Frotka

Mikuś jest przesłodki :lol:

Bardzo Was proszę -jeżeli macie możliwość koniecznie weźcie tego psa już dziś. Nie ma nic niebezpieczniejszego dla psa niż siedzenie pod klatką. Zawsze znajdzie się ktoś kogo to denerwuje i kto takiego psa sobie nie życzy. Poniżej ku przestrodze zdjęcie z wczoraj - pies spalony żywcem tylko za to, że uporczywie siedział pod klatką w Andrychowie. Takich spraw od początku tego roku mam kilkanaście, wszystkie dotyczą psów spod klatek (spalenia, okaleczenie, oblania wrzątkiem, postrzelenia śrutem). W tym miejscu było zdjęcie. Usunęłam z uwagi na drastyczność. Przepraszam jeżeli kogoś przestraszyłam.

Chyba masz rację. Po paru dniach histerii wróciłam do starych nawyków i jest dobrze. Jeszcze raz Wam dziękuję.

Sprecyzuję moje pytanie: Czy myślicie że to się może powtórzyć w związku z czymś innym niż jedzenie? Np. czy kiedy nie będzie mnie w domu on może ją zaatakować z powodu zazdrości o zabawkę?

Bardzo Wam dziękuję. Trochę mnie to podniosło na duchu. Teraz w ich relacjach już jest dobrze,a nawet bardzo dobrze ale ja dosłownie wariuję jak na nich patrzę. Ciągle mi się wydaje, że to się powtórzy. Pozwalam im być ze sobą tylko kiedy jestem obok (a ostatnio siedzę w domu cały czas). W nocy zmieniam mieszkanie w fortecę - mnóstwo barykad, przegród, zeby do siebie nie przełazili. Jak jedno je to drugie jest wyprowadzane na spacer. Jak głaszczę jednego to tak żeby to drugie nie widziało. Istny obłęd. Nie wiem czy dobrze robię, bo im się to wyraźnie nie podoba. Do tej pory wszytko robili razem - razem jedli, razem spali, razem kopali dziury, bawili się i razem spacerowali. Teraz czują się wyraźnie zdezorientowani. Chcą być ze sobą, a dokładniej - jamniczka koniecznie chce być z owczarkiem. Nie chce wychodzić sama na spacery. Niechętnie je kiedy go nie ma. Kiedy ich do siebie puszczam liże owczarkowi psyk, kładzie się na nim i zasypia albo przynosi mu piłeczki, żeby się z nią bawił. Niedługo koniec wakacji i nie będę mogła cały dzień ich obserwować. Chyba będę ich rodzielać na czas przez który nie będzie mnie w domu. Z drugiej strony już widzę, że będą się czuli pokrzywdzeni. Już teraz rozwalają moje przeszkody. Co robić? Rozdzielać (przez czas kiedy nie będzie mnie w domu) czy nie?

Powodzenia! (i gratulacje że masz już pierwsze pozytywne efekty)

Po tym wypadku próbowałam odseparować owczarka. Wygoniłam go karnie do innej części domu i zastawiłam kratką. Jamniki bardzo wyraźnie domagały się jego powrotu a kiedy wrócił wylizały go i położyły się na nim spać. Co robić?

Mam (między innymi) 7 letniego owczarka i kilkumiesięczną sukę jamnik miniaturka. Urodziła się u mnie, wyrastała pod opieką owczarka. Dwa dni temu owczarek próbował ukraść coś z korytka jamników. Jamniczka zaprotestowała. Chwycił ją raz za głowę. Z nosa poleciała krew. Dzisiaj już wielka miłość ale nie wiem co będzie dalej. Będę oczywiście pilnować, chować miski, nie dopuszczać, żeby jadły razem itd. ale boję się, że może ją kiedyś jeszcze chwycić. Nie chciałabym jej oddawać - to było najsłabsze, wyjątkowo pechowe szczenię, cudem odratowane. Bardzo jest z nami związana a my z nią. PS z innymi jamnikami które u mnie mieszkają nigdy nie było takich sytuacji.

Moja rada jest taka - zignoruj. Z tego co piszesz pies jest nieźle znerwicowany. Ma uraz na punkcie sikania. Może za bardzo go karciłaś :-? Miałam kiedyś na przechowaniu 2 letniego psa, który został oddany, bo sikał. Kiedy nabrudził trząsł się z przerażenia, wywracał oczami i.... sikał dalej. Zignorowaliśmy sprawę. Przez tydzień - dwa brudził jak dotychczas, po czym nagle przestał. Chyba przekonał się, że nic mu nie grozi i reakcja panicznego strachu i skiania z nerwów znikła.

U siedmioletniego jamnika wykryto padaczkę. Jakie leczenie proponujecie (chodzi o leki nowszej generacji, tak, żeby nie utrudniały mu normalnego funkcjonowania). Kto w Polsce jest specjalistą w zakresie padaczki? Gdzie można wysłać wyniki do konsultacji?