Jump to content
Dogomania

Tola

Members
  • Posts

    52345
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    383

Everything posted by Tola

  1. Piękny! Wzruszający jak cała historia Lizki :( Choć nie ma Cię już z nami to imię TWe ponad lasami będzie ciągle odbijać się echem i kolejne psie oczy zabłysną uśmiechem.. Uśmiechem zabłysły 2 pary oczu - Soni, która od szczeniaka przez 7 długich lat była w schronisku i wielkopsa Goliata. Oba psy zobaczyłam w czasie tej pierwszej po śmierci Lizki wizyty w schronisku... Zapraszam http://www.dogomania.com/forum/topic/147628-ca%C5%82e-%C5%BCycie-w-betonowym-boksie-sonia-ma-dom/
  2. Sonia poznaje świat poza boksem (popłakałam się) [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] Miłość? [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL]
  3. Sonia zaskoczyła wszystkich swoim zachowaniem - nie tylko radzi sobie z chodzeniem na smyczy, ale również zachowuje czystość w domu! Już na pierwszym spacerku (w schronisku) z Ewą, zaraz po wyjściu z boksu zrobiła co trzeba. Mądrość zwierząt jest niesamowita. Długoletni pobyt w boksie daje o sobie znać na spacerach - Sonia często przysiada, odpoczywa.
  4. Goliat jest bardzo łagodny, powolny, ale lękliwy w stosunku do innych psów - unika nawet ratlerka, chociaż można powiedzieć, że już się zaakceptowali . Gorzej jest z beaglusiem, który jak na razie okazuje zazdrość w stosunku do nowego członka stada. Wielkopies zupełnie nie zdaje sobie sprawy ze swojej wagi, wymaga jeszcze pracy w chodzeniu na smyczy. W domu Goliat najchętniej leży, za to Sonia cały czas chodzi (nasiedziała się w boksie). Rano podbiega do wszystkich, wita się. Na spacerach nie lubi oddalać się daleko od domu, z radością wraca z powrotem. Jest filmik z zabaw Soni i Goliata, ale nie potrafię go wstawić. Czy widzicie ten uśmiech i wysoko podniesiony ogon Sonieczki? Psiaki dzisiaj [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL]
  5. Oczywiście, że pokażę :)
  6. Już kiedyś próbowałam szukać jej domu, ale usłyszałam, ze Babka nie jest do adopcji. Suczka traktuje teren schroniska jak swój dom, nie interesuje jej zupełnie świat poza bramą (mimo że ta jest otwarta. Ale tak sobie pomyślałam, ze może znajdę w schronisku kolejną Amali i Wam pokażę....
  7. Zaglądam do Tusieńki, wypatruję domku.
  8. Niższy niż kudłacz, ma krótsze łapki, tylko wydał mi się jakiś taki masywniejszy od Iki.
  9. Cudne zdjęcia, no rewelacja:)! Nie mogę się napatrzeć :) Czy jest jeszcze wątek Metmorfozy, bo warto byłoby wrzucić tam malca :)
  10. Pani Ania, jak usłyszała po raz pierwszy historię Soni powiedziała, że Sonia czekała tyle na nią... Mnie bardzo wzrusza to zdjęcie... [url=http://www.fotosik.pl][/URL] I reszta [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL]
  11. Suczka miała dostać na imię Victoria, ale jest tak łagodna, cicha, spokojna, ze zostaje cieplutkie imię Sonia
  12. To na pewno samiec, trochę większy od Iki To piesek, jest w pierwszym boksie, zdjęcia zrobiłam już po wyjeżdzie Iki.
  13. Sonia podróżowała na kolanach córki p. Ani, cały czas wtulała się w swoją małą opiekunkę.
  14. I na koniec uśmiech Soni
  15. [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] I na koniec uśmiech Soni [URL=http://www.fotosik.pl][/URL]
  16. [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL] [URL=http://www.fotosik.pl][/URL]
  17. Dzisiaj psy były u weterynarza, dostały leki na odrobaczenie, zostały zbadane. Na ciele Goliata wet stwierdził mnóstwo blizn. Pies na pewno mieszkał kiedyś w domu, potrafi sygnalizować potrzebę wyjścia na zewnątrz. Sonia nie potrafi chodzić po schodach, ale jest coraz lepiej. Psy powoli zapoznają się z innymi zwierzętami. Pani Ania jest pod wielkim wrażeniem mądrości Soni i Goliata (imiona pozostają). [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL]
