Mama Muninki

Nie biore pod uwagę go wiązać, dla mojego męża jakimś tam dyskomfortem było patrzenie w dziecinstwie na psa którego mieli w ogrodzie w kojcu- w sensie mówi, że pamieta z dzieciństwa, że było mu tego psa żal. Dlatego zapytał w schronisku jak lepiej? czy nie lepiej dla psa skoro sika w domu przy budzie "bez tego kojca który jest wiezieniem". Tym bardziej takie dylematy pojawiają się jak jest jedyna narazie realna alternatywa że jeden pies będzie w ciepełku a drugi narażony ( nawet pod dachem kojca) na chłód, wilgoć itp. Apropo trzymania na łańcuchu to w Gdyńskim OTOZ Animal jest sprawa którą osobiście tuż przed swiętami rozpętałam z pomocą męża. ( wcale nie było łatwo doprowadzić do interwencji) amstafa którego własnorecznie uwolniłam z linki i łańcucha na którym ugrzązł i w takim stanie stał całą noc w błocie nie mogac się ruszyć. Wlazłam do obcego psa na obca posesję więc jak widzicie tematyke łańcucha mam odpracowaną i bliżej mi do "anioła" niż do kogoś kto płaci 5000 kary, niech ktoś to powtórzy z obcym amstafem;-) W kwestii nagłaśniania psów i reklamowania ich w necie to mam inne zdanie niż kierownictwo schroniska. Swego czasu jak byłam wolontariuszkę w Gdyńskim kiedy było mega mizernie jeszcze przed przejęciem przez Animalsów to przekonywano mnie że strona internetowa nie ma sensu, ogólnie to nic nie miało sensu tylko stosy martwych psów przed którymi nie oszczedzało sie nikogo, ani odwiedzajacych ani wolontariuszy. Nawet jesli reklama jest oddziaływaniem na emocje a w przypadku adopcji psów bodzcem adopcyjnym powinien byc rozsądek to bez niej nie dowiedziałabym się o Czartku a tysiące innych ludzi poszło by prostszą drogą kupienia jakiegoś ślicznego szczeniaczka. Nie wiem co uda mi się dla Czartka zrobić, mechanizm zadziałał jak trzeba emocje mnie do niego przywiodły a rozsądek zdecyduje. W sobotę drugi etap poznawania, tym razem psów.

Od czasu jak znalazłam na trójmieście ogłoszenie o Czartku noszę się z pomysłem jego adopcji. W styczniu wprowadziłam się do nowego domu z ogrodem. Jest kilka "ale". Osoby które go znają proszone są o zaopiniowanie mojego postu. Mam psinkę adoptowaną ze schroniska w Gdyni, przyjaciółka mówi o niej "najbrzydszy pies świata";-). Muninka jest prawie jak dwie krople wody podobna do Czartka i w tym samym wieku. Jest u nas od 7 lat adoptowałam ją jako dorosłego psa ze schroniska w Gdyni. Nie chciałabym jej na emeryturze fundować towarzysza, który będzię w stosunku do niej agresywny, ona na to nie zasługuje, zapewne też wiele złego w swoim życiu przeszła. Mam 3 letnie dziecko, w stosunku do zwierząt przyjazne ale jak to dziecko czasem hałaśliwe. W moim domu nie ma opcji " to tylko dziecko" zwierzęta od zawsze są nienaruszalne. Ostatnia rzecz to okres urlopowy. Muninki z racji że schroniskowa nigdy bym do hotelu dla zwierząt nie oddała. Dla 1 psa mam schronienie u teściów w miejscu które pies akceptuje i zna. Mówię tu o sytuacji gdy lecimy na zagraniczne 2 tygodniowe wakacje na wakacje nad jeziorem biorę ją ze sobą. Przekonując męża musiałam odpierać jego jakby nie było rozsądne -co zrobimy z drugim psem jak będziemy chcieli gdzieś polecieć? Proszę o opinie w tych 3 aspektach. Czartek- drugi pies (suczka), małe dziecko, ewentualność hotel dla zwierząt na okres 2 tygodni. A może ktoś z wolontariuszy by się zobowiązał mi pomóc w okresie wakacji przez 2 tygodnie? Inaczej męża nie przekonam,zwiedzać świat to jego pasja. Patrycja