zasadzkas

Nasza psica ma zapalenie skóry i wielką brodawę na nosie, inne na całym ciele. Wystraszyłam się, że to raczysko, tak szybko urosły,duże są. Milva ma zastrzyki/antybiotykii mają pomóc suczynce. Nasza czarownica. [IMG]http://www.korabiewice.empatia.pl/adopcje_zdj/170/19.jpg[/IMG] [IMG]http://www.korabiewice.empatia.pl/adopcje_zdj/170/18.jpg[/IMG]

Życze radości, powodzenia i jak najmniej kłopotów w opiece nad psiakiem. Napisz, napisz i pokaż. Imię mu zostawisz?

Bardzo, bardzo, bardzo się cieszę

Czekamy niecierpliwie na relację! :roll:

Wypada, nie martw się. Będę jutro myśleć o Was :lol:

Daj, ile możesz. Korabiewicki zwyczaj to duży worek karmy. Ceny są różne, na każdą kieszeń.

Wróciliśmy do pracy pełni obaw, czy psica poradzi sobie i utrzyma poprawę... I jest dobrze!!! Załatwia się na dworze, na spacerkac. W domu czyściutko, narzuta dezodorantowana nadal na podłodze, żeby wspomóc sookę... Tak się bałam. Jaka to ulya,wrocić do domu i nie czuć smrodu, zdjąć buty, usiąść i po prostu i tylko Milvę miziać... Śpi teraz obok i sapie przez sen. Pozdrawiamy serdecznie

Ja się tak rozpisałam wcześniej i sedno zyubiłam: może jest ktoś, kto zna się na rasie, w pobliżu mieszka i może psiaka zobaczyć? Jesli on tam jeszcze jest...

Pies jest piękny a rodzina cudowna. Jesteście wielcy. Serdecznie pozdrawiam i życzę szczodrobliwości w Nowym Roku.

Moja suka przybyła z daleka do mnie i wiem,co to są rozterki zabrania niepoznaneyo psa. Mnie pomoyli ludzie, tzn. konkretnie BeataJ, która sama ma psa tej rasy (dobermana). Poświęciła swój czas, by Niuńkę obejrzeć, wyjść z nią. Zawierzyłam jej wiedzy,doświadczeniu i intuicji, ale decyzję podjęłam ja. Ryzyko zawsze jest i nie da się teyo uniknąć. Pies w scronisku zacowuje się po prostu inaczej. Nie reklamuję tu przewożenia psa pół Polski, żeby potem jeszcze raz kombinować transport,bo pies się nie spodobał. Ryzyko wpisane jest w adopcję, w każdą nową sytuację. Czasem koszty są większe,czasem mniejsze... Wszystkim, którzy podejmują wyzwania i tym, którzy potrzebują na to więcej czasu z serca życzę szczodrobliwości w Nowym Roku!:lol:

Dla tyc, co na własne patrzałki nie widzieli mam fotkę z telefonu, pt.sunia pierwszy wieczór u nas. [IMG]http://img76.imageshack.us/img76/2694/zdj281cie0142dh.jpg[/IMG]

Tu Milva i jej nowiutkie 8 kilo! [IMG]http://www.korabiewice.empatia.pl/adopcje_zdj/170/16.jpg[/IMG]

To nie wszystko, co dla Was mam. To, o czym piszę: [IMG]http://www.korabiewice.empatia.pl/adopcje_zdj/170/15.jpg[/IMG]

Msand, dziękuję. A wszystkim, którzy tu są: Szczodrobliwości w Nowym Roku!!! [IMG]http://www.korabiewice.empatia.pl/adopcje_zdj/170/13.jpg[/IMG]

