szajbus

Następczynie potrafią wyczuć moment, kiedy trzeba nas pocieszyć. To jest piękne.

Pięknie napisałaś shadow2. Moimi Aniołkami tam opiekują się moi rodzice, nie są więc samotne. Rozum swoje, rozsądek swoje, a serce i tęsknota swoje. Ja wiem, że Psonia się nami opiekuje, tak jak reszta moich psinek, które przekroczyły TM. Opiekują się także swoimi następczyniami. Gdzieś w sercu czuję, że tak właśnie jest. Psoniu trzymaj łapinki za mnie.

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Mordce gratuluję. A Helgunia nie wygląda wcale na panią w sędziwym wieku. Są wspomnienia, które nigdy nie odejdą... Są rany, które się nigdy nie zabliźnią... Są ślady łez, które nigdy nie wyschną...

Najbardziej złośliwy mikrusek jakiego dane mi było poznać. Niezapomniany.