Gabs_on

W kwestii pozyskania środków dla Ruperta z Bieszczadów: otóż u nas już piękna zima - goście przyjeżdżajcie i kasę Rupertowi dawajcie.

Tak? No to byłoby super. Jutro zapytam czy u nas też takie cuda na poczcie mają. Jeszcze jedno, któraś z Was miała w podpisie link do bazarku psa Alfika. Licytuję tam przedmiot a w swojej głupocie nie zapisałam linku. Czy zainteresowana może ten link wkleić w tym watku? Z góry bardzo dziękuję.

Zrobiłam dziś przelew dla Ruperta. Może chociaż trochę pomoże. Zero wieści ws. ewentualnych gości???? Mam zgromadzonych trochę fantów na bazarek, ale jak wpakuję to w paczkę to nie wiem czy transport się będzie w ogóle opłacał. Możecie mi podpowiedzieć jak najlepiej dużą paczkę wysłać????

Konkretnie - w Wisłoku Wielkim, 10 km od Komańczy. Jeśli ktoś potrzebuje jakiś innych informacji - służę :razz: Rozgłaszajcie, rozgłaszajcie :) A propos przyjazdów z Warszawy, to my przez całe lata najpierw przyjeżdżaliśmy na weekendy, święta itp. i dopiero potem się tu przenieśliśmy na stałe ;) Z Warszawy jest świetny dojazd do Sanoka, a potem to już możemy odbierać kogo trzeba, byleby Rupertowi coś do sakwy wpadło ;)

Mam jeszcze jeden pomysł ad. zdobycia środków: otóż mieszkam w Bieszczadach (a konkretnie na pograniczu Bieszczadów i Beskidu Niskiego), mamy dość duży dom (drewnianą łemkowską chyżę), więc jeśli znajdziecie kogoś zainteresowanego przyjazdem np. na weekend, to ja mogę przyjąć gości a w zamian za to niech oni wpłacą pieniądze za nocleg (możecie podawać dowolne kwoty) na konto Ruperta. O. Podkreślam tylko, że to muszą być goście, którzy lubią psy, bo mamy ich 3 i mieszkają w domu, więc trzeba wiedzieć czym to pachnie (wyłudzanie jedzenia, spanie na kanapach, brudne łapy na świeżo założonych ciuchach itp.). Jeśli okaże się, że ktoś taki się znalazł, to proszę o kontakt: 502754687. Marta. Myślicie, że to dobry pomysł????

Hmmm... Weszłam dziś na wątek o suni, którą wzięłam z Psiego Anioła i zobaczyłam w jednym z podpisów wątek Ruperta. Czy możecie mi podać nr konta, na który można wpłacać pieniądze i napisać jakie przedmioty mogą być fantami???? Może uda się choć trochę pomóc.

Wrzucam kolejne zdjęcia Duśki z mojego telefonu - enjoy :) [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/580/obraz001qlc.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img580/5029/obraz001qlc.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/801/obraz002px.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img801/1493/obraz002px.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/442/obraz003mz.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img442/2643/obraz003mz.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/703/obraz004mw.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img703/5337/obraz004mw.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/846/obraz005zn.jpg/"][IMG=http://imageshack.us/a/img846/9820/obraz005zn.jpg][/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/825/obraz006yw.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img825/5663/obraz006yw.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/707/obraz007lz.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img707/4996/obraz007lz.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/577/obraz008me.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img577/5630/obraz008me.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/99/obraz009md.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img99/338/obraz009md.jpg[/IMG][/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/580/obraz010ae.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img580/2039/obraz010ae.jpg[/IMG][/URL] Uploaded with [URL="http://imageshack.us"]ImageShack.us[/URL]

