraz, na tym zdjęciu przynajmniej, czyste oczy. Jest mu sto różnych rzeczy, ale nie wygląda na zjazd w dół, przeciwnie, zbiera się do życia. Jeszcze jedno - warto do wody dodać trochę herbatki ziołowej, oczyszczającej, za cholerę nie mogę sobie w tej chwili przypomnieć nazwy. Taka mieszanka sprzed lat, nie jakiś wynalazek.

Co za porąbani ludzie. Miesiąc minął od tej "szansy", łącznie dwa i pół miesiąca piesek tam mieszka, a oni dalej nie wiedzą, czy go chcą? Codziennie patrzą na niego i zastanawiają się, czy oddać, czy nie oddać? Czegoś takiego to chyba nie było w całej historii adopcji.

Mari, połóż jakiś stary dywan na tych schodach. Znaczy o ile masz może gdzieś coś takiego, jak stary dywan.

Zaglądam...

I apiać zwinąć, przetykając przysmaczkami.