Jump to content
Dogomania

elik

Members
  • Posts

    81707
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    316

Everything posted by elik

  1. Anulko, bardzo się cieszę, że jednak się przełamałaś i opowiedziałaś o swoich doświadczeniach. Serdecznie dziękuję :) Nie należę do ludzi, którzy uważają, że już wszystko wiedzą. Chętnie słucham, nawet jeśli coś wiem w danym temacie, bo wiem, że na pewno nie wszystko wiem :) A ten temat jest dla mnie całkowicie nieznany więc tym chętniej słucham rad, kogoś, kto zna ten temat z autopsji. Podpowiem Pani Kasi, żeby też poczytała, bo na prawdę ciekawe i ważne sprawy opisujesz. Ten typ szelek nie jest ogólnie znany, a na pewno niewidomy piesio potrzebuje specjalistycznego sprzętu. Bardzo serdecznie dziękuję Anulko. Teosiu, to już jutro!
  2. Renatko dziękuję Ci za Lapisia. Dzięki Tobie przynajmniej ostatnie miesiące żył godnie i odszedł za Tęczowy Most w otoczeniu znanych, kochających go osób. Anetko dzięki za opiekę i bycie przy nim do końca jego dni.
  3. Anulko ogromnie Ci dziękuję za wszelkie rady. Pisz wszystko co Ci się przypomni. Ja nic nie podpowiem Pani Kasi, ponieważ nie mam doświadczenia z psem niewidomym. Gdybyś była tak miła i podesłała link do takich szelek, jakie kupiłaś dla Sawany. Ja nie potrafię sobie wyobrazić jakie powinny być szelki dla psa niewidomego i nie wiem jak przekazać. Pani Kasia być może zagląda na wątek to sama zobaczyłaby o jakie szelki chodzi, czy nawet mogłaby skorzystać z tego linku i zamówić przez internet takie szelki. Zdaję sobie sprawę z tego, że szelki w przypadku psa niewidzącego są bardzo ważne, bo one są łącznikiem psa z człowiekiem. Anulko bardzo serdecznie dziękuję za zainteresowanie i pomoc, jaką dajesz Teosiowi
  4. Renatko, Anetko serdecznie współczuję :( Lapiśku, piesku kochany, żegnaj
  5. Ja nie, ale pewnie to jchoroba, która nie często się objawia.
  6. Dziękuję Kasiu. Tak mi przykro z powodu tego wypadku :( Sunia na razie zachowuje się dziwnie, ale to z powody tych wielu zmian, jakie wokół niej się dzieją. Do guza już pewnie była przyzwyczajona, a teraz to dziwne coś na głowie, które przeszkadza i nie pozwala zrobić tego i owego. Z każdym dniem będzie lepiej. Nie wiadomo jakie miała dotychczas doświadczenie z innymi psami. Może ma przykre wspomnienia. Dobrze, że najgorsze już za Wami :)
  7. Nie Justynka, ale Bardzo proszę :) Wątek psiaków ewu
  8. Co to za choroba, że aż 3 miesiące trzeba czekać na wyniki?
  9. Jutro??? Ja bym nie wytrzymała do jutra. Ma jeszcze jedną noc marznąć? Nie pozwoliłabym, aby mój przyjaciel siedział w zimnym schronie za kratami choćby godzinę dłużej .
  10. U nas też mroźno -7 stopni ale nie czuje się mrozu, bo jest sucho i nie ma wiatru. Śniegu u nas też przybyło, dzieci maja radochę. Popołudniami gwar na naszej górce. Dzieci sporo, a wszystkie mówią jeden przez drugiego. Czy oni się słyszą nawzajem? Z odległości to tylko jeden wielki szum słychać, ale zrozumieć nic się nie da :)
  11. Przeczytałam tylko nagłówek na interii. Na więcej nie ma czasu :(
  12. Nie miałam nowych wiadomości od Kasi, a biorąc pod uwagę wczorajszą traumę i huk porannych obowiązków nie chcę Jej przeszkadzać. Na pewno, jak zapanuje nad sytuacją, to sama da znać co u suni, bo wie, że czekamy na wiadomości. Pewnie nie jestem w stanie sobie wyobrazić, co wczoraj przeszła :( Serdecznie współczuję. Bardzo dziękuję Wam za kibicowanie suni i zapraszam na bazarek imienny
  13. Mam garść nowych wiadomości. Sunia jest już po operacji. Na szczęście nie ma jak na razie przerzutów. Wycinek posłany do badania histopatologicznego. Za około 2 tygodnie będzie wynik. Operacja była ciężka i długa. Nie wysterylizowano suni podczas tej operacji, gdyż długa narkoza byłoby to zbyt dużym obciążeniem dla organizmu. Sunia już w domu, chodzi, pije, chce jeść, ale za względów medycznych, jedzonko dostanie dopiero jutro. Koszt operacji wyniesie 600 - 700,00 zł. Niestety nie obyło się bez przykrych przygód. Kasia miała wypadek. Na szczęście im nic się nie stało, choć samochód skasowany. Drugie na szczęście, to to, że zdarzenie miało miejsce jak jechali po psiaki. Oprócz naszej suni Kasia zawiozła do lecznicy na zabieg jeszcze drugą suczkę. Wracali samochodem zastępczym. Jak przyjechali do lecznicy po sunie, to nie było już lekarki, która przeprowadzała operacje i Kasia nie miała kogo zapytać o szczegóły, ale najważniejsze wiemy - guz usunięty, nie stwierdzono (jak na razie) przerzutów. Sunia nadal nie zbyt chętnie pozwala się dotykać. Pewnie jeszcze nie wie, że nie ma guza, choć czuje, że coś się tam zmieniło, bo koniecznie chce podglądnąć tamto miejsce, na co nie pozwala kołnierz i fartuszek. Jutro Kasia postara się zrobić suni kilka zdjęć. Bardzo dziękuję Wam za kibicowanie suni i zapraszam na bazarek imienny
  14. Kamień z serca Ufffff. Trzeba aż miesiące czekać na stwierdzenie co jest?
  15. Mam wiadomość, że Kasia właśnie jedzie po sunię :) Operacja się udała, sunia wybudzona. Poprosiłam Kasię, żeby wypytała o wszystko co tylko przyjdzie Jej do głowy. Ja jestem tak zdenerwowana, że nie wiem o co pytać, a chciałabym wiedzieć wszystko co tylko jest teraz ważne.
×
×
  • Create New...