Lenka@

Ból jest wielki, wszędzie Brunka widzę, cały czas mam go przed oczami. Łzy w oczach, płacz i szloch... Dla mnie bardzo duża strata. Chociaż mam męża i piątkę dzieci, to i tak cierpię. Brunek zrobił się osowiały od środy rana, zaczął wymiotować i miał biegunkę, wezwałam weterynarza, przyjechał podał 4zastrzeki, że powinno go puścić w czwartek, jeśli nie, pies po prostu odejdzie. Wymiotował, chował się gdzie tylko mógł, dostał ostrej biegunki z krwią. Odszedł... Te jego ostatnie spojrzenie.... Boli i winie się, że nie zrobiłam dla niego więcej, że mu nie pomogłam, ŻAL.... BÓL... TĘSKNOTA... MOŻE SPOTKAMY SIĘ TAM GDZIEŚ... KOCHAM I CIERPIĘ PS. Przepraszam, za taki długi wpis. Pozdrawiam i trzymajmy się

Witam. Kochani, nie mogę sobie poradzić, po stracie mojego najwierniejszego przyjaciela BRUNA. Miał zaledwie 18 miesięcy, odszedł w nocy z czwartku na piątek. Bardzo za nim tęsknię, chociaż została jego siostra Deyzy, ale to już nie to samo. Bardzo tęsknię i cierpię. Mam tylko nadzieję, że tak gdzie odszedł, czuje się bardzo dobrze. BRUNEK... MISIOKU MÓJ KOCHANY.... KOCHAM I TĘSKNIĘ