szajbus

Ona czeka na domek z nadzieją w sercu

Sunia, niech ten najpiękniejszy dla ciebie dzień zbliża się milowymi krokami

Agnieszko, to moje największe marzenie. Męczy życie w ciągłym strachu, bardzo męczy.

Nie będzie Agnieszko. bo każdy z nich jest jedyny, niepowtarzalny. Powiem ci, że uśmiałam się z tego co przeczytałam o Ofce. Wygląda na to, ze była kobitką z charakterem, w której drzemało coś z dziecka.

Zulus się przypomina

Staruszki z łodzkiego schroniska czekają na bezpieczna przystań!

Coś trzeba zrobić. On ma ogłoszenia i NIC, czas leci szybko, a domków jak nie było , tak nie ma!

LITOŚCI!!!!!!!!!!! Gdzie ten dom dla Maxia??????????

Harnasiu, póki co pchaj się do przodu

Pokazuj sie śliczna na pierwszej stronie!

Reszta maluchów czeka na takie domki. Domeczki zapraszamy!

Tak, jest w łodzkim schronisku, Fajnie , znów przeskakują posty! :crazyeye:

Luka biegnie się przypomnieć na pierwsza strone

Nadejdzie taki dzień, ze znajdziesz odpowiednich ludzi, którzy pokochają cie całym sercem

No właśnie, gdzie ten człowiek !!!!!!!!!!!!! :mad::mad: Sunia juz po sterylce, mądra, ładniusia i gotowa do adopcji.

Współczuje ci bardzo. Ciężko jest zaakceptowac taki stan rzeczy, ale nie mamy innego wyjścia. Boli cię to bardzo i będzie bolało. Ja po stracie Psoni nie mogłam sobie znależć miejsca. Ale nie potrafiłam zyć bez psa. Po dwóch miesiącach zaadoptowałam jedna sunię w potrzebie, potem kolejną i jest trochę lżej. Znów mam obowiązki, których brakowało. Nie namawiam cie do takiego kroku, bo każdy musi sam podjąć taką decyzję. Wiem jedno i nie są to jakieś banały, po pewnym czasie ból przestanie tak palić. Dzis wydaje ci się to niemożliwe, ale tak jest. Będziesz go nadal nosiła w swoim sercu, swojej pamięci, będziesz tęskniła, ale nie będzie to tak bardzo paliło. Teraz pali , jesteś zła, wściekła na cały świat. Ja tez byłam. Kiedy odeszła Psonia miałam 45 lat, dziecko, męża a nie mogłam się pozbierać. Czułam zal do całego świata, zazdrościłam innym ludziom prowadzącym psiaka na smyczy. Zadawałam sobie odwieczne pytanie " dlaczego Psonia?". Widać tam na górze była bardziej potrzebna niż mnie. Dziś wiem ( przekonałam się o tym nie jeden raz), ze one odchodzą z tego świata , ale nadal się nami opiekują. To wydaje się nieprawdopodobne, ale wierze w psie aniołki. Bel też nim został i będzie się wami opiekował. Wiem, ze dzisiaj , kiedy rana jest taka świeża, taka bolesna wyda ci się to niedorzeczne. Początkowo też w to nie wierzyłam, ale to jest prawda. Pozdrawiam cię i pamiętaj, nie jesteś sama. Jestesmy z tobą. Piesku pociesz panią. Odwiedź ją chociaż we śnie

Jestem pewna, że będzie trzymała. Norasku wasze łapinki mają niespotykaną moc, więc trzymaj co sił. Pamietam

Pewnie rozrabiały na całego :lol: Dziś niedziela i moje odwiedzinki u was śliczności kochane

To normalne Asiu. Każdy z nas tęskni za psiakiem, którego się kochało, i który odszedł na tęczowe łąki. Żeby to tylko tak nie bolało, ale boli jak diabli Szarlotto

Axelku

Saruniu, dziś kolejna niedziela i moje odwiedzinki u ciebie

Rastuniu, kolejna niedziela i moje odwiedzinki

Morusku, pamiętam pieseczku o tobie

Co tam porabiacie Aniołki? Pamiętam Punieczko

Harleyku