Hala

No bomba........... To my może jednak kiedy indziej wpadniemy....:evil_lol:

Mów!! Bo Ci krzywdę zorbię!!!! No dalej mów!!

Jutro będziemy u Greven!! :multi: Po naszą husie ! :multi:

Nasza chuda starowinka....

Życzę wszystkim spokojnej nocy. Moim kochanym suczynkom również... :sleep2:

Ale proszę zabrac aparat ze sobą. Foteczki Mróweczki i mamy Mróweczki muszą być.

To ja może wystawię, a przynajmniej postaram się bazarek. Ale pierwszy to z moich rzeczy. A jutro z Biankowych. :loveu:

zobaczcie jak one pięknie wyglądają :p

Ja nie pamietam własnie, jak to mówiła Ola...o tej długości pobytu Mrówki w schronie. Coś mi się tylko kojarzy, że chyba kilka lat? I że przez chwilę był w jakimś domu, ale wróciła..ehhh..nie chcę nic przekłamać. Jak będę coś wiedziała dokładnie to napiszę.

a długo u niego może zostać?

widzicie ten siwy pyszczek za Puszkiem? To Mrówka.

Tośka, kiedy teraz będziesz w schronie?

Kontaktowałam się z Hakitą. Niesty nie jest zadowolona do końca z tymczasu. Państwo oczywiście mają bardzo dobre zamiary, jednak miejsce dal suczki jest w wielkiej budzie w kojcu. Nie ukrywamy, że myślimy dla Mrówki o ciepłym domku i przytulnym lezonku blisko człowieka. Coś jej się nalezy na te ostatnie miesiące życia. Może uda nam się zorganizować coś dla Mróweczki. Pomóżcie....:oops:

Dziś Mrówka zostaął zabrana ze schroniska. Asiakas po nia pojechała. A Hakita znalazła tymczas. Oby juz było coraz lepiej.

Ma sie rozumieć ciotka Bianka!! Do boju! :diabloti:

Dusia, co z tobą? :-(

Link do Mrówki na stronie schroniska http://toz.obornikionline.pl/toz/s/zdjecia/typ/adopcje/id/27/lp/94

Później widziałam Mrówkę jeszcze raz, też w budzie, jaz zawsze chowała się za Puszkiem. A w ostatnią +sobotę jak byłam w schronie, poszłam ją szukać dosłownie przypadkiem. Puszek znalazł dom i chciałam pokazać Mrówkę właścicielce Pucha. Znowu zanurkowałam w budzie...i moje dłonie tak jak wtedy spoczęły na jej ciałku. Jednak to co poczułam, w niczym nie przypominało dawnej Mrówki. Dotykałam szkielecika. Wyjęłam ją z budy i popatrzyłam na nią. była w opłakanym stanie. :placz: Dotykałam po kolei jej kosteczek a ona trzęsła się. Nie wiem czy ze strachu czy z zimna. Wzięłam ją do stolika do innych cioteczek aby im ją pokazać. Podano jej miseczkę z jedzeniem. Siedziała na moich kolanach i pochłaniała zawartość miski. Jadla niesamowicie łapczywie. Trzęsła się przy tym niesamowicie. Rozpięłam bluzę i wsadziłam ja pod nią. Chciałam ją ogrzać. To niestety nie trwało długo, schronisko było zamykane i musiała wrócić do budy. Żadna z nas nie mogła jej wtedy zabrać. Jednak już wtedy wiedziałysmy, że ona tam nie zostanie, że coś wymyślimy.

Mrówka... Niepozorna jak jej imię. Często przeglądałam stronę schroniska i widziałam jej zdjęcie. Jednak nigdy będąc na wybiegu nie szukałam jej wzrokiem. Dopiero kiedy poznałam się z Puszkiem, zauważyłam ją. A było to wtedy gdy za Puchem posżłam do jego budy. Chciałam się z nim przywitać i schyliłam się do małej budki... i zajrzałam. Tuż za Puszkiem chowała się maleńka psinka. W budzie był półmrok i nie widziałam jej dokładnie. Schyliłam sie jeszcze mocniej i włożyłam ręce do budy. Po omacku szukałam ciałka psinki. Puszek odsunął się i trafiłam na małe ciałko Mrówki. Objęłam ją dłońmi i delikatnie wyjęłam. Była mała, stara i taka...pospolita? Może troszkę brzydka... Siwy pyszczek, zasuszony już, szczupłe ciałko i krótki ogonek. Wzięłam ja na ręce i posżłam pospacerować. Tak wyglądała moje pierwsze spotkanie z Mrówką. Zaraz wstawię zdjecia z tego spotkania.

Własnie umawiam się jeszcze z Danką. Ona równiez chce jechać po Sonię. Pojedziemy całym stadem! :multi:

Bianka, bardzo Ci dziękuję za paczuszkę! Wszystko jest śliczne i ładnie było zapakowane.