Irma, dziękuję, nie moyłam znaleźć wątku. Sunia ma się lepiej, nawet wyląda już jak normalny doberman, a nie szkielecik, który widziałaś (przytyła 8 kilo). Nowy wet, bo zmieniliśmy, powiedział, że niewydolność trzustkowa raczej warunkowo-stresowa była i powinna minąć, skoro suńka tak szybko wraca do siebie. Cieszy, bo jakoś niewyraźnie na duszy, że te leki całe życie ma brać... Mieliśmy duży kłopot z załatwianiem się w domu. Naprawdę duży! Dorosły doberman to może wysikać i wysrać, wierzcie. Próbowałam tylu rzeczy. Pomoły Święta i dużo wspólneyo czasu. Nawet mąż miał urlop. Jakby dopiero poczuła się bezpiecznie, w domu. Modlę się, żeby nie wróciło wraz z naszym powrotem do pracy. Mieliśmy odrucI wymiotny przekręcając klucz w zamku. Takie warunkowanie instrumentalne suka nam zaserwowała a jej wynayradzanie nie podziałało. Miejsce jest jedno - środeczek salonu. Nasz nowy domek, nowiutki parkiecik... Klepki wypaczone są oznaką życia,ale wystarczy oznak. Nadal ścielę tam perfumowaną narzytę. Do niedawna była na yotowanym, ale suszki lepiej trzyma. Jak dziecko, nie też mieć wody w nocy, bo sika. Nie wytrzymuje po prostu. Milva, w rodzinie również Malvinka, ma cudowny cbarakter.Jest zrównowazona, opiekuńcza, posłuszna. Mija powoli, ale już, szaleństwo na temat jedzenia. Uczymy ją sporo bo duży pies bez nauki to pobojowisko w domu. Jest spokojniejsza. Dzieci cudownie traktuje, cierpliwie, ale też dba o siebie. Nie ma skłonności do dominowania. Przynajmniej na razie. Ma silny instynkt obronny. Łapie zębami rękę, która atakuje, ale delikatnie bardzo. Pokazuje, że nie i uważnie patrzy. Przytula się. Daliśmy jej fotel w posiadanie,bo zejdzie bez sprzeciwu. Wiemy też, żeby na to uważać. W misce też jej ruszam czasem. Myślimy, że dostawała czasem lanie, bo była bardzo wystraszona,zwłaszcza mężczyzn się bała. Mąż nakrył ją na kanapie,to z przeraźliwym piskiem uciekła. Jednocześnie instynktownie zrywa się na rower ale nie do ataku a do bieyania przy nim. Dziwne to dla mnie, bo to znak, że ktoś móył o nią dbać, skoro poświęcal jej na tyle dużo czasu, żeby serwować jej jazdy. Jak to się stało, że została sama? Kłopot z tym, bo czasem nie można jej puścić. Rowerzyści się boją, a ona może zyinąć. A dziś byłyśmy w parku (bo mamy niedaleko taki piękny duży carski park z rzeką i kaczkami...) z moim siostrzeńcem. Milva ciąynęłą Aleksa na saneczkac, a jak zjeżdżał z yórki, bieyła obok i łapała zębami za sanki, bo myślała, że coś mu się złeyo dzieje. Robiła tak też innym dzieciom, ale nie zdążyły się wystraszyć bo zobaczyły jej intencje. Wyszalała się a potem spała pół dnia. Teraz też śpi słodko. Próbowałam wczoraj napisać i dziś. Ciayle ktoś przeszkadza,bo w odwiedziny wpada. Bardzo was przepraszam, Ciebie Irmo i Beatko zwłaszcza. Poprawię się. Trzymajcie kciuki, żeby suńce sranko domowe nie wróciło, proszę. A jak się uda, może prezencik zrobię. Serdeczności M&M

Boksio nie może u nas być bo mamy dość żwawą i ostatnio zaczepną dobermankę. :roll:

Witam! Moi kuzyni przyjeżdżają do nas na Sylwestra,a piszę o tym, bo oni są z Kutna, jadą we 2, a my jesteśmy w Skierniewicac, jakieś 60km prostej droyi do Wawy. Może? Pociąy bezpośredni pośpieszny to 55 minut stąd do centrum Wawy. Nie dowieziemy dalej, bo dziecko i yoście nie zostaną sami w domu. Piszcie szybciutko czy rozmawiać z bliźniakami/kuzyni to bliźniaki.

