g_o_n_i_a

Dobra bede :D Zaraz śmigam po aparat i po bilety i postaramy sie być. Cambel - bedziemy w kontakcie, bo nas musisz ze swoja Chihuahua odebrać. :D [object width="425" height="350"] [param name="movie" value="[URL]http://www.youtube.com/v/ycjCZx7reHc[/URL]"] [/param] [embed src="[URL]http://www.youtube.com/v/ycjCZx7reHc[/URL]" type="application/x-shockwave-flash" width="425" height="350"] [/embed] [/object]

Filmik -> [URL]http://www.wrzuta.pl/film/yKJhHFqkVz/[/URL] Te dzieciaki wczoraj skasowały moje zdjecia [B]MAMO EWELINO [/B]i [B]TATO MATEUSZU![/B] Słodkie są, co?:diabloti: :bye:

Ale pozycja do lulanka :evil_lol: [URL]http://agu_um.w.interia.pl/P1030453.jpg[/URL]

Trzymamy łapki :kciuki:

[quote name='palma']No i jest :cool1: :razz: :cool3: [FONT=Comic Sans MS]DOG DANCE for Psiulka :eviltong:[/FONT] Olala Boogie :klacz: :klacz: :klacz:

Bry :multi:

Witanko :multi: Trzymam kcuki za dobre domki dla szczeniusów. :iloveyou: Mickey :loveu: [URL]http://www.fotosik.pl/pokaz_obrazek/eafcb8896475cd2f.html[/URL]

W gore!!!!!!

[quote name='psiulka'][URL="http://www.dogomania.pl/forum/showthread.php?t=76747"][I]http://www.dogomania.pl/forum/showthread.php?t=76747[/I][/URL] [I]Aj tam, Gonia to był drobiazg ^^ To ja dziękuję Tobie :multi: Dałabym jakieś zdjęcia, bo mało osób tu zagląda, ale tak mi się nie chce, że nie będzie xP[/I] [I]PS. Kupiłam sobie nie dawno "Zapomniany język psów" :cool3: Dużo o dominacji, ale fajna książka ;)[/I][/quote] Masakra :-( :-( Hah nie ma za co, naprawdę, ja nic konkretnego nie zrobiłam - polecam sie na przyszłość (luty 2008 :razz:) jak coś. Daj foteczki, chociaz jedną :cool3:

Dzien dobry :multi: Śliczny bannerek :iloveyou:

Udanego wypoczynku!! :multi:

[quote name='despera']Późnym popołudniem to my na szkoleniu będziemy:placz: Ale wpadniemy wieczorkiem na pewno:evil_lol:[/quote] Najwcześniej zdjęcia byłyby ok. 15:00, gdybym wyjechała o 13:00, ale jak juz do schroniska zajadę to z godzinkę posiedzę z Pędzlami :lol: :loveu: Za to wieczorkiem juz powinna być wstawiona większość. :razz:

Witanko :loveu: Śliczne zdjęcia, Nestuś :loveu:, kotuszki :loveu: no i koniczki :iloveyou: [URL]http://agu_um.w.interia.pl/P1030446.jpg[/URL] Miłego dnia życzymy :)

[quote name='despera']Dzień dobry:multi: Będą fotki, będą fotki:bigcool:[/quote] Dzien dobry :calus: A będą, będą tylko gdzieś późnym po południem. ;)

[quote name='matusz5'][COLOR=navy][B]to ja czekam na zdjęcia z wystawy:multi:[/B][/COLOR] [B][COLOR=navy]i zdjęcie córki goniastej:p:p[/COLOR][/B][/quote] Dobrze Tato... :watpliwy::evil_lol:

Martyno - gratulacje :)

[quote name='ewelinabuck']:cool3: :cool3: ale tatus ma dowod[/quote] O kurcze :evil_lol: [quote name='ewelinabuck']a mamusia 18 wrzesnia konczy 18 wiec w pazdzierniku dowod bedzie iala a w listopadzie jest wystawa wiec.......:eviltong:[/quote] Hahahah :evil_lol: Trzeba jakos to wykombinować. :p [quote name='matusz5'][COLOR=navy][B]Ja czekam do jutra, do godziny 18 ostatecznie:mad:[/B][/COLOR] [B][COLOR=navy]a tymczasem dobranoc :)[/COLOR][/B] [/quote] Gdzie z tą pałą na goniastego ludka? :placz: [quote name='ewatr']Witam :loveu: alescie se pogadali :hmmmm: kto by to miał czas czytac ?;)[/quote] Witanko Mamcia :multi: Łee tam nic nie ma ciekawego :evil_lol: [quote name='Cambel']Bry Goniasty Ludku i Azulkowa Boksiu :loveu: :eviltong: Właśnie :shake: Proszę nam streścic :evil_lol:[/quote] Witanko Cambelku i Chihuahua Megi :evil_lol: Ja dzisiaj wypadam z tego spacerku chyba, jade po zdjęcia z wystawy do Mati, wiec nie wyrobie się, zwłaszcza, ze rower mi szwankuje :x Przepraszam :-( A Wy sie z Rosolakiem nie spotykacie przypadkiem jutro ok. 9 na Bulwarach? :razz: Nie ma co streszczac :lol: Dzisiaj beda zdjecia z niedzielnej wystawy :cool3:

Pf zaraz!! Przeciez Wy dowodów jeszcze nie macie, a przynajmniej Ewelina nie ma :evil_lol: Z goniastego ludka robić goopa :placz:

[quote name='ewelinabuck']to wstaw twoje fotko piekne :cool3: :cool3: :cool3: :cool3: :cool3: :cool3: :cool3: mamusia tak ladnie prosi i tatus tez[/quote] [quote name='matusz5'][COLOR=navy][B]ja też zarz wypiszę, skreślę, wymaże ! [/B][/COLOR][/quote] Ech rodzice :roll: Dacie mi jeszcze troche czasu? :placz: Moje Masterkowe Słoneczko [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img252.imageshack.us/img252/8484/22cy6.jpg[/IMG][/URL] Dobranocka :bye:

[URL=http://imageshack.us][IMG]http://img267.imageshack.us/img267/8553/11gg3.jpg[/IMG][/URL] [URL=http://imageshack.us][IMG]http://img252.imageshack.us/img252/8484/22cy6.jpg[/IMG][/URL]

[quote name='matusz5'][COLOR=navy][B]ale fajnie :D[/B][/COLOR] [B][COLOR=navy]Azula i Tobiasz mają takie same identyfikatory :)[/COLOR][/B][/quote] No proszę :evil_lol: :evil_lol: Odgapiłes! :diabloti: [URL]http://img210.imageshack.us/img210/5284/14mx2.jpg[/URL] Śliczny :loveu: :loveu:

Z tym tekstem Ciotki mozecie robic co chcecie, zdaje sobie sprawę, iż jest on za dlugi na aukcje na Allegro dlatego prosze jeszcze o odrobinkę czasu zebym wykobinowała coś krótszego. :-) No chyba, że lepiej zebym dała sobie spokój i niech ktos profesjonalny weźmie sprawę w swoje ręce?