W ramach rehabilitacji, bo wstyd mi trochę, że tak długo nie donosiłam niczego nt. Dusi: otóż Dusia ma się jak najlepiej - co prawda w dalszym ciągu trochę się boi, zwłaszcza mężczyzn, ale to już zdecydowanie inny pies. Co prawda jest wyjątkowo humorzasta i np. kwadrans trwa ściągnięcie jej ze spaceru do domu, bo stoi w progu i wybrzydza czy wejść, czy może jeszcze zostać i poszczekiwać zza płotu na rowerzystów, albo zryć grządkę w poszukiwaniu gryzoni :smile: Nie przepada za wyczesywaniem, kąpielami i strzyżeniem, uwielbia za to szaleństwa w krzakach ze swoimi psimi kompanami (oprócz Dusi mamy jeszcze dwa przygarnięte psy) i wraca cała oblepiona rzepami, które później sukcesywnie lądują na kanapach. Wydawało mi się to niemożliwe, ale okazało się, że Dusia potrafi się ośmielić i teraz... broni domu :smile: Co prawda nikogo nie ugryzła, ale ostrzegawczo szczeka i podbiega do nieproszonych gości z niespecjalnie przyjazną miną. Na spacerach szaleje i już trochę umie biegać za zabawkami i je przynosić (do tej pory uciekała gdzie pieprz rośnie przed każdym człowiekiem, który miał cokolwiek w ręku). Zauważyłam, że niestety w jej przypadku wszystko musi odbywać się w takim tempie, jakie ona wyznacza a dodatkowo w towarzystwie innych psów - tzn. np. smaczki absolutnie nie działają :smile: Dużo nauczyła się od pozostałych psów, które z kolei są bardzo przyjacielskie (jeden z nich byłby najszczęśliwszy, gdyby był na stałe zrośnięty z człowiekiem :smile:) i teraz przychodzi i zmusza do drapania, czasem skacze na mnie, żeby okazać radość, zachęca do zabawy, spokojnie śpi przy nas (czego wcześniej nie robiła, cały czas była czujna i zrywała się za każdym razem, gdy tylko ktoś się poruszył), przychodzi do kuchni na odgłos krojenia na desce (kojarzy się to jej z krojeniem mięsa, które przypada psom w udziale) i grzecznie czeka na swoją porcję :smile: Co prawda pewnie nigdy nie będzie takim zwykłym psem i trzeba brać pod uwagę to, żeby np. nie przechodzić zbyt blisko niej kiedy śpi tak, żeby jej nie przeszkadzać, czy brać pod uwagę to, czy akurat ma "zabawowy" nastrój przy rzucaniu zabawek, żeby się nie przestraszyła, czy wypatrywać jej w nocy przez okno czy raczy już przyjść do domu ze spaceru, czy jeszcze chce pobyć na zewnątrz, albo inne tego typu rzeczy, ale już się do tego przyzwyczailiśmy i cieszymy się, że udało się nam choć trochę ją przekonać do ludzi i sprawić, że widać momenty, w których jest zwyczajnym szczęśliwym pieskiem. Niżej dwa zdjęcia, może nie najlepszej jakości, ale wtajemniczeni wiedzą o co chodzi :smile: [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/853/17082012144.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img853/2840/17082012144.jpg[/IMG][/URL] Uploaded with [URL="http://imageshack.us"]ImageShack.us[/URL] [URL="http://imageshack.us/photo/my-images/703/17082012148.jpg/"][IMG]http://imageshack.us/a/img703/3923/17082012148.jpg[/IMG][/URL] Uploaded with [URL="http://imageshack.us"]ImageShack.us[/URL]

Hahahahaha! Tak mi na podświadomość wpływać - wstyd! ;P Ja na serio bym go wzięła natychmiast, tylko że Amok jest dosyć obrzydliwym psem w stosunku do innych samców - natychmiast się rzuca i nawet nie węszy "pod ogonem" tylko atakuje. Teraz trochę się uspokoił i psy sąsiadów (dwa malutkie kundelki, samce) mogą w miarę spokojnie przebiegać drogą 10 m od naszego domu :) ale co do większych osobników nie ma zmiłuj...

O rany! Faktycznie podobny do Duśki - na początku myślałam, że to jakieś nowe zdjęcia "z przeszłości" duśkowej ktoś wstawił ;P Chętnie bym go przygarnęła, ale Amok nie toleruje innych samców. Duśka ma się już coraz lepiej - ostatnio odważyła się przy mnie bawić z Amokiem i śpi na łóżku tak mocno, że można koło niej przejść, a ona się nie budzi. Kiedyś zrywała się natychmiast jak tylko usłyszała szelest. Poza tym jest niesłychanie zazdrosna - jak tylko widzi, że głaszczę albo drapię Amoka to natychmiast podbiega i wsuwa się pod rękę żeby ją też poczochrać :)

Kurcze, nie pamiętam ani Umisi, ani Imbira. W którym boksie były? Amok, który w Warszawie podczas spacerów rzucał się na ludzi (co prawda tylko na niektórych, ale nigdy nie było wiadomo na kogo) zaniechał teraz tego procederu. A propos rozszarpywania karteczek - Duśka i Amok za każdym razem jak tylko zostawi się coś na stole to natychmiast to ściągają - Dusia do perfekcji opanowała otwieranie maselniczki i wylizywanie zawartości. Regularnie drą też na strzępy gazety. Ehhh. Umisia i Misiek się lubią? Duśka w Amoku jest zakochana ;P

