Interwencyjne odbieranie zwierząt

[bunia2010]

LavenderSalamander2915

 

Przeanalizowałam przepisy prawne dotyczące interwencyjnego odbierania zwierząt przez organizacje społeczne i jedno jest pewne: tryb interwencyjny nie jest dowolnym narzędziem, z którego można korzystać według własnego uznania.

 

To rozwiązanie wyjątkowe, przewidziane wyłącznie na sytuacje, w których dalsze pozostawienie zwierzęcia u właściciela albo opiekuna realnie zagraża jego życiu lub zdrowiu.

Nie jest to tryb do rozstrzygania sporów, oceniania ludzi „na oko”, wywierania presji ani budowania medialnych interwencji.

Z przepisów jasno wynika też, że nie każda osoba działająca pod szyldem fundacji czy stowarzyszenia może podejmować takie czynności. Ustawa mówi o upoważnionym przedstawicielu organizacji społecznej, a więc nie o dowolnym wolontariuszu, sympatyku czy osobie, która po prostu pojawia się na miejscu i powołuje się na ochronę zwierząt.

 

Co równie istotne, organizacja po odebraniu zwierzęcia nie może sama „zamknąć sprawy” i działać całkowicie poza kontrolą. Powinno nastąpić niezwłoczne zawiadomienie właściwego organu gminy, a następnie sprawa powinna zostać poddana formalnej procedurze administracyjnej. Interwencyjny odbiór zwierzęcia nie oznacza przecież, że organizacja staje się organem państwa i może samodzielnie decydować o wszystkim.

 

Warto też jasno powiedzieć, że samo używanie nazw takich jak „azyl”, „ośrodek ratunkowy” czy „miejsce tymczasowego pobytu” nie może oznaczać braku jakiejkolwiek kontroli. Jeżeli zwierzęta są tam faktycznie przetrzymywane, to powinny mieć zapewnione warunki zgodne z prawem i zasadami humanitarnego traktowania. Działalność pod hasłem ratowania zwierząt nie może oznaczać zwolnienia z odpowiedzialności, przejrzystości i nadzoru.

 

Pomoc zwierzętom jest potrzebna. Ale właśnie dlatego powinna być wykonywana zgodnie z prawem, a nie poza nim. Bo tam, gdzie pojawia się brak kontroli, brak jasnych procedur i przekonanie, że „cel uświęca środki”, bardzo łatwo o nadużycia.

 

Jak powinien wyglądać prawidłowy tryb interwencyjnego odbioru zwierzęcia:

1) zgłoszenie lub ujawnienie sytuacji wskazującej na zagrożenie życia lub zdrowia zwierzęcia,

2) ocena, czy rzeczywiście zachodzi przypadek niecierpiący zwłoki,

3) interwencyjne odebranie zwierzęcia wyłącznie przez podmiot wskazany w ustawie, w tym upoważnionego przedstawiciela organizacji społecznej,

4) niezwłoczne zawiadomienie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta,

5) wszczęcie i przeprowadzenie postępowania administracyjnego przez właściwy organ,

6) wydanie decyzji o czasowym odebraniu zwierzęcia,

7) przekazanie zwierzęcia do miejsca przewidzianego ustawą, zależnie od jego rodzaju, np.:

* do schroniska dla zwierząt — w przypadku zwierząt domowych, takich jak psy i koty,

* do gospodarstwa rolnego wskazanego przez wójta — w przypadku zwierząt gospodarskich, np. koni, krów, kóz czy świń,

* do ogrodu zoologicznego, azylu dla zwierząt albo Centralnego Azylu dla Zwierząt — w przypadku innych kategorii zwierząt wskazanych w ustawie,

* wyjątkowo, gdy nie ma zgody takiego podmiotu albo istnieją inne przeszkody — do innej osoby prawnej, jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej, która jest w stanie zapewnić zwierzęciu właściwą opiekę,

 dalsze postępowanie wyjaśniające, a w razie potrzeby również karne,

9) ostateczne rozstrzygnięcie o dalszym losie zwierzęcia zgodnie z prawem, a nie wyłącznie decyzją organizacji.

 

Ochrona zwierząt tak. Bezkarność i samowola — nie.

[bunia2010]