Rude ZŁO

Właśnie sobie przypomniałam, dlaczego lata temu zrezygnowałam z dogomanii Dakota trafiła do hoteliku, który jest blisko nas z wielu powodów. Między innymi dlatego, że cenię sobie współpracę z ludźmi, którzy poza empatią do zwierząt, wykazują się też życzliwością do ludzi i pokorą. Nie było zgody (ani mojej, ani kierownika), by wywozić ją setki kilometrów stąd, do domu ze stromymi schodami. Pomagając w schronisku od ponad 15 lat mam różne doświadczenia. Jestem przezorna. Podejmuje ostrożne decyzje. Wybieram często bezpieczniejsze rozwiązania. I mam do tego prawo. Tak jak Wy macie prawo się ze mną nie zgadzać. Jednak czepialstwu na wątku Dakoty mówię nie

Dojechała! Dziękuję raz jeszcze za wzięcie jej pod opiekę, ona tak długo prosiła i czekała nie mamy pojęcia dlaczego była niewidzialna Na jej miejsce w pojedynczym kojcu wskakuje od razu suchuteńki psiak w typie belga. Dziękuję w imieniu całego wolontariatu, kochamy tą iskierkę bardzo! - trzymamy kciuki za szybkie znalezienie idealnego dla niej domku stałego

Baaardzo dziękuję za zainteresowanie Hienką sunia nie ma szczęścia do adopcji, mimo jej silnych starań o uwagę człowieka Teraz mieszka w pojedynczym schroniskowym kojcu, ale ona tak bardzo potrzebuje mieć swojego człowieka serca nam pękają jak kolejne osoby przechodzą koło niej obojętnie... A ona tak się stara... Nie traci nadzieji... Hienka została doszczepiona przeciwko chorobom wirusowym i daliśmy jej preparat nexgard spectra (od pcheł, kleszczy i robaków). Jest wykastrowana i zaczipowana... Gotowa już od dawna i nic

Ja nie rozpamiętuje przeszłości. Ona miała swój czas.Teraz czas na teraźniejszość i starania, by jutro było lepiej. Wiele pracy jeszcze przed nami, ale zdecydowanie jesteśmy na dobrej drodze

Dziś owczarka wyjechała do hoteliku, a dwa inne psiaki pojechały do swoich stałych domów. We wrześniu 18 psów znalazło domy. Adopcje idą ładnie i co raz bardziej świadome są. Nie od razu Rzym zbudowano, ale nie dojdziemy nigdy do celu, jeśli nie zaczniemy iść

Ja jestem tam wolontariuszką od 15 lat. Od paru rozwijamy się prężnie. Teraz to lawinowo wręcz ale to nie tylko moja zasługa. Aktualnie w wolontariacie jest ponad 40 osób Ja się dopiero rozkręcam

No ok, ale czy robienie cokolwiek na co dzień bycia razem można nazwać szkoleniem? W mojej ocenie nie, dlatego zajęłam stanowisko. Zależy co dla kogo oznacza, że pies był szkolony. Więc każdy z nas może mieć rację Ona nie umiała siadać, nie umiała się położyć, nie umie dawać łapy, ani chodzić przy nodze na żarcie. Nie bardzo wiedziała co to zabawka. Nie czuła się komfortowo biorąc smaczka z ręki. Uczy się jednak bardzo szybko. Wyciąga wnioski łatwo. Super reaguje na nagrodę socjalną. Świetnie generalizuje. Myślę, że to fantastyczny pies dla kogoś, kto chce porobić z psem coś więcej, niż spacery. Priorytetem jest jednak dom, który zagwarantuje jej bliski kontakt z człowiekiem i udźwignie ewentualne problemy zdrowotne. Nie fiksowałabym się na tym szkoleniu. Ja bym jej dla siebie nie chciała - jeśli wiesz, o czym mówię (a wiem, że wiesz kochana ).

Sama wiesz, że inaczej zachowuje się pies wzięty na spacer przez zwykłego miłośnika, a inaczej gdy weźmie go w swoje ręce trener. Owczarka uczy się błyskawicznie. Zanim wyszłam z nią z boksu, nauczyła się siadać i leżeć. Nie lubię jak psy po mnie skaczą, więc pierwsze czego ich uczę od pierwszej sekundy kontaktu ze mną to podążania za mną bez skakania i siadania i gapienia się na mnie, gdy się zatrzymuje. Praktyczne i dobrze wygląda na fotach Być może ktoś ją czegoś uczył, ale czy można to nazwać szkoleniem. Nie wiem. W bezpośrednim kontakcie z nią, nie odniosłam takeigo wrażenia. Jedno co jest pewne, to trafiła w kiepskim stanie fizycznym i psychicznym. Ładnie się poprawiła, ale w grupowym kojcu sobie nie radziła totalnie. Cieszę się, że została zauważona i zabrana, dzięki temu mogę być o nią spokojna i wziąć pod opiekę kolejnego czworonoga, którego przygniata rzeczywistość schroniskowa.

Nie wiem skąd przekonanie, że była szkolona. Przepraszam, nie śledzę wątków zamojskich psów, na bieżąco. Nie bardzo mam na to czas Sunia nie odbiega poziomem kontaktowości, od żadnego owczarka w zamojskim schronisku. Z każdym z nich mogłabym nakręcić takie filmiki lub zrobić foty Wszystkie psy będące pod opieką wolontariatu są łagodne w stosunku do ludzi. Ogłoszenia o zaginięciach są przez nas śledzone na bieżąco. Sunia jest świeżo po kastracji, ale nie jest psem nowym. Nikt o nią nie pytał. W trakcie jej pobytu, zostało odebranych kilka innych owczarków. Obroża jest schroniskowa. Pozdrawiam, Wolontariuszka Lidka

proszę o zapisanie 25 zł stałej deklaracji