Niech ktoś wklei zdjęcie Umisi :)

Wysłałam Akrum kolejną porcję zdjęć Duśki i Amoka (tym razem go widać ;P ) z prośbą o ich wrzucenie na forum w wolnej chwili. Dusia jest bardzo mądrym psem - nauczyła się używać klamki i otwiera sobie drzwi. Nie wiem jakie są wcześniejsze losy Duśki, ale wydaje mi się, że musiała być gdzieś w domu i ktoś musiał się nią zajmować i uczyć, bo uwielbia łóżka, szybciutko zorientowała się jak otwiera się drzwi (Amok umie otworzyć sobie drzwi, które nie są zamknięte na klamkę i otwierają się na zewnątrz - po prostu je "popycha" i teraz Dusia umie to samo), dodatkowo ta sprawa z klamką - na początku po powrocie z pracy nie wiedzieliśmy co się dzieje - dlaczego psy czekają na nas w przedpokoju a nie w domu pomimo tego, że wszystkie drzwi są pozamykane. Któregoś dnia Piotrek zauważył, że Dusia wskakuje na klamkę i próbuje ją nacisnąć, a wczoraj widziałam jak Duśka jednym "naciśnięciem" łap przyciska klamkę i zadowolona wychodzi na zewnątrz. Poza tym dwa dni temu pierwszy raz słyszałam jak Duśka warczy na Amoka - do tej pory to on zawsze ją odpędzał od siebie warczeniem, bo nie jest już taki młody i skoczny jak Dusia i nie chce się bawić :) a ostatnio dałam im jak zwykle psie dropsy z olejkiem miętowym - Amok zawsze się na nie dosłownie rzuca, a Dusia nigdy ich nie jadła i Amok jej owe dropsy podkradał. Tym razem Dusia zabrała dropsik i wskoczyła z nim na łózko. Amok podszedł w nadziei, że jak zwykle dostanie mu się kąsek więcej a tu... Dusia trzyma ciasteczko koło siebie i warczy. Chyba nie muszę dodawać, że Amok miał minę nietęgą :)

No tak, dwa pierwsze zdjęcia (jak napisała Akrum) pochodzą z dnia podróży w Bieszczady, następne to zdjęcia Duśki na kanapie i z Amokiem. Ostatnie jest zrobione o 5 rano (Dusia wskakuje na łóżko i podgryza, żeby już wstawać)... ale wygląda na nim trochę jak wilkołak :))))

Akrum, dostałaś zdjęcia? Wysłałam je w piątek ze skrzynki fundacyjnej :)

[IMG]file:///C:/Documents%20and%20Settings/mgustak/Pulpit/dusia/20101102101.jpg[/IMG]Nie wstawię zdjęć, bo nie wiem jak. Może mi ktoś podpowiedzieć? :)

Dziewczyny, zrobiłam potwornie głupią rzecz- przez przypadek skasowałam zdjęcia z aparatu i w związku z tym mam tylko zdjęcia robione komórką, ale wiem, że chcecie zobaczyć Duśkę całą i zdrową, więc wrzucam choć te parę fotek. Dusia robi ogromne postępy- mnie się już prawie wcale nie boi, nawet jeśli zdarza mi się przy niej zrobić gwałtowny ruch, czasem w takich sytuacjach nawet chce się bawić :) Jeśli chodzi o mojego chłopaka to też jest coraz lepiej, ale bezsprzecznie jakiś mężczyzna musiał zrobić kiedyś Dusi jaką krzywdę, albo ją bardzo przestraszyć, bo ona się niesłychanie boi facetów. Mojego Piotrka też, chociaż jak wspominałam jest lepiej. Teraz chociaż od czasu do czasu przechodzi koło niego :) Wcześniej absolutnie nie chciała wyjść spod stołu (uznała go za swoją budę i tam spędza mnóstwo czasu, więc ma tam teraz posłanko) jak Piotrek był w domu i nie spał :) Do mnie przychodzi, delikatnie podgryza i zaczepia łapą -chce żeby ją głaskać i się z nią bawić. Jak wracam do domu i mnie widzi to macha też ogonem. Generalnie jak się ją woła a ona nie ma akurat ochoty przyjść, albo się boi, to ucieka i chowa się "do siebie", ale mam na nią sposób i jak chcę, żeby przyszła, to głaszczę Amoka i mówię do niego jaki to jest kochany, piękny itd. :) Bardzo często wtedy w Duśce odzywa się zazdrość i przybiega w mgnieniu oka, żeby ją też podrapać.

