Płaczę, płaczę czytając to co napisałaś. List pełen miłości , zrozumienia i współcierpienia. Skąd my to wszytsko znamy?
Boli i będzie bolec. Miłośc boli zawsze. Z czasem będziesz mniej cierpiała, ale tęsknota zostanie na zawsze.
Odeszła kochana w swoim rodzinnym domu- sama podjęła decyzje o momencie, w którym pobiegła na tęczowe łąki. Teraz jest szczęśliwa i zdrowa. Została psim aniołkiem, który nadal będzie się wami opiekował.
Dla waszej Taruni