_Dunaj_

Cormac na szelkach nauczyla chodzić, jak zaczął ciagnąć, to szelki nas ratrowały, tylko Leon je pogyzł i musze kupić nowe, na wszelki wypadek dla obu, kantarki tez zamowię, ale one dopiero po szelkach

Ja musze mieć 2 rodzaje codzienna, n oszona ciągle i spacerowa, ta pierwsz może byc delikatna, to raczej po to żeby przytrzymac itp...., a na spacer mam teraz dla Cormacka półzaciska taką ładną z trzech łancuszków (jak moj syn określił Cormac chyba suczki na sacerze sikają z zachwytu) ale wydaje mi sie ciężka, choć Cormac jak ja zakładam chyba stwierdza dość głupawki bedzie spacer. Leon ma łańcuszek zaciskowy na spacer, ale to mała zaraza, marzę kiedy z dwoma pójdę spokojnie, dlatego myślę o szelkach. Miewam chwile, ze po spacerze z Leonem myślę i poco ci to było. Normalnie to brałam Geralda, Tosia i Cormaca i czaseami Bugiego z szłam z całym rydwanem, a ta mała zaraza jeszcze osobno

Bardzo udany debiut Aniu

No brzydkie

Allu warto żyć znając takich ludzi, dla mnie to zaszczyt że mogłam poznać Ciebie i teraz pomagać choć troszkę razem z Tobą. Zaszczytam dla mnie jest że poznałam i inne dziewczyny, Pati, Jolę , Anię, Kasię, nawet (3 Kasie Antkę), Małgosię, drugą Anię, Pnia Małgosię, Pana Leszka, Towjego męża Alu, męża Anetki, blankę, Ewę Dagmarę, Olę i inne osoby choć niektóre znam nadal tylko wirualnie, ale wierzę, że kiedyś i z nimi się spotkam. Dzięki Wam wróciła moja wiara w ludzi i w człowieczeństwo, bo mimo trudów zycia i problemów jekie ono ze sobą niesie nie potraficie rzejść obojetnie obok tych które potrzebuja pomocy czy to dogi, czy inne psy, czy koty, te które żyją i cierpią przez głupote ludzką

Mnie się 13 piątek dobrze kojarzy, ale mam znajomą, ktora 13 w piatek z domu nie wychodzi

Pięknie napisane, popłakałam się, prawie rok temu, zdecydowałam się właściwie w ciągu jednej chwili adoptowac Leosia. Zmarł mój Tosiu, niestety żył tylko 4 lata, nie mogłam się z tym pogodzić, zawsze myślałam, ze bedziemy sobie razem zyli długo i szczęśliwie i chociaz w domu byli i Gerald I Cormaczek to ja wpadałam w czarna otchłań rozpaczy, aż nagle jakby olśnienie, jedno spojrzenie jeden telefon i potem juz się samo potoczyło. Wmówiłam sobie, że Tosiu odszedł żeby zwolnić miejsce dla dożego dziecka potrzebujacego pomocy, uznał, że on juz zazanał dość miłości. To było moje czarne słoneczko, nie chciało mi się rano wstawać jak zgasło, teraz to nasz czarny aniołek, a w domu znwowu trzej radośni chłopcy, tylko czarny jest teraz małym diablątkiem któremu psoty w głowie, ale który potrafi swoim urokiem oczarowac wszystkich. Do tego Cormiś ma przyjaciela, bo po odejściu Tosia był bardzo smutny, tęsknił, byli ze sobą nadzo zżyci, nie chciał jeść, szukał go przynosił do mnie jego smycz, a ja zamiast go pocieszać jeszcze bardziej płakałam. Teraz jest inaczej, Cormiś jest radosny, ja choc nadal bardzo tęsknię, też odzykałam radość a Gerald nasz senior też jest zadowlony, bo mlodzi razem szaleją a on może sobie spokojnie podrzemać. Z całego serca życzę Grantowi i jego Pani wielu lat szczęścia

:)

Najważniejsze, ze sie odmieniło i szczęście do niego się znów uśmiechnęło

Cudna dziewczynka :)

Wyścicskaj ją Alu mocno

Trzymam mocno kciuki

Jak dostane wypłatę w przedszkolu,bo chyba za styczeń i luty bedzie razem, (jeszcze z jednostki mazowieckiej transzy nie przesłali) to cosik wpłacę na cele statutowe

Sprawdzę Allu i napisze, bo pieprze różne w ziarnach znaczy czarny, czerowny, biały, zielony, klorowy zawsze u mnie idą i pomidorki z bazylią chyba, muszę sprawdzić, ile i czego potrzebuję

super :)

A Leos był bardzo szczekliwy na początku,pewnie nabył tą cechę bo mieszkał jakis czas z yorkami, jest juz zdecydowanie lepiej, choc nadal lubi popyskować, za to Cormac to 2-3 razy szczekn ie pokaże, że potrafi i tyle, może dzięki temu młody sie wyciszył, stado jednak to stado i haszczak też ma zapędy do stróżowania pod bramą i czasami kogos obszczeka ku ogólnmeu zdziwieniu bo haszczaki ponoc nie szczekają tylko wyją :)

