supergoga

Podniosę sunieczkę w drodze do domku. Szukamy i szukamy - najlepszego domku na świecie dla psiego dziecka.

NO dokładnie tak. Wiem sama o tym, też próbowałam. Podniosę kotki, bo sprawa domku dla nich jest taka pilna. POmóżcie proszę.

Ja widzę, mimo, że nie należę do szczególnych speców astkowych. Ale jej pysio jest takie usmiechniete. Pewnie łatwiej by było gdyby tolerowała inne psy - niestety - tego nie robi mimo wielu prób Pawła. A martwię się o Kasię coraz bardziej - to okaleczanie mi się nie podoba. Ona chyba chce wyjść, chce spacerów i człowieka.

Wymieniłam meile z Ziele - to bardzo logiczna, rozumna i wrażliwa dziewczyna. Jednak nie może i nie powinna teraz brać takiego psa jak Anha - na razie w ogóle lepiej, żeby poczekała aż się usamodzielni finansowo. Byłoby to dla niej za poważne wyzwanie. Wspaniale, że tak podeszła do sprawy. Jestem dla Niej pełna uznania. Dzięki Ziele za rozwagę. Anha szuka domku. Sliczna szczeniorka. A domek wybierzemy najlkepszy na pewno. To przecież gwiazdeczka fundacyjna jest.

Ja coś się wyklaruje - zaraz napiszę. Trzmajcie kciuki cały czas.

Azja si e pokazuje, ale jakoś nikomu nie wpadła w oko. Nie ma widoku na domek dla tej tolerancyjnej, bezproblemowej suni [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img135.imageshack.us/img135/6027/azja31kt3.jpg[/IMG][/URL] [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img165.imageshack.us/img165/3084/azja32oj4.jpg[/IMG][/URL] [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img147.imageshack.us/img147/7238/azka30sz1.jpg[/IMG][/URL] Z daszku budy najlepiej widać - czy czasem jakiś domek dla Azji nie wyłania się z oddali. Oj, jednak chyba nie - biedna Azja nadal czeka.

Kasia zdaje się że potrzebuje domku.Z braku zajęcia, z braku swego człowieka - nawet pysio sobie skaleczyła. To nie jest psiak, który znosi zamknięcie w kojcu - a z innymi psami pobiegać nie może. Więc przez to - urzęduje krócej na wybiegu. Biedna Kasia - taka jest sympatyczna Tu widać zraniony pysiolek naszej grubasińskiej. Ale tak się cieszy na wizyty kogos, kto zatrzyma się koło niej. Nie było czasu na zdjęcia z wybiegu. Więc chociaż moja córcia zrobiła kilka takich.

Urwis, jesteś kochana. Dzięki za pomoc i poszukanie domku dla żółwia. Oby wszystko wypaliło. Koszalinianka - nie wiem na razie Urwis ma chyba jakis pomysł, ale jakby co - pamiętamy i dziękujemy. Żółwiku - pakuj domek.

Bardzo się martwię. Nad Poznaniem nadciąga burza i ulewa. Ona tam na pewno się boi. No jasna .....Anha, jeszcze trochę poczekaj.

Miejmy nadzieję, że DS. Czekam na ankietę. I jeśli wszystko wypali będziemy myśleć nad transportem.

Wczoraj odwiedzilismy psiaki, w tym Misio został wygłaskany przez moją córkę. Musimy koniecznie pojechać żeby go wyszczotkować. Gubi futerko i konieczna będzie dla Misia akcja skubania i szczotkowania.

Już wysłałam ankietę do Ziele - i jest mam nadzieje szansa dla malej. Tylko Ziele musi dokładnie wszystko przemyślecć,żeby nie ulegać chwili i żalowi dla malej (i może dla nas). To musi być przemyślana. I musisz ją kochać nad życie. Co do siusiania wygląda tak - że...nie wiem. Jak była u nas nie siusiała w domu. Jak wyszłyśmy do weta i na spacer - od razu p[oszła na trwaniczek - wie po co się wychodzi. To dziecko, nie zaręczę że się jej nigdy nie zdarzy, ale wie, że siusiu jest na trawniczku. A to dużo.

