GoniaP

Majga, dzięki za rady. Jutro pobiegnę kupić siemię. Jutro też zniesiemy małą na trawę. Już wyszukałam taki szeroki skórzany pas, będziemy ją podtrzymywać, może sama się wypróżni.

Nic ie wiem o pitt bullach... Podeślijcie mi proszę jakieś linki, żebym mogła się podszkolić. Mam nadzieję, że nie pokaże na nas zębów jak już się z tego wszystkiego wykaraska, za co wznoszę modły do nieba...

Jestem... Ponadto jestem trochę podłamana... Zoperowany łokieć wygląda gorzej niż przed paroma godzinami. Poza tym sunia nie może się wypróżnić, bo nie ma jak. Czuję, że się tym dodatkowo męczy i stresuje. Jak wiecie, jedną łapkę ma w gipsie, a nadgarstek drugiej ma zgięty i unieruchomiony by nie obarczała ciężarem zoperowanej łapki. Jak próbuje wstać, to się przewraca. Z kolei jest bardzo czysta. Przy nas zdarzyło jej się zrobić siusiu, pod siebie, na łóżko obłożone podkładami. Biedna zerwała się z miejsca i patrzyła na nas czy nie dostanie jej się za to. Nie wiem co robić :-( Bardzo mi jej żal i jest to okropny widok. Nie głoście peanów na moją cześć. Bo największe podziękowania należą się Halinie. To ona biega wokół Pixie, sprząta, pilnuje, pierze... Ja zza ściany denerwuję się przeokrutnie i wyobrażam sobie różne tragedie... :shake:

[quote name='andzia69']Goniu - tej osobie z zagranicy podałam nr konta Emir - ale w-wski:oops: bo tam znalazłam jakieś ibany i swifty...nie będzie problemu?:cool3:[/quote] Nie będzie, dziękuję :Rose:

W sprawie noszy coś się wymyśli ;) Pixie jest bardzo dzielna... mimo, że na pewno cierpi. Nawet nie pisnęła przy zastrzykach. Rana wygląda bardzo dobrze, jest leciutki obrzęk, ale to normalne. Nie gorączkuje. I wiecie co? Podejrzewam, że ona głodowała, bo nie mogła jeść przez ten złamany ząb! Kto miał kiedyś leczenie kanałowe, ten wie jaki to okropny ból! A teraz wreszcie może jeść! Dosłownie rzuca się na jedzenie... Kupiłam jej dziś puszkę RC Convalescence, dostała 200gr i połknęła w 2 sekundy.

Lecę do Pixie. Zaraz mój TZ przywiezie wetkę.

[quote name='majqa']Mam nadzieję, że jeśli nie pojawi się inna alternatywa, to chociaż do czasu po drugiej operacji. Jak wspomniałam, ja u siebie nie zniosłabym suni w pojedynkę, a z noszami (ta opcja jest najbezpieczniejsza) nie wyrobiłabym nawet przy cudzej pomocy na zakrętach (tak wąska klatka schodowa). Kiedy sunia zacznie chodzić, to już zmieni postać rzeczy. Liczę, że z upływem czasu, będziemy mieć większą jasność, co do wypadku (okoliczności), stanu zdrowia Pixie, jej możliwości lokomocyjnych i psychiki, by móc zmodyfikować odpowiednio tekst ogłoszeniowy i z nową wersją poszukać suni domu stałego.[/quote] No z tym noszeniem będzie kłopot :-( Dziś postanowiłyśmy jej nie ruszać, (najwyżej kupkę się posprząta) bo pogoda brzydka, a sunia cierpiąca... Ale od jutra zaczniemy... Nosze mamy tylko do środy...

Kto wstawi te zdjęcia??? [URL]http://picasaweb.google.pl/Bolutojo/Pixie230808[/URL] .