Długo nie pisałam niczego o Duśce, ale trochę się u nas porobiło - mianowicie Dusia... zagryzła naszego kota. Jednym ugryzieniem. Strasznie dużo nerwów mnie to kosztowało i nie mogłam się pozbierać w związku z tym pisanie tu o innych "dokonaniach" Dusi było ostatnią rzeczą, o której myślałam. Z fajnych rzeczy: Dusia przychodzi rano do łóżka i budzi - robi to trochę niezdarnie, bo "bije" łapami, ale jest za to słodka i widać, że jest bardzo zadowolona jak już jej się uda. Merda też ogonem na mój widok i podrzuca głową rękę żeby ją drapać. Odkryłam też u niej dwa guzki: przy obojczyku i na grzbiecie przy ogonie. Pani weterynarz powiedziała, że to najprawdopodobniej tłuszczaki (pod skórą, są ruchome) i żeby to obserwować, a jeśli nie będzie się powiększało to żeby jej nie męczyć i nie operować. Poza tym Dusia zachowuje się w domu zupełnie inaczej jak nikogo nie ma - buszuje po szafach (jest bardzo sprytna i inteligentna - musiała być bardzo biedna w schronisku nie mogąc się realizować ;P ), zagląda do wszystkich kątów, zrywa firanki (to jej ulubione zajęcie), bo chyba szaleje jak widzi jakieś zwierzęta za oknem. Dużo nauczyła się od Amoka (np. otwiera sobie sama drzwi). Amok ma już swoje lata (ok 9) a Dusia chce się z nim bawić i to bardzo "żywo" w związku z czym Amok na nią warczy. Suka jednak się nie zniechęca i dalej próbuje swoich sił. Zdjęcia w tym tygodniu.

Dusia śpi w łóżku! W nocy przychodzi i kładzie się na mnie mordką albo całym psim ciałem ( a trzeba Wam wiedzieć, że jest coraz większa - co prawda nigdy nie będzie gruba, bo to już taki typ, ale rośnie w oczach :P ) - zanim dotrze na miejsce depcze po człowieku niesłychanie, nauczyła się chyba tego od Amoka, bo on z nami śpi, albo przypomniały jej się dawne "przedschroniskowe" czasy. Zdjęcia już wkrótce!!! :)

Dusia w domu zachowuje się zupełnie inaczej niż na zewnątrz. Czasem jest strachliwa i kuli się pod stołem, czasem wskakuje na łózko, podgryza, uderza łapą zmuszając do drapania. Na dworku natomiast jest diabłem wcielonym- nie reaguje kompletnie na nic, nie słucha, nawet nie spojrzy na człowieka, który z nią wychodzi - ma z góry upatrzony cel i do niego dąży - a to dowiedzenie się kto szczeka za płotem, a to sprawdzenie czy lis był w nocy nad strumieniem itd. Poza tym Dusia nie jest łakoma i niełatwo jej dogodzić. W Azylu chętnie jadła pasztet, a w domu pasztet już w zęby kole :) Dlatego nauka przychodzenia w domku nijak się ma do tego, co dzieje się na podwórku - Dusia ma sprawy do załatwienia i już :)

Ja nie spuszczam Dusi na otwartym terenie. Ona szaleje tak na podwórku! Na dłuższe spacery chodzimy na smyczy. Szkoda mi jej co prawda, bo Amok biega swobodnie ale z Duśką jeszcze się boję. Tym bardziej, że widać, iż jest powsinogą i im pewniej czuje się w domu tym mniej się słucha i tym bardziej się oddala.

