Alla Chrzanowska

Dziś mija 7 lat od śmierci Tego, który był całym moim światem. Razem z nim umarło moje serce...

Aha. Dziękuję.

Też jestem tego ciekawa...

Bardzo możliwe. Nie jedna to taka historia w moim życiu... Prawie równo 3 lata temu miałam bardzo poważny wypadek samochodowy - z szosy zepchnął mnie TIR, mój samochód przekoziołkował 1,5 raza i zatrzymał się w rowie na boku. Oczywiście - poszedł później do kasacji, nic w zasadzie z niego nie zostało. Ludzie mnie z niego z trudem wyciągnęli. Ratownicy "obezwładnili", opatulili srebrną folią, zabronili się ruszać, mówili, że to cud, że żyję i że na pewno co najmniej pół roku spędzę w gipsie... A mi nic się nie stało. Tylko poduszka powietrzna zdarła skórę z twarzy. W szpitalu spędziłam zaledwie 3 godziny i to tylko dlatego, że lekarz nie mógł uwierzyć, że nie mam niczego połamanego i rozbił mi po dwa razy prześwietlenia wszystkiego, co tylko można. Następnego dnia w domu położyłam się na chwilę i zasnęłam. Sni mi się sen: "Jadę samochodem i mam wypadek. Nawet we śnie pomyślałam, że to już całkiem niesprawiedliwe. Wczoraj miałam wypadek i dziś. Czuję, jak samochód koziołkuje. I nagle widzę i czuję, jak otaczają mnie dogi. Te wszystkie dogi, które odeszły. Ale nie są zimne i martwe, lecz ciepłe i mięciutkie. Tulą się do mnie i nie pozwalają, bym się o cokolwiek uderzyła. Najbliżej mnie są moje własne, te, które już odeszły - Ralf, Sasza, Miszeńka, dalej te, które kiedyś poznałam osobiście, za nimi te, których nigdy nie poznałam, ale jakoś pomogłam... Samochodem rzuca, pękają szyby, z każdej strony dobiegają trzaski, ale ja płynę otulona dożymi ciałami, wspierana ich oddechem. Tulę się do nich, a one mnie utrzymują w powietrzu tak, że moje ciało o nic nie uderza". Zbudziłam się zlana łzami i do dziś nie wiem - czy był to sen, czy pokazano mi dlaczego nic mi się nie stało, choć powinnam zginąć.

Nie, nigdy. I nikt nie wiedział czyj to był pies. To było letnisko, nad całym jeziorem było dużo ludzi wypoczywających pod namiotami. Mama szukała tego psa, chcąc podziękować właścicielom, no i w ogóle wyrazić wdzięczność. I choć samo wyciąganie mnie z jeziora widziało kilkanaście osób, nikt nie umiał pomóc w odnalezieniu tego doga. Zefirek miał operowaną łapkę.

No to już :) Miałam 4 lata, kiedy moi rodzice się rozwodzili, ale postanowili raz jeszcze spróbować się pogodzić. Było lato, więc wzięli namiot, mnie i pojechaliśmy nad jezioro na Mazury. Oczywiście godzenie się polegało na zażartych kłótniach i wzajemnych pretensjach. Rodzice tak byli zajęci sobą, że w ogóle na mnie nie zwracali uwagi. Jezioro było piękne, a z brzegu dość daleko prowadził pomost, na którym najczęściej się bawiłam. Oczywiście sama. Pewnego razu z pomostu do wody wpadł mój ukochany miś. Woda była bardzo czysta i przejrzysta. Z pomostu widziałam, jak miś leży na dnie. Wydawało mi się, że to blisko i spróbowałam rączką sięgnąć do niego. Niestety, było tam już bardzo głęboko. Wychylając się po misia, straciłam równowagę i wpadłam do wody. Nikt tego nie zauważył. Topiłam się. Nagle, nie wiadomo skąd, pojawił się ogromny czarny dog. To był całkiem obcy pies. Wskoczył do wody, złapał mnie za bluzkę i wyciągnął na brzeg. Nic mi się w zasadzie nie stało. Trochę się opiłam wody. Ale gdyby nie ten pies, nie byłoby mnie z Wami teraz. Od tamtej pory zawsze w chwilach zagrożenia widzę nie twarze ojca czy matki - widzę wielki, kochany łeb, który spieszy mi na pomoc. Tak więc mam za co być wdzięczna dogom...

Kto mnie stąd zabierze?

...............................

Zapraszam na nowy bazarek dla naszych "malusińskich": http://www.dogomania.com/forum/topic/149152-ciuchy-ciuszki-ciuszeczki-sda-1709/

Dziękuję Danusiu za zaprezentowanie moich Dzieci. To, co robię wynika z mojej głębokiej potrzeby wewnętrznej. Dogi dały mi tyle (łącznie z uratowaniem życia, kiedy byłam dzieckiem - jak zechcecie, to kiedyś opowiem), że tylko spłacam dług. Teraz pora, żebyś Danusiu przedstawiła Jolę, Małgosię i SIEBIE :)

Jasio zbiera jabłuszka :)

Na FB można nabyć fantastyczne czeskie maści na modzele, odleżyny, rany itp. z przeznaczeniem na wsparcie Bertusi: https://www.facebook.com/events/122203828126211/132466153766645/

U pani Grażyny kojce są w budynku z tego, co wiem

Jeszcze by tylko domek Królowej znaleźć...

Damy radę Dag! Najważniejsze, że jest już bezpieczny! Pstryknij mu jakieś fotki!

Nasza kolejna podopieczna - 4-letnia, czarna Hadisa:

Wodne balety Jasia:

Zapraszam na bazarek z dodatkami - buty, torby, paski, szale: http://www.dogomania.com/forum/topic/148562-dodatki-buty-torebki-szale-paski-0909-sda/page-2

Berta - czarna princessa

Dziś poleciał przelew z bazarku dla Bietki w kwocie 399,00 zł, jak dotrze potwierdź proszę tutaj: http://www.dogomania.com/forum/topic/148230-koniec-rozliczam-bi%C5%BCuteria-ksi%C4%85%C5%BCki-i-r%C3%B3%C5%BCno%C5%9Bci-dla-bietki-2308/

Zapraszam na nowy bazarek: http://www.dogomania.com/forum/topic/148562-dodatki-buty-torebki-szale-paski-0909-sda/

Będę dziś u Bertusi. Możecie liczyć na nowe zdjęcia wieczorem :) Zawiozę jej od siebie ciasteczka watróbkowe, od Doroty "Impulsowej" preparat wzmacniający stawy i Denta Stick, od firmy Alsa pyszne puszeczki, a od Was - mnóstwo całusów :)

Berta ma tatuaż, tylko mamy problem z odczytaniem. Cyfry znamy 202, a literka budzi wątpliwości. Może być A, D lub R. Rezultat dwudniowego kwestowania nie jest wstrząsający, ale grosz do grosza... 205,00 - utarg 121,00 - puszki 70,00 - wpłynie bezpośrednio na konto za kalendarze od Justyny D. Ja kwotę 326,00 jeszcze dziś przeleję na konto SDA

Pierwszy dzień kwesty za nami. Było bardzo fajnie, bo odwiedziła nas i pomagała kwestować piękność nad pięknościami - Kira: Wrzuć grosik, to dam buziaka: Miała jeszcze swego ochroniarza :)

Też żałuję, ale... kto wie, co będzie w przyszłym roku :)