Radek

Jak dobrze zobaczyć Grzesia:)

Może octem?

Byle nie więcej;)

Już zajrzał:)

Mroźny, ale pogodny:)

Postaram się jutro zajrzeć na bazarek.

Wie, że jest bezpieczny, bo psisko w akwarium;)

To prawda:( Sporadycznie zaglądałem do Dysi, ale przykro mi.

Zupełnie niespodziewanie pojechaliśmy w niedzielę na działkę. Robiliśmy porządki w książkach i nadmiary pojechały do działkowej biblioteczki. Wzięliśmy ciepłą herbatę w termosie, kanapki i w drogę. Trochę pospacerowaliśmy z małą mordką, a później herbata i kanapki. Mała mordka cieszyła się działką, a my wspominaliśmy Norcię i Saruśkę. Jakoś tak jesienna pogoda na nas podziałała.

Ojej, niezła musiała być panika jeśli spawy puściły:(

Czyżby nie przepadał za kotami?

Jejku, ale "wysyp" kotków:(

Moja poprzednia sunia, kochana Saruśka, też czasem robiła taką niewyraźną minę do zdjęcia. Nie przepadała za zdjęciami.

U nas wieczorem i w nocy padało, teraz przeszło.

Już zajrzałem, tylko z kasą krucho.

Dobrze przeczytać takie wieści.

Fantastyczny ten psiaczek.

Owczarkowate potrafią czasem w ten sposób zwracać na siebie uwagę, pokazać jak są potrzebne.

Lucjan zapadł mi w serducho.

Wiadomo, że tylko taki wchodzi w grę:)

Tydzień temu porządkowaliśmy w domu książki i okazało się, że mamy nadmiary;) Część czytadeł postanowiliśmy przeznaczyć do działkowej biblioteczki. Miejsca na książki zawsze brakuje, więc postanowiliśmy przejechać się z książkami na działkę. Pojechaliśmy dzisiaj i oprócz książek zabraliśmy Gajkę. Po wyjściu z samochodu oczywiście Gaja obwieściła całemu światu radość z przyjazdu. W domku już wszystko powyłączane, ale nie przeszkadzało to napić się herbaty z termosu, zjeść kanapki i pochodzić trochę z Gajulcem. Po powrocie z wędrówki mała mordka pobiegała jeszcze po ogródku, a potem trzeba było wrócić do rzeczywistości;) Na działce Gajulka prezentowała się tak. Wraz z nami do domu przyjechało całe stado kleszczy:/ Na szczęście zostały już odnalezione (mam nadzieję, że wszystkie) i unieszkodliwione.

Dorzuciłem jeszcze dyszkę na zrzutkę.

Dorzuciłem jeszcze dyszkę.

Rajko, lata mijają, a ja wciąż pamiętam o onku za TM.

Nie wiem, co się dzieje z ludźmi:(