[quote name='majqa'] [I]a jej ciałko wstrząsały dreszcze."[/I] [I]"[/I][/quote] a jej CIAłKIEM ..........:oops:

Pixie pożarła kurczaka z ryżem (ja ugotowałam kurczaka, a Halinka ryż), dostała przeciwbólowy, pomachała ogonkiem, poddała się pieszczotom i śpi. [url]http://picasaweb.google.pl/Bolutojo/Pixie230808[/url] Co do kosztów operacji, to nikt nie miał głowy o tym wczoraj rozmawiać. Umówiłam się z wetem na poniedziałek na odbiór opisu operacji i faktury. O 14stej jadę po weta.

Wszyscy są przejęci! Zwykle oschli i "macho" mąż i syn Halinki, nad Pixie się pochylali i mówili jak do dziecka. Mój TZ opieprzył mnie, że dopuściłam do tego, że Pixie prawie wczoraj się wykrwawiła... Powiedział, dlaczego do %#@&*(! nie wzięłam jej wczoraj do domu. Dzielnie dźwigał nosze... Syn Halinki zamontował w pokoju Pixie kamerę! Mamy więc na nią podgląd 24h! A teraz lecę do pacjentki! A Wy proszę ślijcie same dobre myśli, żeby nasza dziewczynka szybko doszła do siebie! I bardzo, ale to bardzo Wam wszystkim i za wszystko dziękuję!

Jak do niej wróciłam, leżała bidulka na drugim boczku i bez przykrycia. Rozwalił mnie widok ufnych oczek i szaleńcze merdanie ogonka... Nie chcę sobie nawet wyobrażać jaką gehennę by przeżywała, gdyby ją wtrącić po tej operacji do "szpitalika" w schronisku... Przy kolejnej wizycie, jak już byłam pewna, że sunia się wybudziła, podałam jej wodę... z ręki, na leżąco. Zlizywała kropelki i patrzyła na mnie... z wdzięcznością.

5. Halinka zrobiła dobry użytek z zakupionych materiałów, a wygospodarowany pokój zamienił się w szpital. Pixie ma królewskie warunki... Własny pokoik, własny materac i czułych pielęgniarzy. Na materacu rozłożone są nieprzemakalne prześcieradła, na nich podkłady chłonne. Na podłodze folia malarska, gazety i kartony. Ułożyłyśmy Pixie wygodnie, otuliłyśmy kocykami bo trzęsła się z zimna, pogadałyśmy z nią, poprzytulałyśmy i zostawiłyśmy na jakieś pół h.

4. Potem było nieznośne czekanie i nerwy...W końcu doktor zadzwonił, że operacja sie udała i Pixie żyje... Gdy weszliśmy do kliniki, naszym oczom ukazał się smutny widok... Pixie leżała pod kroplówką, a jej ciałko wstrząsały dreszcze. Doktor opisał operację, ale Wam nie powtórzę, bo nie zapisywałam... Sens jest taki, że: - udało się naprawić łokieć książkowo - gdyby operacja odbyła się w pierwszym tygodniu po wypadku, Pixie odzyskałaby 100% sprawności, a teraz jest szansa tylko na 90 parę %. - miała zrobiony przeszczep kości.... - ten rodzaj urazu świadczy o tym, że sunia jest bardzo młoda, ma najwyżej trochę ponad rok Pan Doktor pożyczył nam nosze, bo trzeba ją będzie nosić z piętra na ewentualne siusiu. Zatachał małą do samochodu razem z moim Tztem, a na koniec uścisnęłam mu mocno dłoń niewiele mówiąc, bo miałam w gardle kluchę. Ale On wie, jak bardzo jestem mu wdzięczna... Jak bardzo wszyscy mu dziękujemy...

3. Zakupy zrobiłyśmy w zaprzyjaźnionym sklepie medycznym, nota bene u mamy mojej przyjaciółki. Kupiłyśmy chłonne podkłady i nieprzemakalne prześcieradła. Dostałyśmy mega zniżkę, ale i tak faktura opiewa na kwotę 150zł.

