Major

Miały być zdjęcia "oficera", w aparacie są, ale osprzęt jest w pracy, a ja do końca kwietnia leżę z nogą w gipsie. Zatem na razie słowne wieści od Majorka. Urósł, robi się już byczysko, w parku ma kolegów i koleżanki, z którymi uwielbia dokazywać, znalazł też sobie jednego "smarkacza", który się go boi, więc przy nim pokazuje, kto rządzi. W domu najpocieszniej wygląda wieczorem (nota bene boi się zmierzchu i ciemności i wtedy pilnuje się domowników podczas spacerów), jak zaśnie, a trzeba go przełożyć (bo pakuje się na łóżko i udaje, że nie wie, o co chodzi), wtedy przelewa się przez ręcę jak niemowlę. Poza tym bryka, gryzie pluszaki (i rękawiczki też zniszczył) i złości się jak wychodzimy do pracy lub szkoły (ja teraz już nie), więc popiskuje, potem się kładzie i czeka - powrót i wybuch szalonej radości. Jeździ na działkę pod miasto na spacery, więc do samochodu też się już pcha pierwszy. Pozdrawiam wszystkich. Major

Major jest szczęśliwy, bryka cały czas, piszczy jak wychodzi jego Pani do pracy i wszędzie go pełno, wszystko go ciekawi i interesuje. W kuchni podczas gotowania obiadu siedzi i nadzoruje cały czas pracę, chodzi na spacery do parku i już ma nowych kolegów i koleżqanki, obłaskawił również ich panie, więc noszą mu w kieszeni smakołyki. Śpi w pokoju syna, ale nad ranem biega po wszystkich pokojach, wskakuje do wszystkich łóżek i robi pobudkę. Koty pomału wracają do domu, na razie do piwnicy. Niedługo jakieś zdjęcia będą, więc chyba mu się udało odmienić los. Pozdrowienia dla wszystkich podwładnych Majora.