Słuchajcie! Tą drugą to ja gdzieś widziałam, chyba na starych stronach adopcyjnych dobermanów,zaraz poszukam. Marlena

Tu Niunia ze Starogardu! Beatka! Jesteś dobermanim aniołem, co? Trzymamy kciku za dobcie z całego serca. Nasza suka już śpi w ciepełku, rozciągnięta na kocyku od Ciebie... Za oknem zima i wszystkie dobcie marzną... Nie bójcie się, dobcie nie muszą być agresywne. Nasza jest zrownoważoną kobietą w średnim wieku. Mąż też mówił, ze nas pozagryza we śnie a teraz rozczula się, jak ta wtula w niego łeb. Jest wdzięczna, ciepła i łagodna. I nasza. Pozdrawiamy

Klassa! to własnie ten rodzaj kupy:rzadkiej i przerażająco śmierdzącej :o

Sunia ma się coraz lepiej. Oswaja się z miejscem i nami, ma więcej energii i nie trzęsie się z zimna, nawet na zimowych spacerach. Z kupą się wstrzymała prawie w ogóle i mówię o dworze. Chyba leki z zastrzykami tak zszokowały organy,ale tez gotuję jej jedzenie,mam nadzieję lepiej przyswajane. Albo mamy złą diagnozę. W środę kontrolna wizyta. Postaram się też wpaść do weterynarza od Beatki psiarzy z wynikami. Suńka jest oszalała na punkcie jedzenia. Jest w stanie zjeść wszystko i każdą ilość, nerwowo poszukuje go w domu i na spacerach. Mimo to, podejrzewamy ją o dobre wychowanie. Nie brudzi już w domu i może zostawać w mieszkaniu, a nie w łazience. Cieszy się na nasz widok, przychodzi na mizianie i podbija serca. Beata! Czas zmienić tytuł, żeby przenieść Milvę do [i]nowego domu[/i]. Mam zdjęcia ale nie umiem wklejać. Może Msand? Ściskamy serdecznie

Uratowały nas te badania krwi, które jej zrobili w schronisku. Poslużyły do diagnozy plus opis objawów (kupy i "masa ciała"). Żeby potwierdzić diagnozę trzeba jeszcze hormony trzustki sprawdzić, ale ona sie do tego jeszcze nie nadaje. Jest za słaba. Też żeby ją wieść do Warszawy do weta. W aucie sunia chwieje się i obija te swoje kostki. Ale chętnie namiary na dobrego weta weźmiemy, mogę podskoczyć z wynikami krwi i zapisanymi lekami,czy o.k. Po dzisiejszych zastrzykach jedzenie wreszcie w niej zostaje. Wczorajszy wieczór był straszny! Została z mężem i naprodukowała parę kilo tak śmierdzącej kupy, że szanowny mój sprzątał a potem pół godziny wymiotował. Straszne. Sunia ochłonęła i przypomina sobie, jak to jest mieszkać w domu. Noc minęła spokojniej, a dzisiaj posiedziała sama pare godzin i wytrzymała. A właściwie- jej żołądek wytrzymał/zatrzymał coś dla siebie. Przed nami jeszcze test na dzieci, w przyszłosci. Nadalismy jej nowe imię - Milva. [/img]

Wróciłyśmy właśnie od weta. Sunia ma zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki i zapalenie jelit (SIBO).O ile to drugie da się wyleczyć, niewydolność się zalecza. Ten tydzień jest decydujący pod tym względem, że zobaczymy czy leki zadziałają. To nie jest przypadłość operacyjna, a leki będzie musiała przyjmować do końca życia. Nie wiadomo, w jakim stanie są jej organy wewnętrzne. Irma widziała: suńka co zje, to wydala. Tak ze dwa razy więcej wydala. Wiecznie głodna bo jedzenie po prostu przez nią przelatuje. Jest też mocno oslabiona, wet mówi, że może nawet z zanikiem mięśni. Muszę ją czasem nosić po schodach (3 pietro bez windy). Waży 18 kilogramów (dorosły doberman!). Jedyne co ona ma to wolę zycia i spojrzenie

Irma! Siedzę i czekam na wieści od Ciebie. Ale już jutro będzie odwrotnie! Nie mogę się doczekać. Próbuje męża przygotować na ten widok, ale nie wiem czy można. Sama pewnie się zdziwię. No,to jutro... Boże, dziewczyny, bardzo wam dziękuję :roll:

Dziewczyny! Jestem. Umawiamy się na weekend czy w tygodniu?