Tola

Ok.

W zamojskim schronisku często widzę, jak psy zjadają swoje kupy.

Siostry też z nowymi fryzurami - dwie ze schroniska, jedna znaleziona.

Moli właśnie wróciła od fryzjera, wyjeżdża znowu na całe lato do Hiszpanii

Pani wypełniła już ankietę.

Musimy trochę poczekać na wizytę dla Złotki, Iwona z Sosnowca na razie nie da rady, trochę choruje.

Dzisiaj zadzwoniła pani z Tychów o Złotkę, a ponieważ Złotka czeka na wizytę wysłałam zdjęcia Tusi, Koszałka i Karolci - paniom najbardziej spodobał się Koszałek. Pani mieszka w bloku na 3 piętrze z dwoma dorosłymi córkami. W marcu odszedł im piesek staruszek, adoptowany ze schroniska, był kastrowany. Teraz w domu zostały 2 koty, też po zabiegach. Przekazałam kontakt do Alaskan.

Powinny mieć podawane 3 razy dziennie krople do oczu, raz dziennie na pewno mają, więcej nie jesteśmy w stanie pomóc... Antybiotyk co dwa dni jest podawany w lecznicy. Kociaki są o wiele żywsze, w domu już nie leżą takie skulone, biegają po całym pomieszczeniu. W drodze powrotnej z lecznicy głośno płakały, a w sobotę jak wieźliśmy je do lecznicy to były bez sił.

Tak, dostały znowu antybiotyk i leki do oczu.

Dzisiaj byliśmy też w lecznicy z Dorcią; to koteczka znaleziona w lutym w kałuży w Krasnobrodzie. Była w bardzo złym stanie, miała już stałe zęby, a wyglądała jak 3 miesięczny kociak. Opieka i troska p. Małgosi z domu tymczasowego sprawiły, że Dorcia waży już 2,2 kg. Obecnie kotka ma ok. 8 mies. niedługo czeka ją zabieg sterylizacji i powoli zaczynamy szukać domu stałego. Będę bardzo wdzięczna za pomoc w ogłaszaniu. Dorcia - ok. 8 mies.. drobniutka, nieduża; waga 2,2kg, zaszczepiona, można już pisać, ze wysterylizowana, testy FiV/FeLV ujemne. Koteczka cichutka, delikatna, miziasta, kuwetkuje.

9 kociątek z gminy Sitno po raz kolejny odwiedziło dzisiaj wetkę. Po raz kolejny wszystkie zostały zważone, dostały antybiotyk, lek do oczu . Ich stan jest o wiele lepszy, zaczęły jeść i już przybrały na wadze. Tylko stan jednego kocurka nr 3 jest jeszcze niezadowalający:( W środę kolejna wizyta.

Kochany mały strachulec idzie jak burza w pokonywaniu strachów- teraz tak podróżuje na działkę i bardzo to lubi

Pani Magda nie odzywała się, trochę się martwiłam, aż nagle parę dni temu dostaje sms tej treści - Jest lepiej!!! Dwa słowa, ale ile radości!!! Przyszedł też filmik z informacją, ze teściowie pani Magdy adoptowali 7 letnią suczkę z Ukrainy i tak oto dziewczyny szaleją w ogrodzie

W niedzielę prawdopodobnie będę w schronisku, zapytać o wiek? rezerwować?

Bardzo proszę i dziękuję. Od razu nr konta na PV poproszę.

Cudny, cały czas macha ogonkiem, wspina się na siatkę do głaskania. Mogę dowiedziec się o wiek, ale chyba młodziutki. Jest wykastrowany, zaszczepiony p/ wściekliźnie.

Ja to Jagna wiem, piszę tylko o opinii, jaką ma ten ostatni boks w schronisku. Czetka też nie podchodziła nigdy do siatki, a okazała się taką wspaniałą suczką, i nie oba jedna. Jednak i te suczki z ostatniego boksu i ta tak pięknie umaszczona uciekają na widok człowieka, stoją i obserwują z daleka. Nie mam zdjęć tej czarnej, muszę przejrzeć starsze foldery.

A tutaj już moje osiedle, trawniki usiane mleczami i mój wnuczek i Florka na spacerze.

U nas na wsi też wreszcie wiosna

No tak. Ona może być tak jak Bajka - nie wychodzi, w ten sposób się chroni...

Która czarno biała sunia?

To historyczny park, z okresu międzywojennego, zaprojektowany przez Waleriana Kronenberga. Cały obszar parku wchodzi w skład zabytkowego układu urbanistycznego Starego Miasta w Zamościu wpisanego na listę dziedzictwa UNESCO. W 2008 Park Miejski w Zamościu zajął 1 miejsce w organizowanym konkursie na najpiękniejszy park w Polsce:) Bardzo lubię tutaj przychodzić, obserwować zmiany pór roku, wsłuchiwać się w ciszę, podziwiać piękno przyrody. Przychodziły tutaj wszystkie nasze psy, Tolka z Zulką bardzo często. W czasach, kiedy chodziłam do LO w parku od wielu lat działała letnia, klimatyczna cukiernia Parkowa, potem jednak została zlikwidowana, a właściwie wyburzona, a teraz powstała na nowo, odbudowana jako Parkowa Caffe; cieszą takie zmiany, bo to też część historii tego parku. A na stawie w czasach szkolnych jeżdziłam na łyżwach;) Tak, wciąż tęsknimy, chociaż ból inny. Toli nie ma z nami od 2016 roku, a tęsknota pozostała. Wiem Bożenko, że Zulcia tutaj jest i będzie, póki bedzie trwała pamięc o niej, dlatego wciąż tutaj jestem, wciąż zaglądam, czytam, wspominam. Dziękuję za te piękne słowa i jestem wszystkim bardzo wdzięczna za każde tutaj odwiedziny.