Cezarze! Jesteś Wielkim i Wspaniałym Psem! Jesteś! To nic, że zasnąłeś na zawsze. Dla mnie jesteś - w szronie na jesiennej trawie, w płatkach śniegu, w liściach brzozy na wiosnę, w smaku malin. Jesteś wieczny, jak Matka Natura, do której wróciłeś.
Dałeś mi wielką i bezcenną lekcję, jak zachować godność mimo podłości, małości i bezduszności.
Kocham Cię Cezarze i będę kochać, póki jak Ty nie wrócę do Matki Natury.