-Dlaczego się uśmiechasz? – Pytam. -No bo tak… - Odpowiada cicho. -Zatem uśmiechasz się bez powodu? -Niezupełnie… -Więc…? -Uśmiecham się, bo… Pomimo wszystkich niepowodzeń w moim psim życiu wciąż mam nadzieję na „lepsze jutro”, tam gdzieś musi być mój dom… Musi. - Patrzy gdzieś przed siebie. -Mary? – Znów pytam. – Czy opowiesz mi swoją historię? -Jest długa ii… -Opowiedz mi Mary, proszę. -No dobrze, już dobrze… - Wzdycha. - Gdy byłam jeszcze małą słodką kulką wszystko było dobrze, miałam Dom i wspaniałą Rodzinę. I tak wiodłam sobie spokojne życie przez kilka lat u boku wspaniałych ludzi, do czasu, gdy… Moi Opiekunowie stwierdzili, że jestem już im zbędna – nie byłam już młodziutkim łobuzem, ale czy kilkuletni psiak jest spisany na straty? Osoby, które były całym moim światem, które kochałam całym sercem po prosu wyrzuciły mnie na ulice bez możliwości powrotu. Do dziś nie mogę tego pojąć... Życie na ulicy tak naprawdę nie jest takie łatwe, jakby mogło się wydawać. Tutaj nikt nie poda miski pełnej frykasów, nikt nie dotknie dłonią spragnionego czułości ciała, nikt nie przytuli i nie weźmie do ciepłego kąta. Żywienie na własną rękę – grzebanie w śmietnikach – stało się moją codziennością, a i z tym było ciężko, bo ludzie na ogół przeganiają bezpańskie psy. Bardzo rzadko bowiem na obrzeżach miasta zdarzają się Dobrzy Ludzie, którym nie jest obojętny psi los… W pewnym momencie zdałam sobie sprawę, że moje spokojne życie jakie wiodłam kilka tygodni wcześniej zamieniło się w walkę o przetrwanie… Nigdy nie zapomnę dnia, gdy zaznałam od człowieka wielkiego bólu. Był to mój zwyczajny dzień, szukałam w śmietniku czegoś do zjedzenia, gdy nagle mnie zaatakowano. Nie spodziewałam się czegoś takiego, bo… Jak to możliwe, że człowiek mógłby złamać psu nogę i bić go okrutnie, tak po prostu za grzebanie w śmietniku? Nie wiem jak długo owy sprawca katował mnie, nie wiem też jakim cudem udało mi się uciec, ale uciekłam… Minęło kilka dni zanim wróciłam do życia na ulicy, tym razem byłam nieco bardziej ostrożniejsza, ale do ludzi nie zraziłam się za bardzo. Tamto zdarzenie było i minęło, łapka sama się jakoś zrosła, a część Ludzi ma dobre serca i nadal mi czasami pomagali. I tak sobie żyłam na własną łapę do roku 2003 roku – wtedy właśnie etap życia bezpańskiego psa zamknął się, a rozpoczął etap życia schroniskowego psa. Zamieszkałam w Schronisku w Mielcu. Pewnie chcesz wiedzieć jak tam było? Ogólnie nie było źle, z pewnością lepiej niż na ulicy. Moja miseczka zawsze w porze karmienia była pełna po brzegi, czasem ktoś miźną mnie po grzbiecie i tylko ten okropny hałas moich psich kolegów bardzo mi przeszkadzał… Była to w pewnym sensie jakaś namiastka Domu… Ale Dom… Posiadanie własnego Kochającego Domu… To dopiero stało się moim marzeniem po tym, kiedy stałam się zupełnie psem schroniskowym. Psem, który codziennie zajadał miskę jedzenia, szczekał i czekał… Czekał… Czekał… Wciąż czekał… Potem już padały pytania – na co właściwie ja czekam? Co mi daje to szczekanie? Przecież nikt nie zwracał na mnie uwagi… Minął rok... I drugi, a ja wciąż czekałam... I wtedy właśnie... – Zawiesza glos. - Porzuciłam tę nadzieję, która była dla mnie najważniejsza… Wszystko dookoła stało się szare, wszystko straciło sens... Było mi zupełnie obojętne czy ktoś chociaż na chwilę przystanął przy mojej klatce, czy chociaż rzucił na mnie wzrokiem… Pustka… Minęło kilka tygodni w tej nędznej pustce zanim dowiedziałam się, że mam swojego Wirtualnego Opiekuna, zanim Wolontariuszka powiedziała, bym nie porzucała nadziei i wzięła się w garść… Wirtualny Opiekun… Opiekun… Nie wiedziałam co dokładnie znaczy „wirtualny”, ale słowo „opiekun” było dla mnie zwiastunem, że jest lepiej! Ktoś się mną zainteresował! Dokładnie pamiętam ten dzień, była wtedy zima, koniec 2005 roku... Właśnie wtedy moja nadzieja wróciła ponownie i w dodatku jeszcze większa niż wcześniej! Byłam szczęśliwa, chociaż niezupełnie wiedziałam, czy powinnam. Dookoła wszystko znów było inne i chyba nawet tę moją zmianę zauważyli Pracownicy – oto ja, znów uśmiechnięta prezentowałam się w swojej klatce. Nadal zagadką było dla mnie słowo „wirtualny” i dopiero po kilku tygodniach dowiedziałam się o co dokładnie