Ja się zupełnie nie znam na kociej psychice. Też nie chciałabym, żeby cos im się stało. Kto nam podpowie??? Kto się zna??? Koci braciszkowie musze poszukac dobrego domu, koniecznie.:-(

Gdyby się powiększyły i ściany i tolerancja mojej suki, nie zawiozłabym Anhy. Ale juz Bumerang też się właczyła i szuka. Bo dopatrzyła się w małej trochę flata. Może - z charakteru na pewno. Siła spokoju i uczucia. A ja znowu ryczę. Oczy Anhy mnie prześladują. Jestem świnia, jestem bydlę, że tam ją wywiozłam. A ona tak ufnie na nas patrzyła, tak chętnie z nami szła, ciekawie rozglądała się w aucie. Powiedzcie mi, że będzie dobrze bo coś mnie powoli trafia.

Anha sie przypomina W naszym domu - czeka na ratunek: [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img132.imageshack.us/img132/4397/anha20cu8.jpg[/IMG][/URL] Jedziemy do miejsca przeznaczenia. Anha jeszcze nie wie, że to nie spacer - że to przytulisko dla takich jak ona wyrzutków. Obok cioteczka Opal (moja córcia) [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img517.imageshack.us/img517/2796/anhaauto2mu1.jpg[/IMG][/URL] Z ciotką Rene - już w przytulisku. Troche niepewna, co ją czeka [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img517.imageshack.us/img517/68/anha21ar3.jpg[/IMG][/URL] Nie zostawiajcie mnie tutaj! Boję się!!!! [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img517.imageshack.us/img517/9646/anhaklatka10ac3.jpg[/IMG][/URL]

Pięknie dziękuję za banerek - dokładnie taki, jaki sobie marzyłam. Rewelka. Naprawdę. Mam nadzieję, że przyniesie suni szczęście.

Jestem. Nie wytrzymałam, dowiadywałam się o małą. Całą noc miałam przed oczami ten jej smutek. Wiem, że u Pawła jest bezpieczna, ale to tylko jednak przytulisko, mimo, że najlepsze jakie znam. Sunia ma się nieźle, ma apetyt i wygląda, że czuje się nieźle. Ziele - jeśli jesteś zainteresowana adopcją - podaj proszę adres meilowy - wyślę Ci ankietę adopcyjną. Nie ukrywam, że marzę aby wziął to cudo ktoś z dogomanii - ktoś kto jest tu z nami, kto będzie nam o niej pisał i przede wszystkim - kochał. No i nigdy jej nie porzuci, nie odda, nie skrzywdzi. Pod tym wzg.lędem wierzę w dogomanię. Tak więc - ziele - czekam na meila i całkiem prawdopodobne, że jeśli podtrzymasz zamiar adopcji Anhy - będziemy szukać transportu.

Dzięki bardzo. Powrzucam jutro od rana jeszcze gdzie będe mogła. Nie moge nie myśleć o niej. Najsmutniejszy szczeniak jakiego widziałąm. A tak kocha przytilanie. Wtedy przymyka oczy i zamiera - żeby nie spłoszyć ludzkiej ręki. Choć na gwałtowny ruch w rejony głowy lekko sie kuli. [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img403.imageshack.us/img403/2765/anha6xm7.jpg[/IMG][/URL]

Juz przeczytałam. Tylko tam raczej było o małe/średnie. Anha będzie wielkości setera - spory psiak. Czy jest jakiś wątek seterów?

A jakie domki, gdzie - nie słyszałam.

Dzięki Wam wszystkim. O świcie do pracy - a ja siedze i stale widze jej oczy zza klatki. I łapkę. Ja też zawiodłam. A w domu była taka spokojna, połozyła sie i spała.

