Radek

Byle nie za głośno;)

Kciuki zaciśnięte z całych sił.

Spokojne z Mimiśką?

Jeszcze trochę, a będzie i włączanie;)

Norasku kochany, dzisiaj byłem na naszym osiedlu. Smutna okazja, pogrzeb kolegi z podwórka. Przed nabożeństwem pochodziłem trochę w naszych okolicach. Sporo się zmieniło, ale dalej są miejsca, w których lubiliśmy wędrować. Nie mogę się powstrzymać od wrzucenia zdjęcia jednego z naszych ulubionych miejsc.

Czarni i fantastyczni:)

Wspaniale, że u Aureliusza lepiej. Zdjęcia cudowne.

Udało się skorzystać z szamponu?

W oczekiwaniu na TEN telefon.

Jak zwykle dorzucę coś na zrzutkę, tylko w tym miesiącu z lekka mi się wynagrodzenie opóźnia:/

Oj tak. W takie dni bywa ciężko. Ale i tak dobrze, że te wspomnienia są. I zdjęcia, dużo zdjęć.

Musi tak być:)

Super, że paluch się wygoił:)

To by była rewelacyjna wiadomość.

Cudownie wyglądają na leżaku.

Nie, Iguś jest po prostu niemożliwy. Bryka cały czas i jak nie dokucza Gajulce, to prześladuje mnie;) Na szczęście jak jest wybrykany to jest spokojniejszy. I oczywiście jest fajny:) Weekend spędziliśmy na działce i teraz Iguś smacznie śpi. Gajulka zresztą też. Pobyt upłynął nam spokojnie. Przyjechaliśmy w piątek w nocy, więc można było jedynie posiedzieć w domu. W sobotę większość dnia spędziliśmy na działce, wyjścia raczej higieniczne, bo Gajula na razie nie może się forsować. Był oczywiście czas na obgryzanie szyszek I na relaks Na wyjściu pod wieczór w sobotę Gajulka wpadła na pomysł kąpieli w Pilicy. Ciągnęła się nad wodę niemiłosiernie, więc musiałem spełnić życzenie. Nie miałem przy sobie aparatu, więc zdjęć z pływania brak. Za to jest fotka zmokłej kury po powrocie do domu:) Dzisiaj od rana padało i psiska siedziały w domu:(

Pogoda faktycznie mało sprzyja wędrówkom, może Ten ludź pozagląda dziś na portale ogłoszeniowe?

Jaki on jest fajny.

Cudowna przemiana?

Grześ to nawet nie wie bidulek, że nie ma domu.

Bardzo się cieszę, że zaglądacie. U nas radość przeplata się z obawami o małą mordkę. Obawy pewnie zostaną z nami. Dobrze, że na chwilę obecną nie ma powodu do zmartwień. A dzisiaj mamy smutną rocznicę. Kolejną rocznicę pożegnania kochanej Helguni. Helgunia była owczarkową sunią mojego taty. Ciut młodsza od Norci, przyjazna, kochana, najlepsza przyjaciółka Noraska.

Ostatnio wstawianie zdjęć to jakiś koszmar.

Dwutygodniowy termin pokazuje, że jest całkiem nieźle.

Miłeczka będzie olśniewać.

Widocznie same gamonie zaglądają do ogłoszeń:/