chodzi. Na początku 2006 roku Wolontariuszka oświadczyła mi, że mój Wirtualny Opiekun to osoba, która co miesiąc wpłaca na mnie pieniążki i w dodatku zamierza do mnie przyjechać. Dni o dziwo mijały szybko i nim się obejrzałam przyjechała moja Wirtualna Opiekunka - Ciocia Ewa. Po raz pierwszy od prawie 3 lat zostałam zabrana na smyczy na spacer poza teren schroniska. Ciocia Ewa opowiadała mi o sobie, o tym, że pomaga bezdomnym psiakom i mnie także pomoże znaleźć Dom. Dostałam też nowe imię, gdyż w Mielcu nikt mnie nie nazwał. I wtedy właśnie przestałam być zwykłym schroniskowym psem, zostałam Mary Jane, brzmi nieźle co? – Uśmiecha się dumnie. - Po naszym pierwszym sptokaniu wclane nie ie było mi łatwo rozstać się z Ciocia Ewą, wolałabym, żeby mnie nie odprowadzała do mojego boksu... Ciocia Ewa jednak tłumaczyła, że tak musi być, ale tylko na razie, bo zrobi wszystko co będzie mogła, żeby mnie stąd wyciągnąć. Obiecała też przyjechać... Kiedy znów zostałam sama w mojej klatce było mi trochę ciężko, tęskniłam za jej ciepłem i opieką... Szybko się wzięłam jednak w garść, bo przecież niedługo znów miałyśmy się zobaczyć z Ciocią Ewą. I tak było za każdym razem - z coraz większą niecierpliwością czekałam na nasze spotkania, których nie było za wiele, bo Ciocia mieszkała aż w Rzeszowie, ale przecież było lepiej niż wcześniej. Wtedy też postanowiłam, że nie wolno mi więcej porzucać nadziei, że będzie dobrze tylko muszę być cierpliwa. W połowie 2006 roku dowiedziałam się, że czeka mnie wielka przeprowadzka. Nie była to jednak ta długo oczekiwana – do Domku, ale do innego schroniska. Zamieszkałam w Rzeszowskim Schronisku Kundelek przede wszystkim dzięki mojej Cioci Ewie. Wreszcie mogłyśmy się częściej widywać, nawet po kilka razy w tygodniu. Ciocia Ewa robiła mi zdjęcia, mówiła, że ogłasza mnie w sieci i razem z innymi Ciociami z Forum Dogomania szuka mi Domeczku. Poszukiwania jak widać trwają nadal, bo z Domkami to naprawdę różnie bywa. Ludzie boją się mnie adoptować, bo jestem dojrzałą kobietką i mam ok. 10 lat, chociaż widząc moje łobuzerskie zachowanie Ciocie z Kundelka zawsze mi odejmują parę lat, mówią, że hasam jak młody szczyl. A co ja poradzę, że tak bardzo się cieszę, że ich mam... Ciocia Ewa mówi, że to przykre, że Ludzie nie sugerują się moim charakterem, bo ogólnie mówiąc, jeżeli mam być szczera to jestem bardzo grzecznym i bardzo cierpliwym pieskiem. Weterynarz nie jest mi straszny. :) Lubię długie spacerki i wtedy pilnuję uważnie Ciotek na wybiegu, żeby przypadkiem się nie zgubić. Ciocie mówią też, że jestem bardzo miziastą sunieczką, bo prawdę mówiąc uwielbiam wepchać mój łebek w dłonie człowieka i być głaskana. Jedynie czego nie toleruję to innych psiaków, ale przecież to nie jest aż taka tragedia... Pytasz mnie dlaczego się uśmiecham, tak? - Zgadza się Mary. – Odpowiadam. - Wysłu****ąc mojej historii pewnie wywnioskowałaś, że nie zawsze było mi łatwo. Bywały chwile kiedy naprawdę miałam wrażenie, że moje życie nie ma sensu. Całe szczęście, ze to trwało krótko i szybko stawałam na nogi. Patrząc teraz na moją przeszłość mimo wszystko jestem szczęśliwa, że mieszkam tutaj w Kundelku, gdzie mam wspaniałe Ciocie, które są przy mnie, szukają mi Domu i wspierają. Nie wiem jakby wyglądało moje życie gdyby wtedy nadzieja nie wróciła ponownie... Oczywiste jest, że byłabym naprawdę szczęśliwa, gdybym mieszkała w Domku, tym, o którym tak długo marzę, w którym będę tylko ja i moi Państwo. I nikt mnie więcej nie skrzywdzi... Zresztą czy nie sądzisz, że o wiele lepiej prezentuje się psiak uśmiechnięty niż smutny? Ciocie mówią, że mam cudowny uśmiech... - Oj Mary, gdyby jeszcze Ludzie nie oceniali Cię tak powierzchownie... Skąd Ty znajdujesz tyle optymizmu? - Bo widzisz... Gdzieś musi być mój Dom, na pewno. Tylko nie może mnie znaleźć, ale kiedy już będziemy razem nic nas nie rozdzieli...

[quote name='matusz5'][COLOR=navy][B]bry niedobre dziecko:mad:[/B][/COLOR] [B][COLOR=navy]nie wiem jaki ma Azulka, ale tobiasz ma taki niebieski ;) w kształcie kostki ;)[/COLOR][/B][/quote] :oops: :evil_lol: Azulencja ma też niebieską kosteczkę [URL]http://img389.imageshack.us/img389/1160/1un1.jpg[/URL]

No to sie wpraszam na ten obiad :D