Kto może pomóc z banerkiem dla małej - ona jest za delikatna na bezdomność, za bardzo juz skrzywdzona. Taka smutna - nie umiem tego określić.:shake:

Poproszę wszystkich o mocne zaciskanie kciuków, cos szykuje się może. Tyle że potrzebny transport: Koszalin - Słupsk? :-(

Siadłam psychicznie i właśnie ryczę. Ma ogłoszenie na allegro, alegratka kupsprzedaj 4łapy eurocity. Nie dałam rady fizycznie więcej. Widzę jak siedzi tam i patrzy na mnie, w ciele szczeniaka - smutne, dorosłe oczy [URL=www.fotosik.pl][IMG]http://images27.fotosik.pl/248/397d65a6285980a0.jpg[/IMG][/URL] A tak prosiła żeby jej nie zostawiać [URL=www.fotosik.pl][IMG]http://images28.fotosik.pl/249/d87f21b4c77dbe6a.jpg[/IMG][/URL] Ja odeszłam. A to sunia, gdy była jeszcze z nami [URL=www.fotosik.pl][IMG]http://images33.fotosik.pl/321/926cadab5708fd48.jpg[/IMG][/URL] [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img147.imageshack.us/img147/5/anha4bl9.jpg[/IMG][/URL] [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img179.imageshack.us/img179/6698/anha5lo3.jpg[/IMG][/URL]

Anha nie ma szczęścia. To piękne, 4 – miesięczne szczenię zostało znalezione na jednej z osiedlowych klatek schodowych. Wychudzone, brudne i ogromnie nieszczęśliwe. W psich, jeszcze szczenięcych oczach Anhy – odbija się taki ogrom żalu, smutku, beznadziei – że łamią się najtwardsze serca. Niestety – ktoś chyba okazał się nieczuły. Ktoś kto zostawił sunię i skazał na poniewierkę. I w taki sposób Anha trafiła pod moją opiekę. Nieśmiała, wdzięczna za każdą oznakę zainteresowania. Jak na szczeniaka – wręcz niezwykła. Spokojna, posłuszna, zna podstawowe komendy i chętnie je wykonuje. Poznała już kiedyś zasady czystości – wie do czego służy trawnik. Anha zaliczyła także wizytę u weterynarza – była bardzo grzeczna – jest zdrowa tylko niedożywiona o bezgranicznie zrozpaczona. Odrobaczyłam sunie, odpchliłam, zaprowadziłam książeczkę zdrowia. Niestety – nie mogła zostać u mnie w domu – pojechała więc tam, gdzie nikt nie zrobi jej krzywdy – ale z pewnością nie jest szczęśliwa. Przebywa pod troskliwa opieka naszego wolontariusza – jednak jest to kojec i buda. Cały czas mam w oczach wyraz żalu rozpaczy na jej psim pyszczku, gdy odchodziłam od kojca. I łapkę, którą wysuwała bezradnie, próbując mnie zatrzymać. Nie mogłam – moja własna psica jest chora – drożdżyca, gronkowiec skórny – i do tego zazdrość totalna. Czy znajdzie się domek, który ja przygarnie i pokocha. Tak smutnego szczeniaka, tak cichego i delikatnego nie spotkałam nigdy. Żadnej agresji, ani do ludzi, ani do zwierząt. Ciągnie do dzieci, chyba je lubi. A teraz – siedzi sama w kojcu i budzie – a ja…cóż, nie mogę spojrzeć we własne odbicie w lustrze. Tylko jakie było wyjście – miałam zostawić ją na tej schodowej klatce? Pomocy dla Anhy. Wyjeżdżam w piątek na 3 dni, gdyby nie to, kto wie…może szukałaby domu będąc u mnie. Nie pozwólmy jej tam długo czekać. Bo pęknie jej małe serduszko. Tak, jak powoli pęka moje. Jeśli ktoś wyrzucił tą sunię, skazał na taki żal - bo ona ewidenctnie tęskni - nie napisze, czego mu zyczę. Ale nie są to czułe słowa. Psiak jedzie do Pawła, widać, że dobrze czuje się w aucie A tak patrzyła za nami - gdy zostawialismy ją samą - psi dzieciak Anha jest niezykła - koloru czarno-brunatnego. Przypomina mix setera, płochacza, wyżła. Może ktoś mógłby ja wstawić na inne portale, może na setery. Nie wiem sama.