hanka456

Wołga i Alep w nowych domach szczęsliwe. Dwa wspaniałe owczarki doczekały się swoich domów. Jakie to niesamowite. Kiedyś ktoś je porzucił, a teraz ktoś to naprawił. Czy Wołga dogaduje się ze swoimi nowymi koleżankami?

Może jeszcze nie wiecie ale Rawka to prawdziwa "gospocha" potrafii pilnować dzidziusia w wózeczku i zarządzać swoim podwórkiem. smiesznie skubie ząbkami dopominając się o pieszczoty.

Myslę, że znajdzie się taki czlowiek.

Ruter czeka na tego jedynego, ostatniego Pana.

To wspaniale. Przekażę informacje do domku tymczasowego, w którym Mabyn byl w Polsce. Pani o niego pytała, bo pokochała tego psa. Zresztą trudno go nie kochac, on po prostu słodki jest.

Trzymamy za Misię kciuki i czekamy cierpliwie.

HURRA!!!!!! To wspaniała wiadomość.

Misia ma prawo do szczęsliwego zycia. Misia napewno ma swojego Anioła i ten Anioł niech uprzejmie przyprowadzi do niej nowego "Pańcia" z domkiem jak się nalezy.

Bratek pokazuje sie wszystkim i skromnie prosi o domek.

Nie sposób nie kochać Foksa. mimo, że na łańcuchu, to jest mu duzo lepiej niż w boksie. W boksie nie miał żadnego kontaktu z człowiekie, a on tego tak bardzo potrzebuje. Dla niego dopiero pojawiła się nadzieja gdy wywedrował do budy. I jeszcze o zdjęciach. To portretowe, jesienne jest po prostu rewelacyjne.

Dla Tomiego pobyt w schronisku naprawdę jest bardzo ciężki. On walczy tak jak umie o nowy dom i zainteresowanie człowieka.

Dziękuję Kasiu. To, że czują się dobrze to już jest dobra wiadomośc.

Myslę, że musimy czekać i ufać, że odezwie się ktoś kto zechce spełnić dobry uczynek, po prostu zechce zrobic cos nie dla siebie ale dla tej istoty, która już dała światu tak wiele, a teraz może tylko czekać i ufać, że współodczuwający ludzie nie bojący się starości zechcą jej pomóc i godnie przejść na druga stronę. Zbigniew ma wiele uroku w sobie i potrafii dać jeszcze duzo radości jednakże zdecydowanie potrzebny człowiek świadomy tego, ze adoptując Zbysia robi cos dobrego dla świata i dla ludzi, którzy ufają, że nie tylko na konsumcji świat się opiera.

Psie życie Reksa źle się zaczęło, ale może w Dogomanii jest szansa na poprawę i odmianę losu.

Jeszcze nie powiedziałam jednego. Jego "właścicielka" zgodziła się go oddać, bo w przerwie między ciągami zdaje sobie sprawę z tego, ze nie może mu zapewnic żadnej opieki, a i tak ta opieka jest nijaka. Ale powiedziała: " Wie Pani, pani Małgosiu, (nie wiem dlaczego tak sie do mnie zwraca), że Puszek musi pokochac nowego pana, bo bez jego miłosci nic z tego nie wyjdzie. Powiem Wam, ze mnie tym zdaniem zaskoczyła. Szukajmy takiego Pana, którego Puszek pokocha.

NIe pozwolmy Amolowi zlamć serca.

Niestety nikt do mnie nie odezwał się w sprawie Puszka. Jest mi bardzo cięzko, bo gdy patrzę na niego, a on spojrzy tymi swoimi przpastnymi oczyskami to robi mi sie gorąco.

On nie może powiedzieć jak upłynęło jego zycie, ale jakiekolwiek by nie bylo teraz nie jest dobrze i to jest niedobre. Zbigniew prosi o dom.

Jestem bardzo szczęsliwa, że wszystko tak wspaniale wypadło. Czekamy na wieści z Niemiec jak dalej potoczyły się losy naszych bylych podopiecznych. Pan kierowca busa, choc to była jego pierwsza wyprawa, ma swojego faworyta wyprawy, pyta ciagle o Trolapka, co znim? Co dalej będzie? Tak samo jego poprzedni opiekunowie. Gdyby mozna bylo prosic o krótkie informacje na temat Trójłapka. A Babit?

What about Alep? How is he doing? And Starszak?

Tak, to dziwne, że Bratka nikt nie pragnie. Po prostu nikt sobie nie jest w stanie wyobrazić, ze istnije pies. ktory kocha bez granic, który dzielnie sobie radzi na trzech łapkach, który ma w sobie tyle uroku, że nie sposób go opisac, który łapie bażanty w locie, a nie robi im krzywdy, Dla Bratka domek musi by c przewspanialy, bo to musi byc nagroda za jego cierpienie. Trzy miesiace był w gipsie i dzielnie wytrzymywał. Czy to mało?

Ja kilka sło o Szariku jeszcze. Szarik był juz raz adoptowany, pamietam ludzi, którzy go zabierali. Zddziwiłam się bardzo gdy zobaczyłam go ponownie, a to taki wspanialy psiak.

Bardzo mi przykro.

Ruter biega i węszy a domku jak nie ma tak nie ma.

Do Foksika, to aż strach podejść, bo chce zacałować człowieka na "śmierć". Na spacerach biega posłusznie, nie trzeba go specjalnie pilnowac, a przede wszystkim, to przemiły, przesympatyczny i ciepły psiak.