Aska7

Do Lwowa spoko, na PW poproszę o info.

Ja uwielbiam zapach mokrego psa, a już upaprane ziemią opuszki łap to hicior. Pachną grzybowo : )

Jestem do niedzieli na wyjeździe, ale od poniedziałku pomogę przy przewozie, jakby co.

Tiaa, znajomi przywozili na wieś różne puszki dla tych wiejskich biednych piesków i okazało się, że dziadkowi bardzo z ziemniakami i kaszą smakowały : /

A co to za guzek między oczkami ?

Aż tak wiało ?

Dlatego to małe ADHD nie może iść do domu, gdzie będzie 9-10 godzin sama.

Wet w oczy zajrzał ?

Ślicznie umaszczony : )

Ja dzisiaj z TZ-tem rozmawiałam o Afgańczykach, ktorzy probują uciec, o tym że musieli zostawić swoje zwierzęta. W Usnarzu podobno jedna z rodzin ma kota. A tak w sumie to myślę o tym odkąd przeczytałam, że w czasie II wojny przetrzymywano Żydów w Serbii w Novym Sadzie w starej synagodze. Pod tą synagogą rezydowały psy tych uwięzionych. Okoliczni wspominali o tęsknym skowycie tych psów i o tym jak później biegły do kresu sił za pociągiem wywożących właścicieli na śmierć. Człowiek to najgorsza zaraza tej planety. W zakażonej strefie wokół Czarnobyla, gdzie nie ma ludzi odrodziły się nawet gatunki uznane za wymarłe.

Dolicz do stada siebie : ). Przylazłam i pomogę, jeśli będzie potrzeba. Chłopak mało straumatyzowany po schronie, bo siedział z suczkami i pewnie niekastrowany. W sumie to dobrze, że rezolutny chłopak, ale przegląd zerowy i odjajczenie (o ile zdrowy) to na początek na bank : )

Sorry, że tak mało finezyjnie, ale taka prawda jest

Samo to, że Ci ktoś żarcie pod nos podstawi to dużo : )

Pewnie wet na oczy nie widział psiaka, a ja się martwiłam, żeby "jej" nie sterylizować w schronie : /

On jest bardzo grzeczny i przytulaśny : )

No ma : )

Też tak pomyślałam. Ani jeden ani drugi. Jest mega adopcyjna i trafi na Swoją przystań. Idzie koniec wakacji to i domki się objawią.

Nie, nie przyssało go do sufitu : )))

Do góry nogami : )

Szczęście w nieszczęściu.

Ja ? Co ? A, już wiem.

Dawno temu kupowałam na rynku takie różne farfocle wołowe i m.in. płuca z tchawicą. Gotowałam to w wielkim garze i zajrzał do niego syn. Jak podniósł pokrywkę to płucka wypchnęły na wierzch tę wielką tchawicę. Syn odwrócił się do córki i powiedział ze zgrozą "Monika - matka ugotowała obcego"

Co tam u naszej szarości ?

Jestem bardzo wdzięczna za pomoc w utrzymaniu Frania, bo telefonów o niego zero : (