szajbus

Gucio przypomina,że czeka na domek

one wciąż prosza o domki

Na wszelki wypadek jednak mu odnowiłam allegro ( skończyło sie w nocy)

Kamień z serca. Poczułam ogromna ulgę

Za duzo was tam przybyło Aniołeczki, stanowczo za duzo

Tomi wciąz czeka na lepszy los

Radar sie przypomina

Zapros go do swego domu i swego serca. On nie zajmie w nim duzo miejsca miejsca

Czekamy na wiesci

Cosmo tak długo czeka, domku obudź się!

Piekna sunia wciąż samotnie czeka na swojego człowieka

Młody, piekny pies marnieje w przytulisku. pomóż mu!

Zębuś przypomina o swoim istnieniu i samotności

Obserwatorze z allegro odezwij sie. Sun czeka

Tobi , pies o gołębim sercu czeka na ciebie

Amil pilnie musi znaleźć domek!!!

Domku, wyłoń sie wreszcie

Cezar czeka na kochający dom

Nosek przypomina, ze czeka na domek

Wobec tego mam go zdejmować go z ogłoszeń?

Gucio sie przypomina

Medorkowe śliczności wciąż czekają

Bawi się z nim. O to możesz być spokojna. Psonia była prawdziwa psotnicą, ale kochała wszystko co żywe. Obca jej była niechęć do innych psów, kotków czy jakiegokolwiek stworzenia. Nawet próbowała bawić się z pająkami. Bacznie obserwowała mrówki, i inne owady, na balkonie zaprzyjaźniła się z wróbelkami i gołąbkami. To był naprawdę wyjątkowy psiak. Dlatego ją ciagle proszę, żeby strzegła moich suniek i innych psiaków i jestem pewna, że robi wszystko co może aby tak było. Powiem ci coś. Niedawno miałam sen. Śniło mi się, że wstałam z łóżka i miałam wykładzinę dywanową w jednym pokoju w wymiocinach Zuzi. Miałam jednak zachować spokój. Monia zna ten sen- opowiedziałam jej. Budze się rano, ale wykładzina była czysta i ulga w sercu. Jednak o 11:00 Zuzka zaczęła wymiotować. Zadzwoniłam po weta. Miał przyjechać o 17:00. Nie potrafiłam jednak zachować spokoju.Zanim przyjechał wet wymiotował coraz częściej tak jak we śnie. Okazało sie,z ę miała zapalenie gardła. Trzy godziny po zastrzykach zjadła i było ok. Jeszcze tego samego dnia w godzinach wieczornych rozrabiała jak pijany zając na polu marchewki. Miałam wrażenie, ze we śnie ostrzegała mnie Psonia, że coś takiego nastąpi, ale żebym była spokojna. Ona wiedziała, że ja uchodzę za panikarę, teraz tez mimo wszystko spanikowałam.

Celinko, on odreagował stres, na szczęście wszystko jest juz dobrze i oby tak było. A Dżekulinek biega sobie z Psonia, Melą, Dżekusiem i innymi po soczystych łąkach, wygrzewa sie w promyczkach niezachodzącego słoneczka i jest mu dobrze. Tylko nasze serca nie mogą sobie poradzić z tęsknotą.

Słodkie te psinki i jak dobrze popatrzeć na te korzystne zmiany. Serce człowiekowi od razu skacze do góry z radości.