Dorota i Kora

Z moja Korką było podobnie! Też zabralismy ją ze schroniska i zachowywała się podobnie. Na początku pobytu u nas była trochę chora i miała problemy żołądkowe, więc wyprowadzaliśmy ją bardzo często. Na szczęście Kora od razu wiedziała, że załatwić trzeba się na dworze, więc zaczynała piszczeć i biegać jak szalona, no i od razu orientowaliśmy się, że musi wyjśc. Jak zachciało jej się kupke w nocy przychodziła do mnie do łóżka i budziła lizaniem. Z czasem załapała, że jak tak biega i piszczy - to zaraz ktoś z nią wyjdzie. W końcu zrozumiałam, ze Korka to cwaniara :evil_lol:. tylko, że u niej pomogła stanowcza odmowa i skarcenie głosem. Kilka razy i dała spokój. Teraz zachowuje się tak tylko wtedy, kiedy naprawdę musi wyjść. Spróbuj może być bardziej stanowcza. Wiem że to trudne, zwłaszcza kiedy patrzy się w te psie oczęta, ale w przypadku Kory, tylko stanowcze postawienie sparwy i konsekwente trzymanie się tego pomaga. Wierzę, że tobie też się uda!

Witam! Podobnie sprawa się miała z moją Korką. Na początku, jak poczuła trop, albo zobaczyła jakieś zwierzątko zwiawała i potrafila zniknąć na ok godzinę! Doprowadzała mnie do rozpaczy! Zima, mróz, śniegu po kolana a ja chodzę po lesie wołam psa i ryczę. Próbowałam róznych metod, ale zawsze klapa. Nie działała ani prośba, ani groźba. Trzeba po prostu wyczuć moment i ją zapiąć. Ostatnio zauważyłam, że Kora jest grzeczniejsza, kiedy zabieram ją na rower. Wtedy nie koncentruje się na szukaniu tropów, tylko grzecznie przy mnie biegnie. Teraz staram sie jak najczęściej w ten sposób ją wyprowadzać, chociaż niesie to spore ryzyko dla mnie (Korka ciągnie jak ciągnik!). Dodam tylko, że Korka nie jest psem myśliwskim (chociaż ma duszę myśliwego :evil_lol:), to kundelek, przypominający troszkę wilczurka. No i nie jest z nami od szczeniaka. Zabraliśmy ją ze schroniska jak miała ok 2,5 - 3 lat.