ZBIERACTWO PSÓW W POLSCE

[bunia2010]

Anna Wegner

 

 

Ciekawy artykuł o przywłaszczaniu zgubionych/bezdomnych psów. Polecam szczególnie dla wyznawców organizacji pro zwierzęcych takich jak np. DIOZ

Na gruncie kodeksu cywilnego pies pozostaje przedmiotem własności (art. 140 k.c.). Zgubienie zwierzęcia nie prowadzi do utraty prawa własności. Właściciel nie traci tytułu prawnego tylko dlatego, że zwierzę oddaliło się, uciekło czy zostało zabrane z miejsca przebywania.

 

Co więcej, przywłaszczenie cudzej rzeczy ruchomej stanowi czyn zabroniony (art. 284 § 1 k.k.). W praktyce może to obejmować sytuację, w której osoba znajduje psa, nie podejmuje ustawowych działań zmierzających do ustalenia właściciela, a następnie przekazuje zwierzę „do adopcji” osobie trzeciej.

 

Warto podkreślić, że dobra wiara nie legalizuje przywłaszczenia. Nawet jeśli znalazca jest przekonany, że działa „dla dobra psa”, nie uzyskuje z tego tytułu prawa do rozporządzania cudzym mieniem.

 

Procedura zamiast emocji

Prawidłowe postępowanie w przypadku znalezienia psa jest jasne:

1. Sprawdzenie oznakowania (chip, adresówka).

2. Zawiadomienie schroniska lub straży miejskiej/policji.

3. Przekazanie zwierzęcia do podmiotu działającego w ramach systemu gminnego.

4. Umożliwienie właścicielowi odbioru.

 

Każde odstępstwo od tej ścieżki – w szczególności samodzielne „adoptowanie” psa lub przekazywanie go osobom trzecim – narusza porządek prawny.

Ustawa o ochronie zwierząt - kompetencje gmin i procedura

 

Art. 11 ustawy o ochronie zwierząt nakłada na gminy obowiązek zapewnienia opieki bezdomnym zwierzętom oraz ich wyłapywania. Gmina corocznie uchwala program opieki nad zwierzętami bezdomnymi i zapobiegania bezdomności.

 

Oznacza to, że systemowo przewidzianym podmiotem do przyjmowania znalezionych psów jest schronisko działające na zlecenie gminy, ewentualnie organizacja społeczna działająca w ramach powierzenia zadania publicznego.

 

Prywatna osoba, która „przechwytuje” psa i przekazuje go dalej według własnego uznania, działa poza systemem prawnym Art. 9a ustawy o ochronie zwierząt wyraźnie wskazuje, że osoba, która napotka porzuco

nego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi, ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub Policję.

Szczególnie problematyczne jest tworzenie quasi-schronisk i domów tymczasowych bez nadzoru weterynaryjnego i bez współpracy z organami samorządu. Zbieractwo, nawet motywowane emocjonalnie, może prowadzić do naruszeń dobrostanu zwierząt oraz do odpowiedzialności administracyjnej i karnej.  

 

https://joannaszpiega.pl/zbieractwo-psow-w-polsce/