  18. Chcę jeszcze napisać, ze p. Ania dzwoniła z podróży parokrotnie, opowiadała o zachowaniu psów. Dzwoniła też dzisiaj rano i po wizycie weterynarza. A teraz zdjęcia Ten pierwszy spacer dzień przed podróżą [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] [url=http://www.fotosik.pl][/URL] Sonia przekracza bramę schroniska z córką p. Ani [URL=http://www.fotosik.pl][/URL]
  19. Tak, decyzja była bardzo trudna, ale zaryzykowałyśmy, bo te psy nie miały czasu czekać - 7 letnia Sonia, która nigdy nie widziała życia poza boksem i 6 letni molosowaty, lękliwy pies po strasznych przejściach. Nie mówię, że jest to cudowny dom, nie wiem co będzie, bo nigdy nie mamy całkowitej pewności, ale tak sobie myślę, że dla Soni ważniejsza od ogrodzenia jest teraz miłość, troska i obecność człowieka. Myslę, ze mnie zrozumiecie. Dziękuje tym, którzy pomogli mi w podjęciu decyzji pisząc, ze zaryzykowaliby; mam też nadzieję, ze wszyscy sceptycznie nastawieni do tej adopcji zrozumieją ją i z czasem uwierzą, ze było warto. Wciąż obawiam się ucieczki, innych zagrożeń, ale tak jest przy każdej adopcji. Dziękuję Ewci, która z takim zaangażowaniem zajęła się wszystkim tutaj na miejscu. Pojechała do schroniska dzień wcześniej, wyprowadziła sunię na jej pierwszy od 7 lat spacer - Sonia okazała się cudowną, spokojną suczką, która jakby rozumiała, ze teraz wszystko zależy od niej... A potem przyjechała p. Ania z córką, było zapoznanie psów, wspólny spacer no i podróż, która przebiegła bez żadnych problemów. Psy trochę spały, Goliat obserwował widoki za oknem. Bardzo żałuję, ze nie widziałam Soni opuszczającej schronisko po 7 latach, jak również tego, jak po krótkich przerwach w trakcie podróży pędziła do auta. I jeszcze jedna informacja, która wzruszyła mnie do łez - w zamojskim schronisku jest suczka rezydentka zwana Babką - jedyna suczka, która od wielu lat żyje poza boksami, ma swoją wolnostojącą budę (równolatka Soni). Ewa opowiadała, że Babka odprowadzała oba psy, doskonale rozumiała sytuację. To był niesamowity widok.
  20. Każda decyzja będzie zła, bo jak Sonia nie pojedzie to jej losy tez mogą byćc rózne... I w tym cala tragedia tej suni :(
  21. Psy mieszkają w domu i Sonia tez byłaby w domu, na pewno kochana; p. Ania tutaj nie ma wątpliwości. Chwaliła tez córki właścicielki - dziewczynki (6, 9 i 16 lat) są odpowiedzialne, troskliwe. Pozostałe dwa psy pani ma od szczeniaka no i przyzwyczaiły się do życia w takiej gromadzie. Obawy budzi ta nieogrodzona posesja i fakt, ze pani jest z tym wszystkim sama z córkami, a tu decyzja o przyjęciu kolejnych zwierząt. To jest pani Ani strona (bo tez ma na imię Ania), takie klimaty miałaby sunia https://www.facebook.com/pages/Hippika-Jelcz/252575828192474
  22. Jestem już po rozmowie z p. Anią no i nie wiem co dalej, nie wiem jaką decyzje podjąć. Tak krotko - bo jest już pózno - obawy budzi duża liczba zwierząt w domu i na posesji (2 małe psy, koty, kozy, konie, papugi i jeszcze jakieś), no i nieogrodzony bardzo duży teren. Pani prowadzi zajęcia chyba dla dzieci niepełnosprawnych, na posesji jest ruch, sporo się dzieje,przewija się dużo ludzi. Wszystkie zwierzęta są zadbane, kochane - tutaj nie ma wątpliwości, ale czy pani da sobie radę z kolejnymi psami? Nie wiem co dalej - przyszła właścicielka w trakcie dotychczasowych rozmów zapewnia, ze Sonia będzie wyprowadzana na smyczy, ze zdaje sobie sprawę z problemów, które mogą się pojawić, ale czy da radę? Czy jej miłość do Soni wystarczy? Serce mówi mi, ze dla Sonia najbardziej potrzebuje właśnie miłości; rozum przypomina o nieogrodzonej posesji... Mamy obie się przespać się z tym problemem i jutro jeszcze raz wrócimy do rozmowy.
  23. Ale wiadomość!!! :) :) :) Dziękujemy :) :) :)
×
×
  • Create New...