Wkurzona jestem z lekka, napisała do mnie byla uczennica, ze widzi po postach, ze zajmuje sie adopcjami i chcialby pomocy. Ma do oddnia kundelka, którego adoptowali rok temu, bowłasnie musieli zmienić mieszkanie i długo pracuja i ona bardzo go kocha i z tej miłosci chce mu znaleźć nowy dom bo widzi, ze ona sam sie w mieszkaniu męczy, nie wiem rok temu nie pracowali czy co że mieli czas dla sa. Naisała, żeby m i odesłała zdjęcie podpytam niech troche o nim napisze, ale może niech jednak spróbuje, więcej zabawek zeby sie nuedził wybiegac przed albo po pracy, ja wstaje z powodu psów 5.30-6.00, zeby zanim pojde do pracy pobiegały zjadły i poszły spać, nie wiem czy ja przekonam, odnosze wrażenie, że sie znudził. Poza tym napisałam, zeby przede wszystkim skontaktowała się z osoba od której adoptowała, ja moge pomoc w sprawdzeniu domu, ojjjj rece i nogi opadaja, ale dobre choć i to, ze napisała, żeby jej pomoc, a nie wyrzuciła byle gdzie. Czekam teraz czy mi mimo wszystko odpisze

:)

Nie podawałam takich leków nie wiem A co do oddawania to bliska jestem wypoweidzi Alli, i własciwie delikatnie to wyraziłam , tylko jeśli dłuższe trzymanie miałoby psu zaszkodzić to lepiej wczesniej oddać niż później, w sumie dla psa to i tak to będzie bolesne. Chyba zbyt szybko ludzie decyduja sie na posiadanie psa. Jak słyszę u znajomych ze chcą mieć psa albo dziecko chce mieć to proponuję, zeby najpierw sie z kims majacym psa zakumplowali, niech dziecko chodzi go czesać wyjść na spacer, albo zaproponuje, ze na czas czyjegos wyjazdu zajmą sie psem. Jka ktoś marzy o dogu zapraszam do siebie niech sie poprzytula, niech go obślini możemy razem iść na spcer niech pociągnie na smyczy i wiecie część wtedy stwierdza, ze własciwie to jeszcze nie zdecydowali ze tylko tak sobie myślą, że może kiedyś. A potencjalni miłośnicy dogow często mówia, ale ja nie wejdę do Ciebie bo one takie duże, przecież im tez urośnie i wtedy przychodzi refleksja no tak a pewnie taki duzy to duzo je itp.... i przestaja marzyc o dogu. Według mnie jnak ktoś wyciaga ręce z krzykiem tylko mnie nie dotknij bo się ubrudzę nie powinien mieć psa, alebo jak zadaje głupie pytania, że ja to ewnie bez rzerwy myje podłogę, myje tyle ile trzeba albo tyle ile mi sie chce, takich też skreślam z listy potencjalnych posiadaczy psa, oj ropzisalam się........ale wkurza mnie bezmyslność i brak wyobraźnie w kwestii posiadania psa jakiegokolwiek, nie da się planowac wspólnego zycia z psem myśląc jakoś to będzie, inni sobie radzę to i ja dam radę

To prawda Aniu niech lepiej odda dopoki nie jest za późno, jest jeszcze młodziutki to szybko znajdzie domek i da sie ułożyć. A życie też pisze różne scenariusze czasem nieprzewidywalne, ale trochę braku świadomości nie wykluczam, mnie często bliżsi i dals anjomi pytaja ile mięsa daje psom, jak mówię, że 1-1,5 kg to nastepne pytanie a własciwie stwierdzenie wszystkich chyba, jak odpowiadam że jednemu to jest chwila niezręcznego milczenia. A miny ludzi widzacych ile mięsa kupuję po pytaniu to na miesiąc czy na dwa i mojej odpowiedzi, że na tydzień są czasami niesamowite, tylko aparatu brakuje

Cudna, aż w sercu ściska, Lilu najpeszgo domku zyczę

Fajnie, ja Jolu chyba przyjadę dzień wcześniej

Tosiu był dogiem lądowym, a Cormac wprost przeciwnie narazie jeszcze nie spotakliśmy takiej wody do której by nie wszedł, w sobotę sarwdzał wytrzyamałość lodu i sie skąpał, tak po kostki, bo wlazł na lód na takim nieiwielki zagłębieniu i o sodem była woda, lód chrupnął, ale ptfffór wodny wcale się nie przestarszył i potaplał w kałuży

Kurcze to raczej do domu, gdzie zawsze ktos jest w domu, albo mieszka z dala od ludzi, żeby nie przeszkadzał szczekaniem, a może jakis dobry behawiorysta by pomógł, je nie miałam nigdy takich problemów, ale zawsze staraliśmy na początek, żeby zawsze ktoś był w domu, albo zostawały na krotko, teraz też jest tak, że tylko sporadycznie sa dłużej same, ale to głównie dzięki temu, że pracujemy w różnych godzinach często, a nie wszyscy w tych samych i TZt ma możliwość zaglądania do domu w ciągu dnia, no i jak nie ma syna, to albo ja dzonie to TZt że już wyjechałam do pracy i wtedy wie, że ma za jakiś czas zajrzeć do psów, albo on dzowni że wyszedł i wtedy ja wiem, że powinnam się pospieszyć z powrotem, nigdzie nie zajeżdżać po drodze

Oj i znowu mam mokre oczy, cudne wieści. Do Ani to już nawet nie dzownię, bo nie mam sznas sie dopchac i też ją zamęczałam opowieściami o swoich psach, teraz potrafimy przegadać z godzine z jedna albo druga Kasią :) A do weta też mam zaufanie, teraz pozbylismy sie problemow skornych bez bezsensownego faszerowania spów antybiotykami i sterydami, jak czegos nie jest pewnien to odsyła do specjalistów, a nawet kardiologa i chiruga zaufanych srowadził mi do Radziejowic