2. Już w gabinecie... Odbyłam rozmowę z panem doktorem. Poprosiłam o zrobienie morfologii, powiedziałam, że patrzy na nas cała Polska, policja, prokuratura, schronisko i media. Opieprzył mnie, że denerwuję go przed skomplikowaną operacją... Miał rację, bo nie mam wątpliwości, że to świetny specjalista, a poza tym dobry człowiek. Ale wiecie jak to jest... jak położy się rękę na psim cierpieniu i krzywdzie. Jak można przepaść, gdy bull, który zwykle budzi we mnie strach, popatrzył mi w oczy i polizał rękę... Pixie została na stole, a my pojechałyśmy na zakupy, by stworzyć mały szpital.

Bez składu i ładu bo muszę biec do Pixie, ale opowiadam o wczorajszych zdarzeniach... 1. Pojechałyśmy do schronu we dwójkę, moja sąsiadka Halinka, i ja. Natychmiast zostałyśmy wezwane "na dywanik" do pana kierownika. Tam oświadczyłam, że sunia nie wróci już do schroniska, i że przejmujemy nad nią opiekę. Wstrzymując oddech, czekałam na reakcję. Za chwilę pisałam odręcznie pismo świadczące o powyższym, a wypuściłam powietrze dopiero, gdy podpisał się pod nim kierownik. Poprosiłam, by zaprowadził nas do szpitala, bo chciałam zobaczyć Pixie tam... Ostatni raz widziałam ten szpital ponad rok temu, kiedy "odbijaliśmy" Sułtana. Nic, absolutnie nic od tego czasu się nie zmieniło... Pixie leżała i trzęsła się na twardej, brudnej pryczy... Ogonek podklejony pod brzuszkiem... Inne szpitalikowe biedaki szczekały... Nas uderzył odór strachu i śmierci...

Proszę.....Niech ktoś wstawi zdjęcia na wątek,,,,,,,,,,,

Idę spać... Z komórką przy uchu... Tak się umówiłam z sąsiadką. Nie mam dziś sił na opowieści. Powiem tylko, że sunia ma ok. roku, na co wskazuje uraz. Jest wspaniała... Pokochałam ją.... Ja.................................. pokochałam Pitt bulla.... Doktor przejęty... Zrobimy dla niej wszystko......

Zdjęcia z dziś........ [url]http://picasaweb.google.pl/Bolutojo/Pixie220808[/url] ,......................

[quote name='majqa']Ważne, że Pixie zamknęła już za sobą drzwi piekła. Dziś nie dziwiłabym się gdyby Gonia tu nie zajrzała. Biorąc pod uwagę jej emocje, nerwy, zmęczenie, stawiam, że też się słania zmęczeniowo.[/quote] To prawda, drzwi piekła zamknęły się poza Pixie. Jestem wykończona, ale myślę tylko o niej. JUż ładuję zdjęcia...

[quote name='Ra_dunia'] Już niedługo Gonia odbiera Pixi... Oby już nic więcej złego nie spotkało tej suni. Goniu - dobrze, że jesteś.[/quote]Bez Was nie dałabym rady... Dziękuję Wam za wszystko. Jadę po naszą Pixie!

Operacja zakończona sukcesem ! Trwała ponad 2,5h ! Pixie żyje, ale jeszcze śpi! O 19 tej ją odbieramy! Kciuki nadal potrzebne!

Dziękuję Wam wszystkim za wsparcie moralne i trzymanie kciuków. Odchodzę tu od zmysłów czekając.... Dziś Pixie została oficjalnie przejęta przez Fundację Emir, która przejęła za nią odpowiedzialność. Niech tylko przeżyje, niech wyzdrowieje, a przysięgam, że już nigdy nie wróci do tego okropnego miejsca, ani też włos jej z głowy nie spadnie.

Pixie jest operowana. Wyniki krwi bardzo dobre, a sunia nie była słaba, tylko bardzo, bardzo przerażona. Potem Wam wszystko opowiem, a na razie nerwowo oczekuję telefonu od weta, że juz po, że żyje....