Dziś w nocy ofiarą padł mój telefon komórkowy, który leżał na łóżku - Duśka szaleje... Jest też coraz bardziej nieposłuszna na spacerku - nie słucha się i coraz mniej pilnuje się Amoka. Za to zawsze wraca do domu. Chyba jednak będzie musiała wychodzić na smyczy. Zobaczymy jak będzie się rozwijać sytuacja :)

No właśnie problem w tym, że Duśka za nic nie chce zabawek! Wszystko leży a ona lubuje się w ciuchach, gazetach (wszystkie, które znajdzie są porwane w drobny mak...), kapciach. Co do kota - Dusia jest bardzo mądrym psem i rozumie, że nie może wchodzić do kociego pokoju, ale widać, że ją to bardzo kusi. Dziś w nocy nie zamykaliśmy drzwi tylko zastawiliśmy szafką na której stała kocia klatka i jakieś pudełko. Żaden z psów nawet nie próbował się tam dostać, bo wszystko było w jak najlepszym porządku a kot spał na sofie :)

Z ostatnich doniesień: od 5 dni mamy kota. W zasadzie kocicę. Na stronie Psiego Anioła Dusia miała napisane, że lubi koty. Amok dostał parę razy pazurem od kota mojej mamy, więc tylko biegnie za kotem chwilę, ale jak kotu ucieczka się znudzi i odwróci się do Amoka z napuszonym ogonem to pies natychmiast salwuje się ucieczką. Podczas naszego pobytu w domu psy tylko przychodziły i patrzyły na kocicę, Amok od czasu do czasu do niej podbiegał i węszył, ale kotka się go nie bała i żywo wykazywała zainteresowanie. Duśka tylko się przypatrywała. W związku z tym postanowiliśmy, że zostawimy pokój, w którym przebywa kot otwarty, bo zwierzaki się dogadają. Po powrocie do domu zastaliśmy kanapę "rozłożoną", odsuniętą metr od ściany (kocica chowa się czasem w skrzyni na pościel w tej kanapie), podbicie kanapy (czyli miejsce, w którym można dostać się do skrzyni na pościel) było całe w strzępach a kot siedział skulony pod szafą. Po dwóch dniach (teraz zamykamy kota w jego pokoju "na kłódkę" w momencie kiedy wychodzimy z domu), Amok zaczął przychodzić do kocicy - mała się go trochę boi, ale niespecjalnie się nim przejmuje i dalej mruczy u mnie na kolanach. Niestety, wczoraj przyszła też Duśka - kot zesztywniał i zaczął chować się za książkami na regale. Pozwala mi to przypuszczać, że prowodyrem ataku na kocicę była "nieśmiała i zastraszona" Dusieńka:). Pewnie psy nakręcały się wzajemnie. Poza tym nie wyobrażam sobie, żeby Amok, który jest bardzo leniwym psem sam wymyślił wydzieranie podbicia kanapy :) Poza tym Dusia wychodzi na podwórko bez smyczy - wraca razem z Amokiem :) Robi się coraz chłodniej, więc powroty do domu idą im coraz szybciej :))) Dziś w nocy Dusi zebrało się na zabawę - zaczęła mnie podgryzać, kraść moje kapcie i ubrania, które wisiały na poręczy krzesła i cwałować z nowo zdobytymi gadżetami przez cały dom. Chciała bawić się z Amokiem, ale ten nie wykazywał najmniejszej chęci i chował się za moje uśpioną osobę - oczywiście depcząc mnie niemiłosiernie. Jak się domyślacie - spało mi się wspaniale :/ Muszę przyznać, że rekompensuje mi to świadomość, że Duśka czuje się coraz pewniej i że się mnie nie boi skoro zaczepia mnie, żeby się z nią bawić. Mam tylko cichą nadzieję, że jednak Amok będzie bardziej chętny do igraszek ;P

Już po wizycie. Dusia była baaaardzo grzeczna - co prawda założyłam jej nylonowy kaganiec przy obcinaniu paznokietków, ale okazało się, że wcale nie był potrzebny - Duśka była oazą spokoju ;) Ku mojemu zaskoczeniu, po wszystkim, Dusia zaczęła się rozglądać i węszyć po całym gabinecie!!! Dostała też środki p/robakom i komplet szczepień. Dodatkowo okazało się, że ma grzybicę trzech paznokci. Mam już na szczęście wszystkie leki i będę psinę kurować :) Jeśli chodzi o ucieczki, to faktycznie Duśka każdej nocy buszowała po parapetach - co prawda mamy wzmacniane szyby, ale i tak nie mogłam spać, bo się o nią bałam, żeby sobie krzywdy nie zrobiła. Wygryzła nam też kawałek drzwi wejściowych, bo chciała się wydostać (pomimo tego, że wychodziliśmy z psami po kilkanaście razy dziennie). Na szczęście teraz jest już ok, Duśka ma nawet swój ulubiony pokój (stoją w nim dwa łóżka i Dusieńka co jakiś czas zmienia pozycję i lokalizację - z jednego łóżka na drugie :).