ulve

wyszło na to, że tak ;) nawet 10 różnic się nie dopatrzyliśmy:evil_lol: jest najcudowniejszym gremlinem na świecie:loveu:

ale mnie tu dawno nie było. oto część dalsza historii Skipuszka. rozstałam się z ex od rhodezjanów (Skip ich nie poznał). Wróciliśmy na Śląsk. Ja dostałam stypendium za granicą na semestr i po naradzie rodzinnej rodzice powiedzieli, że Skip zostanie z nimi. Nie było w tym żadnego problemu, bo znali się ze Skipkiem wybornie. Jak wróciłam i zabrałam psiaka do siebie to piszczał i strasznie smutny był, więc wrócił do rodziców. Moją mamę kocha nad wszystko, z tatą uwielbia się bawić, a ja staram się tam codziennie być, żeby pobawić się z nim, pójść wybiegać go do ogródka czy wyjść na spacer. Śmialiśmy się z rodzicami z opisu Skipka sprzed adopcji, że nie ma potrzeby gonić za kotami hehehe bo ma taką potrzebę ogromną, tak samo jak obszczekanie każdego autobusu i skuteru :) generalnie jest mu dobrze, na prawdę, a my kochamy go ogromnie :) i znów nie wiem jak wstawić zdjęcia :[

okazało się, że umowa adopcyjna w zupełności wystarczy, by otrzymać rabat na szkolenie :) a Skipuszek owszem, zmienił się bardzo w porównaniu do tego jaki był pod koniec września, kiedy to zamieszkaliśmy razem. Co prawda do obcych mu mężczyzn w domu dalej ma zastrzeżenie i musi ich obszczekać i obwarczeć, ale szybko się przekonuje, że nic mu nie grozi oprócz dawki głaskania ;)

dziękuję Ci bardzo Iv za wstawienie zdjęć Skipuszka :) szkolenie zaczyna się dopiero 17go, a pierwsze spotkanie jest bez psów, ale to zdolna psina i bardzo mądra, więc na pewno będzie 5tkowym uczniem:)

17 stycznia zaczynamy szkolenie w Wesołej Łapce, trzymajcie kciuki :)

boi się jeszcze trochę jak jest na dworcu pkp, ciut w tramwajach i obcych głośnych mężczyzn. i tyle. starchustwo zniknęło :)

szkolenie podstawowe, tzn siady, warowania i takie tam. Skip szybko łapie i już co-nie-co z komend zna. Chodzi mi jednak przede wszystkim o to, bym była w stanie go przywołac bez problemu, gdy w pobliżu są inne psy, bawi się z nimi, bądź zobaczy kota. No i żeby się chłopaczysko posocjalizowało ;) choc ostatnio dużo kolegów i koleżanek poznał, hurra:lol:

Rhodezjanów jeszcze nie poznał :( ale co się odwlecze.... a z nowości jak dobrze pójdzie (tzn. uda mi się dodzwonić w odpowiednie miejsce) to niedługo idziemy na szkolenie :)

Skip w pociągu jest bardzo grzeczny, a ostatnio jak wyjechałam został u dziadków, którzy są w nim po uszy rozkochani. Z samochodami też nie ma problemu, wręcz rwie się, żeby wskoczyć, choć na początku trzeba było go kusić i trochę mu pomagać. Pewnie dlatego, że samochodem jeździmy na dłuugie spacerki z innymi psiakami :) Generalnie reaguje na przywołanie, choć muszę mieć oczy dookoła głowy, bo gdy na zbliża się inny czworonóg to ja przestają istnieć ;( zdarzyło się, że pogonił za kotem, czy poniosło go gdzieś, ale pilnuje tego z kim jest i nawet jak go poniesie to zaraz wraca i trzyma się stadka. A czasami go przekupuję :oops: na szczęście tam, gdzie chodzimy nie jeżdżą samochody. Właśnie wysłałam zdjęcia Iwonie:lol:

wybaczcie, że się nie odzywałam, ale po prostu nie miałam do tego głowy. Shania- Ciebie przepraszam szczególnie, bo obiecałam zadzwonić :oops: Skipi opanował siad, leżeć i podawanie łapki. Często bywa upierdliwy i mu odbija, ale i tak wszyscy go kochają :evil_lol::lol: moi rodzice jak tylko jadę do Warszawy to chcą, żeby pies u nich został. Do tego obczailiśmy trasy gdzie Skipi może biegać bez smyczy i codziennie wychodzimy z nim na 1-2h hasania. Czasami jeździmy z koleżankami i ich psami w teren i wtedy Skip się socjalizuje:lol: dodałabym jakieś zdjęcia, ale nie umiem :[

Skipi kilka dni temu przeżył podróż pociągiem- był bardzo grzeczny i przespał niemal całą drogę. Poznał już warszawskie mieszkanko i okolice tamtejsze. Zdążył też rozkopać działkę dziadków narzeczonego i wykąpać się w oczku wodnym:evil_lol: Kacper kolejnego dnia jechał naprawiać szkody i jakoś wszyscy to przeżyli. Zerwał też szelki, a że w najbliższym sklepie, gdzie były psie akcesoria, nie posiadali szelek, to teraz ma obrożę, ale przez to problem ciągnięcia na smyczy rozwiązał się przypadkowo i bardzo szybko. Teraz spacerki to dopiero przyjemność:lol: Widać, że coraz bardziej się rozkręca. Jest niesamowitym psiakiem. Nawet moi rodzice- sceptyczni wobec pomysłu posiadania psa- ustalili nową hierarchię w domu: oni, psiak i ja na końcu;)

dziękuję za miłe przyjęcie :) zdjęcia będą z czasem na pewno :) z nowości Skipper opanował chodzenie po panelach i kafelkach, teraz śmiga już bez oporów po całym domu. Bardzo polubił swojego Pana, który wczoraj do nas przyjechał, poznał i przekonał się do moich rodziców i ich mieszkania. Dzisiaj dostał szczotkę, więc został wyczesany oraz 10 metrową linkę, więc na ogródku pohasał :)

Melduję jako nowa towarzyszka i pańcia Skippera, że psiak ma się dobrze:) dzielnie zniósł podróż, bez problemu wszedł na klatkę schodową, do windy i mieszkania. Upodobał sobie mój pokój, do przedpokoju wychodzi tylko na dywanik i jak widzi, że się zbieram na spacer (może przez to, że rozjeżdża się strasznie na panelach). Choć coraz częściej nieśmiało wygląda do reszty mieszkania. Nie ma problemu z zabawą, wypróżnianiem, jedzeniem i spaniem. Dzisiaj pojechaliśmy do weterynarza, bo psiak miał wciąż szwy po kastracji. Okazało się, że raptem kilka nitek zostało, a od razu przycięliśmy mu pazurki- wszystko jest OK. Na szczęście wygląda, jakby w oka mgnieniu wyparł z pamięci to niezbyt pewnie miłe doświadczenie. Skipp jest przecudowny, towarzyski i ciekawski. Bawi się trochę jak kot, w koci sposób wodzi za zabawką łapkami, a na spacerze ociera się o wszystkie krzaki i budynki na naszej drodze;)