betinka24

No tak tylko tamtego wątku nikt nie wypycha do góry wogóle go nie widać :-(

[quote name='malagos']Betinko, ogłoś ją gdzie sie da (allegro, Gazeta wyborcza - piątkowe wydanie zawiera darmowe ogłoszenia) , tylko dogomania to za mało....[/quote] Na allegro juz umieściłam jej ogłoszenie jest nawet jedna osoba która ją obserwóje :p

miejmy nadzieje ze ktos zechce Lolka

Misio tak bardzo prosi o domek

Mam nadzieje takie maleństwo z niej wystraszone

[quote name='iwop']Margot na pierwsza! Bettinka ona cały czas jest w domu? :oops:[/quote] Z tego co sie dowiedziałam to cały czas przebywa u tych ludzi ale jak to dlugo to jeszcze potrwa to nie wiadomo bo ci ludzie ciagle chca jej sie pobyc, ale moze nastanie jakis cod i im cos sie odmieni

[quote name='asiamm']Gdzie sunia jest? W Legionowie? Jaki jest powód oddania?[/quote] Suczka została znaleziona obecnie znajduje sie w przytulisku pod Warszawa , ale w każdym momencie może przyjechać do wawy:)zwł w weekend:) Podaje numer telefonu do kolezanki która zajmuje sie suczynką 502-204-595

Nie sunia jest w Warszawie!!!

Kropeczka niema jak widać szczęścia nikt nawet się nią nie interesuje :-(

Oj potrzebny potrzebny i to taki domek w którym mogl by już dorzyć spokojnie swoich ostatnich dni. Aż trudno mi nawet sobie wyobrazić co ten psiak przeżywa :-(

Psiak jest tak kochany,że aż trudno to opisać

Z tego co wiem on w tej chwili jest w takim szoku po utracie Pana że nie reaguje na nic, nie wychodzi wogole z budy :-(

Z tego co wiem to niestety nie wiadomo jak się nazywał, mówią na niego poprostu Staruszek

Ja sama z moim owczarkiem jeździłam do dr. garncarza, to wysmienity specjalista mojemu Baronkowi uratował poki co wzrok. Ja niestety nie mam wpływu na to czy osoba która sie nim zajmuje wybierze sie z nim do doktora, a może już był u lekazrza, ale napewno jutro napisze do niej i podam adres i telefon dr Garncarza, może zdecydują się pójść z Lolkiem tam.

[quote name='olenka_f']znajdzie się jego dobra duszyczka, na pewno sie znajdzie[/quoteObyście wszyscy mieli racje, i oby jak najszybciej znalazł się ktoś dla naszego smutaska :p Trzymam za niego kciuki z calych sil

[quote name='iwop']bettinka a moze jakis tymczas albo hotelik? :-([/quote] Najlepiej by bylo jakby trafila gdzies odrazu do domu na stale, bo ona i tak juz troche w s woim zyciu przeżyła. Boze biedna psianka,kiedys byla juz w schronisku ci ludzie ja uratowali ona byla szczesliwa a teraz zyje jeszcze pod jednym dachem z ludzmi ktorzy kiedys byli jej wybawcami a teraz znow chca byc jej katami. Najlepiej zeby trafila gdzies juz na zawsze do domu bo jesli znow pokocha swoejgo Pana w DT i znow bedzie musiala odejsc to chyba jej serduszko juz peknie :placz:

[quote name='iwop']Margo musi miec dom!:placz: gdzie ona teraz jest bettinka?[/quote] Dowiedziłam się od znajomej że jest ona ciągle u tych ludzi ale ciągle chca jej sie pozbyć , nie wiadomo jak długo jeszcze tam pomieszka :-(

Psiak jest wyjątkowy!!

[quote name='iwop']ja nie moge już nawet czytac takich rzeczy! :placz:[/quote] Ja tez żal mi tych psów tak że nie da sie tego opisac, mam nadzieje ze jeslim uda jej sie znalesc dom to juz teraz na zawsze

[quote name='iwop']a nie mozna spróbowac ich przekonac żeby została...?:shake:[/quote] Ja niestety nie mam z tymi ludzmi zadnego kontaktu, ale z tego co wiem to nic z tego :-(

[quote name='iwop']Jest taka piekna... Ludzie to potwory bez serca...:-([/quote] Biedna jest!!!

Misio to cudowny, urokliwy kundelek. Został zabrany ze schroniska i obecnie przebywa w DT. Nie wiem nawet jak opisać tego wspaniałego psa...on jest wprost idealny . Jest bardzo łagodny i spokojny, cały czas nie spuszcza człowieka z oczu Bardzo posłuszny i grzeczny, NIESAMOWICIE MĄDRY-WSZYSTKIEGO BŁYSKAWICZNIE SIĘ UCZY! Na spacerach przybiega na każde zawołanie w podskokach, czekając na porcję pieszczot i zabawy w stosunku do innych psów-spokojny i przyjacielski. z przydatnych informacji - grzecznie jeżdzi w samochodzie i jest nauczony czystości. Jak się tylko na niego patrzy to ma się ochotę go zacałować Ma jedną, jedyną wadę-przeskakuje przez ogrodzenie jeżeli zostaje sam na terenie, zatem polecany jest do mieszkania lub domu z ogrodem(ale musi być cały czas przy człowiekau lub zostać zamkniety w domu na czas wyjścia opiekuna) MISIO-NAJUKOCHAŃSZY PIES JAKIEGO SPOTKAŁAM POTRZEBUJE PILNIE WSPANIAŁEGO DOMU!! [EMAIL="[email protected]"][email protected][/EMAIL] 0-502204595 [URL="http://javascript<b></b>: ShowBigPicture(current_picture)"][IMG]http://photos.allegro.pl/photos/400x300/210/44/50/210445090[/IMG][/URL] [URL="http://javascript<b></b>: ShowBigPicture(current_picture)"][IMG]http://photos.allegro.pl/photos/400x300/210/44/50/210445090_1[/IMG][/URL] [URL="http://javascript<b></b>: ShowBigPicture(current_picture)"][IMG]http://photos.allegro.pl/photos/400x300/210/44/50/210445090_2[/IMG][/URL]

