szajbus

Dziękuję maluszki za trzymanie łapinek za Zuzolca i za opiekę nad nią. Co ja się Was uprosiłam, ale warto było. Zuzka w tym tygodniu napędziła nam strachu. We środę obudziła nas w nocy z potwornym burczeniem w brzusiu. Wyszliśmy z nią na spacer było ok. Zrobiła siusiu, wróciliśmy do domu i smacznie zasnęła. Ja nie spałam, wolałam ją obserwować i trzymać rękę na pulsie. Po porannym spacerze nie podobało mi się jej zachowanie, chodziła jakby przykurczona. Byliśmy zszokowani, bo było najwyraźniej coś z brzusiem, a nie jadła niczego zakazanego. Lekarka nam powiedziała, że od 2 tygodni w naszym mieście psiaki mają jakieś infekcje jelitowe. Zuzia dostała lek rozkurczowy i antybiotyki w tabletkach. Na szczęście następnego dnia skakała jak mała kózka. Skończyliśmy antybiotyk, apetyt wrócił do normy, poduszki z kanap lądują na podłodze, łóżka są przekopywane, a to oznaka, że Zuzia wróciła do normy. Bądźcie jej aniołkami, opiekujcie się nią , bo wiem, że robicie to bardzo dobrze. Kocham Was bardzo, bardzo mocno.

One trzymają z całych sil i my trzymamy. Czas mija naprawdę szybko. My też zadajemy sobie pytanie jakim cudem te lata tak szybko przeleciały? Zuzia trafiła do nas mając 9 miesięcy, a 3 listopada skończyła 14 lat. Ostatnio tez napędziła nam stracha.

Pamiętamy

Kocham Was maluszki

Cały czas trzymam kciuki. Wiem co czujesz, bo tez drżymy o Zuzię. 3 listopada skończyła 14 lat. Serducho ma jakie ma, też cały czas badania, leki i strach. Cieszymy się każdym dniem i każdego drżymy. Tak jest od lat.

Wróci, potrzebuje troszeczkę czasu na regenerację. Tak jak człowiek.

I ja zaciskam kciuki z całych sił.

Kocham i pamiętam

Pamiętam

Pamiętam