[quote name='iwop']bettinka muszisz jej zrobic allegro i inne aukcje! Poproś puchatka o banerek do podpisu![/quote] Na allegro już jest od 3 tygodni jednak ciągle nic :-(

Witaj, piszę do Ciebie, bo jesteś moją ostatnią szansą. Tak, masz racje, nie znam Cię, ale bardzo chciałabym, żebyśmy się spotkali. Mimo wszystko wierzę, że jeszcze wyrwę losowi kilka szczęśliwych lat, że jeszcze nie czas na mnie, choć wyrok już zapadł. Tak bardzo chcę żyć. Oto moja historia: Jeszcze niedawno miałam swoich ludzi, wybrali mnie, bo byłam taką samą jak oni niekochaną, błąkającą się, wtedy jeszcze maleńką, istotą. Mieszkaliśmy na działkach, różnie bywało, czasem głodno i chłodno, ale byłam szczęśliwa. Nauczyłam się rozumieć moich ludzi, o których inni mówili alkoholicy; wybaczałam im wiele. Wiele razy usuwałam się w bezpieczny kąt i cichutko czekałam na lepszy dzień. Na swój sposób mnie kochali. Do dziś pamiętam pieszczotliwy dotyk ich rąk, smutne historie ich życia i powierzane mi tajemnice, łzy płynące z ich zmęczonych oczu. Kochałam ich całym swoim sercem i wierzyłam, że tak będzie zawsze. Pewnego dnia mój Pan umarł, niedługo potem zachorowała moja Pani, gdzieś ją zabrano. Pilnowałam naszej altanki i czekałam, na jej powrót. Ale mijały kolejne dni, a ona nie wracała. Wreszcie zjawiła się jakaś kobieta, która przyniosła mi jedzenie, pojawiała się tak co kilka dni. Wtedy zrozumiałam, że zostałam sama. Bardzo się bałam, nie wiedziałam, co ze mną będzie. Ta kobieta któregoś dnia zabrała mnie do swojego domu, bardzo to przeżyłam, tak bardzo, że stało się ze mną coś dziwnego. Podobno dostałam ataku padaczki, ale ja tego nie pamiętam. I to był koniec moich nadziei na nowe życie. Zaprowadzono mnie do schroniska i poproszono o uśpienie, byłam przecież psem bezdomnym, więc powinno się to zrobić bezpłatnie. Jednak wydarzył się cud, świadkiem mojego pojawienia się w schronisku i całego zamieszania była pewna kobieta, która od lat opiekuje się bezdomnymi psami. Stwierdziła, że nie nadaję się do schroniska, bo w czasie kolejnego ataku zostanę zagryziona prze inne psy. Zlitowała się nade mną i zabrała mnie do swojego domu. Tam miałam jeszcze 2 razy atak, ale biorę leki i zdarzają się one rzadko. Ostani miałam miesiąc temu, w sumie było ich 5. Nie spisałam się w tym domu. Moja nowa Pani opiekuje się bardzo ciężko chorym mężem, a ja przysporzyłam jej wielkiego zmartwienia. Gdy pewnego dnia oboje wyszli z domu, postanowiłam ich poszukać. Szukając zabłądziłam, odnaleźli mnie dopiero po dwóch tygodniach. Po tym wydarzeniu trafiłam do domu córki mojej opiekunki. Mam dach nad głowa i nie jestem głodna, ale całymi dniami siedzę samiutka w domu, bo moja opiekunka długo pracuje. Smutno mi, a moja wybawicielka bardzo się o mnie martwi. Tak bardzo, że dwa razy dziennie jeździ do mnie 15 km, żebym nie czuła się samotna. Wszyscy są już tą sytuacją bardzo zmęczeni. Od wielu tygodni poszukują mi nowego domu, ale bezskutecznie. Podsłuchałam, że nie ma wyjścia. I kolejny raz wyrok zawisł nad moja głową. Ja chcę żyć!!! Ale tak, żeby nie być niczyim zmartwieniem. Dlatego pisze do Ciebie tę prośbę-podanie o życie. Obiecuję, że będę Twoim cieniem, będę dzielić z Tobą wszystkie radości i smutki, przecież to potrafię. Będę wierna, wysłucham wszystkich Twoich skarg, zawsze z miłością i oddaniem spojrzę Ci w oczy, aby przegonić wszystkie smutki. Podobno jestem przemiła. Dlaczego tak cierpię? Kto po mnie zapłacze, gdy przyjdzie mi przekroczyć bramę Tęczowego Mostu? Czyja łza mnie pożegna? Pomóż mi, proszę!!! Misia Niczyja tel kontaktowy do Opiekunki Misi to 500-440-370 [IMG]http://img127.imageshack.us/img127/9640/amisia1bk4.jpg[/IMG] [IMG]http://img259.imageshack.us/img259/7047/amisia2xm3.jpg[/IMG] [IMG]http://img259.imageshack.us/img259/9303/amisia3ll1.jpg[/IMG]

Nie którrzy ludzie nie maja poprostu serca, ja bym w życiu nie mogła oddać swojego kochanego psiaka